Η Εποχή των Παγετώνων 4: Ο Χορός των Ηπείρων 3D – Ice Age: Continental Drift (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος
Σκηνοθεσία: Steve Martino, Mike Thurmeier
Σενάριο:Michael Berg, Jason Fuchs
Με τις φωνές των :Ray Romano, Denis Leary, John Leguizamo
Διάρκεια: 94’
Χώρα: Η.Π.Α.

 

Πάντα μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, πάντα ήταν ευχάριστο να ταξιδεύαμε στην Εποχή των Παγετώνων. Και μια τέταρτη βόλτα εκεί για να ξαναδούμε τους αγαπημένους μας ήρωες σίγουρα μοιάζει με μια δροσερή όαση καθώς το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινο. Αλλά αυτή την φορά ακόμα και η έρημος Σαχάρα μοιάζει να είναι πιο δροσερός προορισμός από ότι άλλο ένα τέτοιο κινηματογραφικό ταξίδι.

Η ταινία ξεκινά, όπως πάντα, με αυτό το αξιαγάπητο σκιουράκι ο Scrat όπου προσπαθώντας να κρύψει κάπου το βελανίδι του δημιουργεί μια σειρά από γεγονότα που θα έχουν ως αποτέλεσμα την δημιουργία των ηπείρων. Αυτές οι αλλαγές έχουν ως αποτέλεσμα η παρέα του Manny, του Sid και του Diego να αποχωριστούν από την αγέλη τους και την Ellie και Peaches (Πίτσες όπως μεταφράζεται στα ελληνικά). Προσπαθώντας να βρουν τον δρόμο του γυρισμού πέφτουν πάνω σε πειρατές όπου κάνουν το ταξίδι της επιστροφής μια αρκετά δύσκολη υπόθεση.

Μετά από τέσσερις ταινίες πρέπει σιγά-σιγά να αρχίσουμε να το παραδεχόμαστε πως οι περισσότεροι από εμάς βλέπουμε το “Ice Age” κυρίως λόγω του Scrat και των περιπετειών. Κι εδώ, δυστυχώς, θα απογοητευτείτε μιας και χρόνος που εμφανίζεται στην ταινία είναι σαφώς αρκετά πιο λίγος από ότι στις προηγούμενες ταινίες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, τις περισσότερες σκηνές στις οποίες πρωταγωνιστεί τις έχουμε δει στα trailers.

Ακόμα κι έτσι όμως η ταινία είναι ίσως η λιγότερο καλή από τις προηγούμενες και φαίνεται πως μετά από τέσσερις ταινίες ήδη έχει αρχίσει να χάνει την αίγλη και την λάμψη της. Ο κεντρικός πυρήνας του σεναρίου, η οικογένεια και το πόσο σημαντική είναι, έχει χιλιοειπωθεί. Και μάλιστα και πολύ καλύτερα (“Finding Nemo” κανείς;). Στην ουσία πρόκειται για 4 διαφορετικές ιστορίες, μια αυτή του Scrat με το βελανίδι, μια της παρέας του Manny που προσπαθεί να επιστρέψει, μια της Ellie και της Peaches και άλλη μια της Peaches και των φίλων της. Και μέσα σε όλες αυτές σου ρίχνουν μια μυριάδα από νέους χαρακτήρες προσπαθώντας να φρεσκάρουν λίγο την ιστορία, χωρίς όμως να έχουν και την απαραίτητη γοητεία.

Εκτός από τον κακό ουρακοτάγκο Καπετάνιο Gutt (στον οποίο δανείζει την φωνή του ένας εξαιρετικός Peter Dinklage – της φήμης του “Game of Thrones”) και της γιαγιάς του Sid (Wanda Sykes), οι υπόλοιποι χαρακτήρες απλά περνάνε απαρατήρητοι. Ακόμα και η αλανιάρα γατούλα Shira, με μια παραδόξως καλή J-Lo, είναι μια από τους πιο προβλέψιμους χαρακτήρες. Αυτό ομολογούμενος δεν ήταν ποτέ το δυνατό χαρτί της σειράς αυτής, η οποία δεν μπορεί να συγκριθεί ακόμα και με κάποιες από τις χειρότερες δουλειές της Pixar.

Δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερα πρωτότυπο ή καινούργιο στο “Ice Age 4”. Οι σκηνοθέτες Steve Martino και Mike Thurmeier ακολουθούν μια πιο κοινή και προβλεπόμενη εξέλιξη της ιστορίας, δείχνοντας να φοβούνται να ρισκάρουν να γίνουν λίγο πιο δημιουργικοί. Τα αστεία της, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι ανέμπνευστα και πιο κρύα από τους ίδιους τους παγετώνες. Ίσως μερικά από αυτά καταφέρουν να διασκεδάσουν τα μικρά παιδιά, αλλά για τους μεγάλους δεν έχει τίποτα για να τους κρατήσει το ενδιαφέρον.

Θα μπορούσε να ήταν ένα καλό κλείσιμο της σειράς, αλλά από ότι φαίνεται αυτά τα προϊστορικά ζώα δεν έχουν σκοπό να εκλείψουν ακόμα. Ξεκίνα καλύτερα να βλέπεις τα trailers. Ότι αστείο υπάρχει στην ταινία θα το πετύχεις εκεί μέσα και θα είναι και πιο οικονομικό.

Στα θετικά βέβαια είναι πως πριν ξεκινήσει η ταινία υπάρχει μια σχεδόν αριστουργηματική μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων με πρωταγωνίστρια την Maggie από τους “Simpsons”, η οποία βγάζει τόσο γέλιο μέσα στα 5 περίπου λεπτά διάρκειάς της όσο δεν βγάζει η κανονική ταινία στην 1μιση ώρα της. Και αυτό πρέπει να σου πει πολλά.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Σχόλιο

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

  • Μαρίνα
    10 Ιουλίου 2012 at 3:19 μμ - Reply

    έλα τώρα! πήγα και το είδα. Είσαι λίγο υπερβολικός. Εμένα πάντως μου άρεσε πολύ!

  • ΣΧΕΤΙΚΑ