Η Νύχτα Πριν Πέσει το Παρίσι – Diplomacy (2014)

Η αναπαράσταση την εποχής είναι εξαιρετικά αξιόπιστη, όσο της επιτρέπει βέβαια το περιοριστικό θεατρικό της σκηνικό






 


Σκηνοθεσία: Volker Schlondorff
Σενάριο: Volker Schlondorff, Cyril Gely(βασισμένο στο θεατρικό του)
Πρωταγωνιστούν: Andre Dussolier, Niels Arestrup
Διάρκεια: 84’
Χώρα: Γαλλία/Γερμανία
Διανομή: Odeon

 

diplomatie-poster_475359_11263Με βάση ένα σημαντικό θεατρικό έργο του Cyril Gely,o Σλέντορφ ζωντανεύει με εξαιρετικό κινηματογραφικό τρόπο την ιστορική συνάντηση στις 24 Αυγούστου του 1944, ανάμεσα στον Γερμανό Στρατηγό Dietrich von Cholititz και τον Γενικό Πρόξενο της Σουηδίας, Raoul Nordling, στο υπό γερμανική κατοχή Παρίσι, όπου ο Nordling προσπαθεί να πείσει τον αξιωματούχο του Χίτλερ να μην υπακούσει στις διαταγές του Φύρερ να καταστρέψει το Παρίσι.

«Καίγεται το Παρίσι;» Αυτή είναι η ερώτηση που υποτίθεται ότι έκανε ο Χίτλερ στον στρατηγό von Choltitz που είχε στείλει στη γαλλική πρωτεύουσα για να την ανατινάξει. Η καταστροφή του Παρισιού θα ήταν η απάντηση της ναζιστικής Γερμανίας στο βομβαρδισμό του Βερολίνου από τις συμμαχικές δυνάμεις. Ακόμα κι αν είχε τελικά συμβεί, δεν είχε στρατηγική συμμαχία για το πόλεμό, απλά βασιζόταν στην εμμονή του Χίτλερ με την εξουσία και την εκδίκηση. Η ιστορική όμως νύχτα της 24ης Αυγούστου έχει γίνει αντικείμενο κινηματογράφησης και στο παρελθόν, στην ταινία του 1966 «Καίγεται το Παρίσι;».

Στο Diplomatie ο σκηνοθέτης του The Tin Drum, Volker Schlöndorff ξαναλέει την ιστορία αυτής της Νύχτας βασιζόμενος στο θεατρικό του Cyril Gely, τονίζοντας την ιστορική σημασία της διαπραγμάτευσης ακόμα και σε ένα πόλεμο αναμέτρησης στρατιωτικών δυνάμεων και πολεμικής υπεροχής. Στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας οι πρωταγωνιστές, ο στρατηγός και ο πρόξενος της Σουηδίας, είναι κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο όπου συζητάνε για το μέλλον μιας πόλης και του 1,5 εκατομμυρίου τότε κατοίκων της. Τίθενται ζητήματα θυσίας, καθήκοντος και στρατιωτικών καθώς και ηθικών ευθυνών.

Παρόλο που γνωρίζουμε την ιστορική έκβαση των γεγονότων, η ταινία δημιουργεί ένα ιδιότυπο σασπένς για τον τρόπο που ο πρόξενος θα καταφέρει να πείσει τον Γερμανό στρατηγό να μην βομβαρδίσει τη πόλη που σήμερα αποτελεί σύμβολο του έρωτα και δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Μέσα από το διάλογο των εξαιρετικά ταλαντούχων πρωταγωνιστών που έπαιζαν μαζί και στο ομώνυμο θεατρικό, βλέπουμε τη σημασία της διαπραγμάτευσης και του χειρισμού του λόγου και των συναισθημάτων σε μια ιδιοτελή συζήτηση. Παρατηρούμε επίσης την μετατόπιση της συνομιλίας από πολιτική και στρατιωτική σε προσωπική. Καταλάβαινε άραγε ο στρατηγός το παρανοϊκό του πράγματος που του είχε ζητηθεί να εκπληρώσει; Ή απλά έψαχνε τον τρόπο για να διασώσει τον εαυτό του και την οικογένεια του;

Η αναπαράσταση την εποχής είναι εξαιρετικά αξιόπιστη, όσο της επιτρέπει βέβαια το περιοριστικό θεατρικό της σκηνικό, και η εποπτική άποψη του Παρισιού από το δωμάτιο του ξενοδοχείου που λειτουργούσε ως αρχηγείο του Dietrich von Cholititz, τονίζει συνεχώς την αναγκαιότητα της διάσωσης της πόλης. Στην ταινία μπαίνουν εμβόλιμα και κάποια ιστορικά πλάνα της τελικής σύλληψης των Γερμανών από συμμαχικές δυνάμεις ενισχύοντας το ιστορικό στοιχείο. Αλλά πάνω απ” όλα αυτά βρίσκεται η παράξενη σχέση των αντίπαλων πρωταγωνιστών που κάνει την ταινία αξιομνημόνευτη.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ