Η Γέφυρα των Κατασκόπων – Bridge of Spies (2015)

Μια καλή και ελαφρώς συγκινητική ταινία, με εξαιρετικές ερμηνείες

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: Steven Spielberg
Σενάριο: Matt Charman, Ethan Coen, Joel Coen
Πρωταγωνιστούν: Tom Hanks, Mark Rylance, Amy Ryan
Διάρκεια: 141’
Χώρα: ΗΠΑ/Ινδία/Γερμανία
Διανομή: Odeon

ImageGen.ashx«Ο κατάσκοπος που ανταλλάχθηκε στο κρύο»

Η «Γέφυρα των κατασκόπων» είναι η τελευταία από τις πολλές – που βασίζονται σε ιστορικά γεγονότα – ταινίες του Steven Spielberg. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι και από τις καλύτερες του στο σύνολο της. Σε αυτό βοηθά βέβαια και το ότι το σενάριο είναι γραμμένο από τα χεράκια των αδερφών Coen δίνοντας την απαραίτητη κωμική νότα στο όλο εγχείρημα.

Ο James Donovan (Tom Hanks) είναι δικηγόρος κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Μια μέρα, του αναθέτουν μία πολύ ιδιαίτερη υπόθεση. Η CIA συνέλαβε έναν Ρώσο κατάσκοπο, τον Abel (Mark Rylance) στις ΗΠΑ και ο Donovan θα αναλάβει την υπεράσπιση του, κάτι που όμως δεν γίνεται κατανοητό απο μεγάλη μερίδα του πληθυσμού. Ψυχρός Πόλεμος – Ρώσος – Κατασκοπος. Γιατί να έχει υπεράσπιση στην δίκη του; Κάποιος όμως πρέπει να βγάλει το φίδι από την τρύπα και ο λαχνός πέφτει στον ήρωα μας, ο οποίος πολύ σύντομα καταλαβαίνει οτι ο Abel «κρατά κρυμμένα μυστικά και ντοκουμένα» που λέει και τοτραγούδι.

Η μουσική επένδυση του Thomas Newman και ο τρόπος που κινηματογραφήθηκαν και μονταρίστηκαν τα πλάνα απο τους Janusz Kaminski, και Michael Kahn, είναι τα καλύτερα στοιχεία της ταινίας. Έχουν ωραιοποιήσει τόσο πολύ την κατάσταση που πραγματεύεται η ταινία που ενώ μας δείχνουν ακόμη και πόσο εύκολο ήταν να εκτελεστεί κάποιος εν ψυχρώ στην Ευρώπη του 1960, η εικόνα του ψυχρού διχοτομημένου Βερολίνου απλά μας κάνει να θέλουμε να πετάξουμε δύο ακόμη κούτσουρα στο τζάκι.

Η «Γέφυρα των κατασκόπων»δενείναι αυτότο βαρύσκοτεινόέργο που φανταζόμαστεδιαβάζοντας την περίληψη. Μας προσφέρει συγκίνηση και γέλιο σε στιγμές που δεν το περιμένουμε. Δεν μας προσφέρει όμως όση δράση θα θέλαμε. Όλα είναι πολύ «σίγουρα» και ξεκάθαρα. Κανείς δεν μας δίνει την αίσθηση ότι πραγματικά κινδυνεύει ή ότι διακυβεύονται πολλά συμφέροντα σε κάθε κίνηση. Είναι τόσο υπέρ του πρωταγωνιστή η σκηνοθεσία που είχαμε για δεδομένο πως στο τέλος θα γίνει και εθνικός ήρωας. Μόνο το φτέρνισμα του Donovan μας θυμίζει πως είναι απλός καθημερινός άνθρωπος. Είναι μια καλή και ελαφρώς συγκινητική ταινία, με εξαιρετικές ερμηνείες, ιδανική για να περάσει ένα αρκετά έντονο αλλά μη πολύ ρεαλιστικό βράδυ στον κινηματογράφο.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ