Τα μεγαλύτερα flops στην ιστορία του σινεμά (Μέρος 1)

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Με αφορμή την πρόσφατη αποτυχία του John Carter, ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές αποτυχίες του αμερικάνικου σινεμά. Λέμε του αμερικάνικου γιατί γι’ αυτή τη βιομηχανία, η ταινίες είναι επένδυση και τα studio περιμένουν να κάνουν τουλάχιστον απόσβεση.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα που αναφέραμε και στην εισαγωγή είναι το John Carter, μια ταινία που για την Disney κόστισε 250 εκατομμύρια δολάρια και στο πρώτο σαββατοκύριακο της προβολής της δεν ήρθε καν πρώτη στο box office με αποτέλεσμα να φέρει 30,6 εκατομμύρια δολάρια. Δεν θα μπορούσε να κάνει και πολλά στη συνέχεια αφού τις επόμενες εβδομάδες βγήκαν τα Wrath of the Titans και Hunger Games.

 
 

Από τις πρώτες όμως μεγάλες εισπρακτικές ατυχίες ήταν η εντυπωσιακή Cleopatra (1963). Παρόλο που η ταινία έχει καταγραφεί στην ιστορία του cinema ως μια από τις πρώτες μεγαλοπρεπείς και εντυπωσιακές παραγωγές και έχει κερδίσει τέσσερα Oscar, η πικρή αλήθεια για τους παραγωγούς της είναι ότι έχασαν 42 εκατομμύρια δολάρια.

 
 
 

Η αποτυχία των αποτυχιών όμως είναι το Battlefield Earth (2001). Κόστισε 73 και έβγαλε 30. Τα κακόγουστα σκηνικά και κουστούμια της ταινίας συνέβαλαν πολύ σ’ αυτό και είναι μια από τις ταινίες που αξίζουν μια τέτοια τύχη για να μαθαίνει και το Hollywood κατά καιρούς ότι υπάρχει και ένα όριο στη βλακεία που μπορεί να μας σερβίρει.

 
 

Μερικές τραγουδίστριες καλό είναι να μένουν τραγουδίστριες. Ο λόγος για την Mariah Carey που νόμιζε ότι θα κάνει μετάβασή στο σινεμά με μια ταινία που θα λεγόταν Glitter (2001). Η ταινία δεν έβγαλε παραπάνω από 5 εκ. δολάρια και η ίδια κέρδισε ένα Razzie χειρότερης ηθοποιού. Ευτυχώς το πήρε το μήνυμα και δεν ξαναπροσπάθησε.

 
 
 
 
 
 
 

Σε αντίθεση με τη Madonna (ή προσφάτως MDNA) την οποία θαυμάζει κανείς για την ακούραστη επιμονή της. Δεν την σταμάτησε ούτε το Swept Away (2002) (remake ιταλικής ταινίας) που κόστισε 10 αλλά έβγαλε μετά βίας μισό εκατομμύριο δολάρια. H σταρ φυσικά συνέχισε με αρκετές ακόμη ταινίες ως ηθοποιός και τελευταία ως σκηνοθέτης χωρίς φυσικά κάποια ιδιαίτερη εισπρακτική ή καλλιτεχνική επιτυχία. Με φωτεινή εξαίρεση την Evita.

 
 

Ο άλλοτε καλός Cameron Crow μας απογοήτευσε με το Elizabethtown (2005). Με φρέσκο cast (Orlando Bloon, Kirsten Dunst) δεν κατάφερε να πετύχει τίποτα παραπάνω από το αναμενόμενα καλό soundtrack που έχουν όλες οι ταινίες του. Και ο λόγος είναι απλός. Το κοινό είχε ξαναδεί το ίδιο ακριβώς σενάριο σε πολύ καλύτερη έκδοση και λέγεται Garden State.

 
 

Οι εισπρακτικές αποτυχίες φυσικά δεν αφορούν μόνο κακές ταινίες γιατί μέσα σ’ αυτές βρίσκεται και το cult αριστούργημα των Rodriguez και Tarantino, το Grindhouse (2007). Παρά το πρωτότυπο concept του (δυο ταινίες μέσα σε μια) και τα τρανταχτά ονόματα μπροστά και πίσω από τις κάμερες, η ταινία έβγαλε μόνο 25,4 από τα 67 εκ. δολάρια που κόστισε. Η ταινία δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα στο αρχικό της format γιατί οι παραγωγοί για να συμμαζευόσουν τα ασυμμάζευτα κατέληξαν να την σπάσουν σε 2 ταινίες προφανώς για να μειώσουν τη ζημιά.

Συνεχίζεται…

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
2 Σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

  • Βαρβάρα
    Βαρβάρα
    9 Απριλίου 2012 at 10:47 πμ - Reply

    Χάλια στο Glitter η Mariah, αλλά στο Precious ήταν τουλάχιστον καλή

  • Δημήτρης Ασπρολούπος
    Δημήτρης Ασπρολούπος
    10 Απριλίου 2012 at 10:03 πμ - Reply

    Όντως αλλά ήταν και μικρός ο ρόλος…

  • ΣΧΕΤΙΚΑ