Happy Feet Two (2011)

...






 

Γράφει η Βάσω Γκαγκά

 

[typography font=»Calibri» size=»11″ size_format=»px»]Σκηνοθεσία: George Miller[/typography]

[typography font=»Calibri» size=»11″ size_format=»px»]Σενάριο: George Miller, Paul Livingston, Gary Eck, Paul Livingston[/typography]

[typography font=»Calibri» size=»11″ size_format=»px»]
Με τις φωνές των: Elijah Wood, Robin Williams, Pink, Matt Damon, Brad Pitt[/typography]

 

[typography font=»Calibri» size=»11″ size_format=»px»]Διάρκεια : 100′[/typography]

[typography font=»Calibri» size=»11″ size_format=»px»]Χώρα: Η.Π.Α.[/typography]

 

[/sixcol_one] [sixcol_five_last][tabs style=»boxed»] [tab title=»Κριτικη«]

Πέντε χρόνια πριν γνωρίσαμε τον Μάμπλ, έναν μικρό πλην αυτοκρατορικό πιγκουίνο, που όσο ταλέντο του έλειπε στο τραγούδι, σήμα κατατεθέν του είδους του, διέθετε περισσό στο να χορεύει κλακέτες! Ο Μάμπλ μεγάλωσε, έφτιαξε τη δική του οικογένεια και ήρθε η ώρα να μας γνωρίσει το γιο του τον Έρικ. Ο μικρός Έρικ, βαδίζοντας στα χνάρια του πατέρα του, φοβάται το χορό. Ψάχνοντας τον τρόπο να ανακαλύψει το δικό του ταλέντο εξαφανίζεται, αναζητώντας το μέντορά του που δεν είναι άλλος από τον φοβερό και τρομερό Σβεν, τον πιγκουίνο που μπορεί να πετάξει! Ο Μάμπλ όμως, θα ξανακερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη του γιου του, καταφέρνοντας να ενώσει όλες τις φυλές των πιγκουίνων αλλά και πολλά ακόμα πλάσματα της μακρινής ανταρκτικής, ώστε να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο μιας τρομερής περιβαλλοντικής καταστροφής.

Η συνέχεια του βραβευμένου με Όσκαρ Happy Feet δε θα διαψεύσει τον κανόνα που θέλει τις ταινίες του είδους ως εισπρακτικές ανησυχίες, με ιδιαίτερα προβλήματα στο σενάριο και μια παρέλαση αστέρων που προσπαθεί να γεφυρώσει τα αγεφύρωτα. Ο Τζόρτζ Μίλερ δημιουργεί μια πιο μουντή ταινία, μετριάζει το χιούμορ της πρώτης και προσπαθεί να δώσει τη μεγαλύτερη έμφαση στην οικολογική καταστροφή. Δε λείπουν όλα αυτά που αγαπήσαμε στην ορίτζιναλ έκδοση όσον αφορά το χορό και το τραγούδι, καθώς και την τρομερή Ανταρκτική που σε όποια εκδοχή και να είναι, πραγματική ή φωτορεαλιστική, δεν παύει να κόβει την ανάσα. Το αποτέλεσμα που βλέπουμε όσον αφορά το τμήμα του ντιζάιν του όλου εγχειρήματος, είναι για ακόμα μία φορά καταπληκτικό, με το 3D βέβαια να το κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακό, χωρίς όμως να του στερεί την αρχική του αξία.

Από το τμήμα δανεισμού των φωνών έχουμε κάποιες αποχωρήσεις οι οποίες βέβαια επισκιάστηκαν από σημαντικές προσθήκες… Έτσι, το κενό της απουσίας της Νικόλ Κίντμαν και του Χιού Τζάκμαν συμπληρώνουν επάξια η Πινκ και το δίδυμο Μπράντ Πιτ – Ματ Ντέιμον, οι οποίοι με τη φωνή τους ντύνουν τους Γουίλ και Μπιλ, δύο μικρές γαρίδες, με ρόλους στο δρόμο που χάραξαν τα πόσουμ της «Εποχής των Παγετώνων».

Το target group του Happy Feet Two περιορίζεται σημαντικά στις πιο παιδικές ηλικίες. Υπάρχουν πολλά και σημαντικά μηνύματα που προσπαθεί να δώσει ο σκηνοθέτης, αλλά κάπου χάνεται στον τρόπο. Αδιαμφισβήτητα, αποτελεί μια πολύ ευχάριστη ταινία που δεν της λείπει ούτε το γέλιο ούτε ο χορός, απλά με λίγα λόγια, δε φτάνει το επίπεδο της πρώτης και… δε θα γίνει ποτέ «Εποχή των Παγετώνων.»[/tab] [tab title=»Trailer«][/tab] [tab title=»Εικονες«]

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ