Φρανκενστάιν – I, Frankenstain (2014)

...






 

Γράφει η Δανάη Σωπασή


Σκηνοθεσία: Stuart Beattie
Σενάριο: Stuart Beattie, Kevin Grevioux, Stuart Beattie,(βασισμένο στο graphic novel του) Kevin Grevioux, (βασισμένο στους χαρακτήρες της) Mary Shelley
Πρωταγωνιστούν: Aaron Eckhart, Bill Nighy, Miranda Otto, Yvonne Strahovski
Διάρκεια: 93’
Χώρα: Η.Π.Α., Αυστραλία
Διανομή: Odeon

 

i-frankenstein-08

Ήταν μόλις το 1818 όταν η Αγγλίδα συγγραφέας Mary Shelley δημοσίευσε το βιβλίο της, Frankenstein; or, The Modern Prometheus. Ένα συγγραφικό δημιούργημα που αφηγείται την δραματική ιστορία του Frankenstein, του φιλόδοξου και εκκεντρικού επιστήμονα, που θέλησε να επιχειρήσει το αδιανόητο. Να επαναφέρει πίσω στην ζωή, έναν άνθρωπο που θα αποτελείται από παλαιότερες οργανικές λειτουργίες. Στην ηλεκτροφόρα τώρα επιρροή που θα προσδώσει σε αυτό το ον, θα δει τα τερατώδη αποτελέσματα του εγχειρήματος του. Μια φευγαλέα παράτολμη σκέψη που κατέρριψε την θεϊκή ισχύ και ενσωματώθηκε στην ματαιοδοξία του ονείρου του. Ο συμβολικός «Frankenstein» έχει απασχολήσει πολύ ιδιαίτερα την ανθρωπότητα από τις αρχές του 19ου αιώνα, μέχρι και σήμερα. Σε μια εποχή όπου οι ιστορίες φαντασμάτων και μυθικών πλασμάτων ήταν σίγουρες και πρωταρχικές, ήρθε και η σειρά αυτού του πλάσματος να ενσωματωθεί στην μυθολογική προσέγγιση της συγγραφής.

 Ύστερα από αρκετές ατμοσφαιρικές κινηματογραφικές μεταφορές αλλά και κωμικές αποτυπώσεις, ο Frankenstein επιστρέφει στην φετινή δημιουργία με τον τίτλο Ι. Frankenstein για να ενθουσιάσει το κοινό. Με την ιδιαίτερα γρήγορη σκηνοθετική ιδιότητα του Stuart Beattie και την μεταφορά του graphic novel δια χειρός του ιδίου. Εδώ παρατηρούμε την αξιοσημείωτη συμβολή του παραγωγού των ταινιών Underwold, Kevin Grevioux που συναντάμε και εντός της ταινίας. Η ιστορία του μας ταξιδεύει στο δημιούργημα του Frankeistein που κατάφερε να επιζήσει 200 χρόνια από την «γέννηση» του.

Αιματηρές εμπειρίες και αναζητήσεις τον οδηγούν στην σύγχρονη κοινωνία του κόσμου που άφησε πίσω του. Προσπαθώντας να αντέξει και να επιβιώσει με λιγότερο πόνο θα ξεφύγει στην σύγχρονη πόλη που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τις δυο αντίπαλες αθάνατες φυλές gargoyles (προστάτες του κακό στις στέγες των σπιτιών) και τους δαίμονες (τους Αγγέλους του κακού). Ποια από τις δυο θα καταφέρει να τον αιχμαλωτίσει; Και ποια είναι η πραγματική του θέση σε αυτό τον αθέατο κόσμο;

 H σύνθεση της ταινίας πραγματοποιείται μέσα από έντονα σκοτεινά και θερμά χρώματα, που σε συνδυασμό με τα υπέροχα σκηνικά κουστούμια, συνθέτει μια μαγευτική δημιουργία. Ύστερα από πάμπολλες ιστορίες με βρικόλακες και λυκανθρώπους, είτε στην τηλεοπτική απεικόνιση, είτε στην κινηματογραφική, ήταν η σειρά των Γκαργκόιλς και των Δαιμόνων να πάρουν τον φετινό θρόνο της μυθοπλασίας.

Η ιστορία του Frankeinstein ξεδιπλώνεται μέσα από ένα υπέροχο πρώτο αφηγηματικό πλάνο παρουσίασης της απαρχής της δημιουργίας του με το σήμερα, τις νέες απειλές της τεχνολογίας, με την σιδηροδρομική συγκοινωνία και την αδυναμία – φιλοδοξία των ανθρώπων να πιστέψουν ουσιαστικά στο υπερφυσικό στοιχείο. Όπως και στις ταινίες Underworld έτσι και εδώ, η μετάβαση από την ανθρώπινη γεμάτη βοή ρουτίνα, που εμφανίζεται πανοραμικά και ελαφρώς απόμακρα, μα σε τόσο σημαντική θέση, οι υπερφυσικές υπάρξεις δίνουν τον δικό τους αγώνα κυριαρχίας και ελπίδας.

 Το I. Frankeinstein σκοπεύει να ενθουσιάσει το κοινό κάθε ηλικίας, ακόμα και με το μοναδικό του ελάττωμα, την μη τέλεια διαχείριση κάποιων εκφράσεων στα Γκαργκόιλς όταν ήταν στην κανονική τους μορφή. Οι close-up σκηνές τους μαρτυρούν αρκετές φορές έναν ερασιτεχνισμό που σώζεται επιτυχώς από το εκπληκτικό σενάριο και το ιδεώδες των σκηνών που «ανέρχονται» στον ουρανό, αλλά και τις στιγμές που παλεύουν και θανατώνουν τους δαίμονες. Οι αποτυπώσεις θυμίζουν άλλοτε (θετικώς) το Supernatural υπό την δαιμονική μάχη και ήττα του και άλλοτε το The Mortal Instruments: City Of Bones υπό τις «ανυποψίαστες» σκηνές των νυχτερινών δωματίων, η ταινία καταφέρνει να κρατήσει τον θεατή προσηλωμένο σε μια νέα μαγευτική δημιουργία με εξαιρετική φωτογραφία, εναλλακτικό ροκ soundtrack και φαντασιακό score που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο και για δεύτερη ταινία. Ίσως τελικά να βιώσουμε άλλη μια σειρά ταινιών, παρομοίως του Underworld, που βασίζονται σε αυτό τον μαγευτικό κόσμο ηρώων που ανυπομονούμε να γνωρίσουμε περισσότερο.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ