Η Ομορφότερη Εποχή – La Belle Saison (2015)

Χαλαρή ταινία για θερινό κινηματογράφο, με ένα (love) story βγαλμένο από τη ζωή

 ★★★☆☆ 

Σκηνοθεσία: Catherine Corsini
Σενάριο: Catherine Corsini, Laurette Polmanss
Πρωταγωνιστούν: Cecile De France, Izia Higelin, Noemie Lvovsky
Διάρκεια: 105′
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο
Διανομή: Seven

464808Full φεμινισμός, ομοφυλοφιλία και μια πρέζα κομμουνισμού χτυπημένα καλά στο blender με μια μικρή δόση κωμωδίας μας σερβίρει η Catherine Corsini για να μας δροσίσει φέτος το καλοκαίρι. Βασικές πρωταγωνίστριες, η Delphine, μια σωσίας της Μαρίας Έλενας Λυκουρέζου (του σπόρου της Ζωής Λάσκαρη) και η Carole, ξαδέρφη της Julia Roberts (θα μπορούσε ευκολότατα) που γνωρίζονται τυχαία στον δρόμο και προσπαθούν μαζί με άλλες επαναστάτριες να αλλάξουν τον κόσμο, στο Παρίσι του 1971…

(Πολύ) γυμνό στην οθόνη και αμηχανία στην ατμόσφαιρα. Η Carole προσπαθεί να εξηγήσει στον σύντροφό της πως νιώθει πρωτόγνωρα για εκείνη συναισθήματα αλλά εκείνος δυσκολεύεται να το δεχτεί; Η Izïa Higelin και η Cécile De France, αντίστοιχα στον ρόλο της Delphine και της Carole, είναι πειστικές ως λεσβίες που τα βρίσκουν σκούρα με την κοινωνία αλλά κυρίως με τους εαυτούς τους όταν το περιβάλλον δεν είναι πια ο μικρόκοσμος που έχουν φτιάξει στα μέτρα τους. Η μητέρα της πρώτης (Noémie Lvovsky), το τρίτο πρόσωπο σε ένα μη-ερωτικό τρίγωνο είναι άψογη και γλυκύτατη μέσα στην αθωότητά της. Ο πατέρας (Jean-Henri Compére), σιωπηλός εξομολογητής του έρωτα μιας ξένης για την κόρη του στέκει ανήμπορος να αντιδράσει, κάτι όμως που κάνει ο παιδικός έρωτας της Delphine και wannabe σύζυγος (Kévin Azaïs) της όταν νιώθει πως εκείνη ξεπερνά τα όρια.

Κανείς όμως δεν χρειάζεται να μπει μέσα στο ζευγάρι και να τα κάνει όλα ανάστα όταν κάνουν την εμφάνιση τους κτητικότητα και η ζήλεια, πυροδοτημένες συνήθως από το τίποτα. Η επαρχία και η ομοφυλοφιλία ποτέ τους δεν ήταν φιλενάδες. Τα στενά γεωγραφικά όρια ωθούν τον κόσμο στο να σχολιάζει τα πάντα και συνήθως το υποκείμενο του σχολιασμού νιώθει να πνίγεται, μεγεθύνοντας έτσι όλα τα προβλήματα.

Άψογη αναπαράσταση της εποχής, εξαιρετικά σερβίτσια στα οποία πίνουν καφέ οι πρωταγωνίστριες (και μοιάζουν με μπολ για σαλάτα) και η γαλλική εξοχή στα καλύτερα της. Στάχυα, αγελάδες και pechos να φαν’κι’οι κότες!
Χαλαρή ταινία για θερινό κινηματογράφο, με ένα (love) story βγαλμένο από τη ζωή (και κάθε επαρχιακή πόλη) κι έναν φινάλε ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ