Η Κλέφτρα Των Βιβλίων – The Book Thief (2013)

...






 

Γράφει η Δανάη Σωπασή


Σκηνοθεσία: Brian Percival
Σενάριο: Michael Petroni (βασισμένο στο βιβλίο του) Markus Zusak
Πρωταγωνιστούν: Sophie Nélisse, Geoffrey Rush, Emily Watson, Heike Makatsch
Διάρκεια: 131’
Χώρα: Η.Π.Α., Γερμανία
Διανομή: Odeon

 

the-book-thief-11Η ομώνυμη συγγραφική ιστορία του Μάρκους Ζούσακ παίρνει σάρκα και οστά στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη της τηλεοπτικής σειράς εποχής:  «Ο Πύργος του Ντάουντον» και το στούντιο της ταινίας «Η Ζωή Του Πι». Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. 1939. Η μικρή Λίζελ θα αναγκαστεί μετά τον θάνατο του αδερφού της να φιλοξενηθεί από μια οικογένεια στην Γερμανία. Καθώς βρίσκεται πολύ μακριά από την οικογένεια της, συγκεκριμένα στην Οδό Παραδείσου, θα προσπαθήσει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Στην νέα της οικογένεια, στην οποία οφείλει σύντομα να αναφέρεται με τις λέξεις μαμά και μπαμπά, βλέπει δυο διαφορετικούς κόσμους. Ο «πατέρας» είναι ένας στοργικός οικογενειάρχης που προσπαθεί με τον τρόπο του να βλέπει μια θετικότητα στην μελαγχολική ατμόσφαιρα που επικρατεί στην καθημερινότητα του. Αντιθέτως η «μητέρα» είναι μια αρκετά αυστηρή και συγκρατημένη γυναίκα που επιθυμεί να είναι όλα τέλεια και κυρίως α-συναισθηματικά. Η Λίζελ συναντώντας από την αρχή τις ξεχωριστές αυτές συμπεριφορές θα αντιδράσει με σιωπή και προσεκτικότητα. Οι αλλαγές όμως και οι προκλήσεις του περιβάλλοντος έρχονται και στο σχολείο. Εκεί όπου καταλαβαίνουν όλοι πως δεν γνωρίζει να διαβάζει. Αυτό θα είναι και η απαρχή της φιλίας της με τον γείτονα της και φυσικά το δέσιμο με τον νέο της μπαμπά που ήταν από την αρχή υποστηρικτικός μαζί της.

Η Γερμανία βρίσκεται στην πιο κρίσιμη πολιτική περίοδο με την άνοδο και την εγκαθίδρυση των εθνικοσοσιαλιστών με αρχηγό τους, τον Αδόλφο Χίτλερ, να χτίζει το πολιτικό φρόνημα των «ανωτέρων» της «Αρίας Φυλής». Σε μια περίοδο όπου η γνώμη του ανθρώπου οφείλει να είναι τουλάχιστον συγκροτημένη και συγκρατημένη και στο βέλτιστο, συνυφασμένη με την κοινή γνώμη της εποχής. Η νέα οικογένεια της Λίζελ κρύβει πολλές εκπλήξεις σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα.

Ξεκινώντας την κινηματογραφική διαδρομή με έναν ποιητικό πρόλογο που θυμίζει αρχαίο θέατρο, και συγκεκριμένα τον λεγόμενο :Χορό, ταξιδεύουμε γλυκά στην ιστορία της μικρής Λίζελ. Ταξιδεύουμε όχι μόνο συναισθηματικά και ιστορικά, μα και ιδιαιτέρως ποιητικά, άλλοτε δραματικά άλλοτε διασκεδαστικά και με μια πολυμορφική διάθεση να ξεπερνάει τα κοινωνικά όρια και τις προκαταλήψεις.

Το βιβλίο όπως προδίδεται και στον τίτλο της ταινίας, ήταν η κυριότερη συντροφιά των ανθρώπων της εποχής, όπου αναλόγως με τις περιστάσεις, η παρουσία των εκάστοτε ιστοριών τους ανακούφιζε είτε τους ποινικοποιούσε. Το ταξίδι στο συγκεκριμένο ευρωπαϊκό χώρο, έρχεται μέσα από ζοφερές αποκαλύψεις, γειτονικές αντιπαλότητες, δάκρυα και αποχωρήσεις όπως και μερικές επιπλήξεις. Μα πάνω από όλα έρχεται σκηνοθετικά με ένα μοναδικό συνδυασμό χρωμάτων που επικεντρώνεται στα γήινα και ψυχρά χρώματα, ενδυναμώνοντας την ζεστασιά της ψυχής και την αλληλεγγύη, σε αντίθεση με την προκατάληψη των ιδεών και την ψυχρότητα των κανόνων. Τελικά ένα δημιούργημα που συγκεντρώνει όλες τις ανθρώπινες σκέψεις σε έναν πολιτικό χώρο που μπορεί να επανέρχεται και να χάνεται. Μια ρομαντική ιστορία που μας διδάσκει την έννοια της επιβίωσης αλλά και της ευχαρίστησης κάθε πολύτιμης στιγμής.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ