Η πιο τρομακτική μέρα του χρόνου

Κάθε μέρα μπορεί να είναι τρομακτική, αρκεί να κάνεις την σωστή, κινηματογραφική επιλογή. Μπου!

Πριν από δύο περίπου χρόνια που ξεκίνησε αυτή η στήλη, το πρώτο άρθρο ήταν το εγκώμιο ενός thrill. Σήμερα πολλές ταινίες αργότερα, “γιορτάζουμε” το Halloween. Δηλαδή δεν το γιορτάζουμε ακριβώς γιατί εδώ έχουμε την αποκριές.

Πολλοί συγχύζουν τις δύο γιορτές αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν πολλά κοινά. Εκτός από την θρησκευτική προέλευση τους (το Halloween είναι ας πούμε χριστιανική γιορτή, ενώ οι απόκριες έχουν τις ρίζες τους στο Διόνυσο και την αρχαία Ελλάδα), η γιορτή της 31ής Οκτωβρίου έχει να κάνει με το παραφυσικό, το μαγικό και το τρομακτικό. Και το καλύτερο από όλα, το σινεμά! Σήμερα ταινίες τρόμου έχουν την τιμητική τους.

Εκτός από τη διάσημη ομώνυμη σειρά που τελικά δεν έχει να δείξει κάτι άλλο από το πρώτο αριστουργηματικό της μέρος, υπάρχουν πολλές ακόμα που μπορείς να δείς σήμερα για να μπείς στο κλίμα της ημέρας και έρθεις σε επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων που σύμφωνα με την δυτική παράδοση είναι και το στοιχειωμένο ζητούμενο της ημέρας.

Δείτε όλα τα αφιερώματα μας στο φετινό Halloween

rosemays baby

Ας ξεκινήσουμε με τις κλασσικές επιλογές που αν δεν έχεις δει τότε καταρχάς δεν μπορείς να λέγεσαι φαν του τρόμου και κατά δεύτερον πρέπει να επανορθώσεις. Το δεξιοτεχνικό δημιούργημα του Polansky το Μωρό της Ροζμαρί, το ανησυχαστικό αριστούργημα του Georges Franju Μάτια χωρίς Πρόσωπο (που κάνει το Δέρμα Που Κατοικώ του Almodovar να φαίνεται φτηνή κόπια), το φρικαλέο Σχιζοφρενή Δολοφόνο με το Πριόνι, ο εικονικός και πολυαντεγραμένος Εξορκιστής του Friedkin και σχεδόν όλες οι (μέχρι το Scream) ταινίες του Wes Craven θα πρέπει να είναι από τις πρώτες σου επιλογές σήμερα.

Φυσικά πολύς καλές και φρεσκότατες επιλογές για τη σημερινή ημέρα είναι και τα θρίλερ του νέου μάστορα του τρόμου του James Wan. Γι’ αυτά όμως μπορείς να διαβάσεις αναλυτικά εδώ.

sinister-first-movie-poster-slice1

Αν όμως τα έχεις δει όλα και ψάχνεις κάτι που δεν έχει παιχθεί στα cinema, τότε το Sinister είναι η καλύτερη επιλογή. Ο Ethan Hawke κάνει ένα τρομακτικό διάλειμμα από την καριέρα του και ψάχνει ανάμεσα σε ασαφείς εικόνες και παγανιστικά σύμβολα τον βαβυλώνιο δαίμονα Bagul. Τρομάζει μαζί μας σε μια μίξη παλιού και σύγχρονού θρίλερ για ένα ορθολογιστή που αρνείται να δεχτεί την ύπαρξη ενός ανατριχιαστικού κόσμου πέρα από τις λογικές αντιλήψεις του. Από τις καλύτερες τρομάρες που θα ζήσεις.

Peeping tomΑν ψάχνεις κάτι λίγο πιο αρτιστίκ με λίγη meta διάθεση και τρόμο που να συνεργάζεται νοηματικά με το σινεμά τότε η πρόταση μου είναι το Peepeing Tom. Ο πρωταγωνιστής του, ηδονίζεται με την έκφραση του τρόμου στα μάτια των θυμάτων του και τα κινηματογραφεί καθώς τα σκοτώνει. Μιλάει για τον τρόμο ή για το σινεμά; Είναι η αναζήτηση του ερμηνευτικού ρεαλισμού το ζητούμενο του θρίλερ και του κινηματογράφου γενικότερα; Ο Tom πάντως που συγγενεύει με το Ψυχώ του Hitchcock παίζει με το θύμα όπως ο ηθοποιός με το σκηνοθέτη, όπως η ταινία με το θεατή και λειτουργεί τόσο τρομακτικά όσο και καλλιτεχνικά.

the-addams-familyΑν πάλι η μεγάλη ανατριχίλα δεν είναι του γούστου σου, τότε μπορείς ένα δείς (ή να ξαναδείς) μια από τις αστείες ταινίες που κουμπώνουν με τη μέρα. Το βασισμένο σε τηλεοπτική Adams Family του 1991, από τις πιο καλές στιγμές του Barry Sonnenfeld θα σε κάνει να εκτιμήσεις το μαύρο χιούμορ ακόμα κι αν δεν είσαι φίλος με το είδος. Οι απολαυστικοί στις ερμηνείες τους πρωταγωνιστές και ιδιαίτερα η Anjelica Huston και η Christina Ricci “γκοθάρουν” ξεκαρδιστικά σε μια ταινία για μια παράδοξη οικογένεια που έχει ένα εξαιρετικά διακοσμημένο μαύρο σπίτι, συχνάζει σε νεκροταφεία και έχει ως κατοικίδιο ένα ακρωτηριασμένο χέρι. Μια ταινία που ο Tim Burton θα “σκότωνε” να έχει στο βιογραφικό του.

Όλες αυτές (και πολλές άλλες) επιλογές θα σε κάνουν να γιορτάσεις τη σημερινή ημέρα με το τρόμο που της αξίζει. Αφού δεν θα περάσει κανείς από το σπίτι για να σου πει trick or treat, άσε τα ντεμέκ θεματικά πάρτι και πάτα το play γιατί σήμερα η κολοκύθα είναι στοιχειωμένη!

Δείτε όλα τα αφιερώματα μας στο φετινό Halloween

Διαβάστε όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ