Inferno (2016)

Κατώτερο των προσδοκιών μας

 ★★☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Ron Howard
Σενάριο: David Koepp, Dan Brown (based on the novel by)
Πρωταγωνιστούν: Tom Hanks, Felicity Jones, Ben Foster, Omar Sy, Irrfan Khan
Διάρκεια: 121′
Χώρα: ΗΠΑ/Ιαπωνία/Τουρκία/Ουγγαρία
Διανομή: Feelgood Entertainment

infrn_poster-35x50_gr_rdateΆλλο ένα βιβλίο του – κάποτε πολύ «της μόδας» – Dan Brown έγινε ταινία κάτω απ’ τη μύτη μας και αρχίζει να προβάλλεται στις σκοτεινές αίθουσες. Πρωταγωνιστής και πάλι ο καθηγητής Robert Langdon (Tom Hanks), που συνδυάζει μοναδικά τις ακροβατικές ικανότητες και το ένστικτο επιβίωσης του Indiana Jones με το πνεύμα της ακαδημαϊκού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, εξού και μπλέκει μονίμως σε περιπέτειες.

Αυτήν τη φορά, ενώ καθόταν ήσυχος-ήσυχος σε ένα παγκάκι στο πανεπιστήμιο κι έτρωγε το τοστάκι του, τον συνάντησε ο άνθρωπος Χ (δεν μαθαίνουμε εξαρχής ποιος, ο Robert έχει προσωρινή αμνησία από ένα χτύπημα) και του ζήτησε να βοηθήσει στην εύρεση ενός πάρα πολύ επικίνδυνου ιού που δημιούργησε ένας δισεκατομμυριούχος (ε ρε που πάνε και χαραμίζονται τα πολλά λεφτά!) για να «απαλλάξει» τον πλανήτη από το «πήξιμο», μιας και οι άνθρωποι πολλαπλασιάζονται με ταχύτερο ρυθμό κι από μια ψείρα στο κεφάλι νηπίου. Τι να έκανε κι ο καθηγητής, δέχτηκε αλλά μάλλον κάποιον δυσαρέστησε η απόφαση αυτή, καθώς άρχισε να τον κυνηγά σχεδόν όποιος κουβαλούσε περίστροφο νόμιμα (και παράνομα ίσως, όρκο δεν παίρνω) στον πλανήτη. Στην προσπάθεια του να σωθεί αλλά και να βρει τον ιό, τον βοήθησε ένα παιδί-θαύμα (Felicity Jones), που τελείωσε την ιατρική στα 8 και πλέον ότι και να της πεις, το ξέρει. Σπασικλάκι-ξερόλας και λίγα λέω. Λέοντας θα είναι στο ζώδιο η γιατρός, να μου το θυμηθείτε.

Βαρέθηκα αδιανόητα πολύ. Άνθρωπος που διάβασε Dan Brown όταν τον έδιναν και οι εφημερίδες ακόμη, μου είπε πως το «Da Vinci» ήταν το πρώτο, οπότε και η ταινία έφερε ένα νέο στυλ που έκανε επιτυχία. Το «Illuminati» ήταν πολύ καλό βιβλίο αλλά η ταινία ήταν πάτος και τούτο δω, ήταν βαρετό κι ως βιβλίο. Σκέψου η ταινία τι θα ήταν…

Δεν έχω διαβάσει κανένα και το «DaVinci» το είδα σε δόσεις και με το ζόρι. Αλλά αγαπώ Tom Hanks, οπότε έκανα τα πικρά-γλυκά. Έχει πάρα πολύ ανούσιο τρέξιμο, ένα love story στο κέντρο της υπόθεσης που δεν αφορά κανέναν (ευτυχώς εκδηλώνεται από τη μέση της ταινίας και μετά), όλο το κομμάτι της σωτηρίας του πλανήτη φαίνεται χαζό και δεν έχει καμία βάση καθώς η λύση που προτείνει ο τύπος είναι σαν αυτές των κακών-καρικατούρα που αντιμετωπίζει ο James Bond ή ο Austin Powers (αν θέλεις) και η ανατροπή στην υπόθεση από πολλούς ήταν αναμενόμενη, καθώς το σκηνικό που αναπτύσσεται για να λάβει χώρα το μεγάλο «WOW» ουρλιάζει από την αρχή.

Απιθανότητες και κανένα πάτημα για να νιώσει ο θεατής ταύτιση με τον ήρωα. Απλά κάθεσαι και χαζεύεις δυο τρελούς να τρέχουν σε όλα (όσα δεν είδαμε στις άλλες ταινίες της σειράς) τα αξιοθέατα της Ιταλίας (κι όχι μόνο). Η ερμηνεία του Hanks μου φάνηκε λίγο στον αυτόματο, καμία σχέση με το «Sully» που είδαμε κι αγαπήσαμε πριν κάποιες εβδομάδες, ενώ η partner του, Dr Sienna Brooks (Felicity Jones) το προσπάθησε, αλλά η τρέλα στο μάτι δεν με άφησε να την πάρω στα σοβαρά σε όλη τη διάρκεια της ταινίας παρά μόνο στην Κωνσταντινούπολη, έξω από το παράθυρο (όποιος το δει θα καταλάβει). Σε δεύτερους ρόλους, οι Ben Foster, Sidse Babett Knudsen, Omar Sy και Ana Ularu ήταν απλά διεκπεραιωτικοί. Όχι κάτι το ιδιαίτερο. Ο μόνος που είχε ενδιαφέρον ήταν ο Irrfan Khan, που μπουκάρει αποφασιστικά στο δεύτερο μισό της ταινίας και τα κάνει όλα λαμπόγυαλο, με την καλή έννοια. Γενικά βαρέθηκα. Δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει. Από το τέταρτο και μετά που τελείωσαν τα οράματα του Langdon για την Κόλαση του Δάντη, δεν με ενδιέφερε αν θα τα μπλέξει το ζευγάρι, αν θα εξαπολύσουν τον ιό οι κακοί ή αν θα γίνει ολοκαύτωμα. Ήθελα να τελειώσει και να φύγω, απλά.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ