Inside Llewyn Davis (2013)

Οι αδελφοί Κοέν βρίσκονται στην καλύτερη τους φόρμα, μετά το “No Country for Old Men”.

 ★★★★½ 


Σκηνοθεσία: Joel Coen, Ethan Coen
Σενάριο: Joel Coen, Ethan Coen
Πρωταγωνιστούν: Oscar Isaac, Carey Mulligan, Justin Timberlake, Garrett Hedlund, John Goodman
Διάρκεια: 104’
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Village

 

inside_llewyn_davis_ver2H δύσκολη ζωή ενός μουσικού, τα στενά πλαίσια μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας, η διαφορά μεταξύ «ζω» και «υπάρχω». Όλα αυτά είναι προβλήματα που ταλανίζουν(ή επικρατούν στο) μυαλό του Llewyn Davis, ενός καλλιτέχνη της folk στα early 60s, επινόηση των πολυμήχανων αδελφών Κοέν, που μετά το πολύ καλό «Ο Brother, Where Art Thou?» καταφέρνουν να μας γοητεύσουν και πάλι ισότιμα με την ταινία τους, όσο και με τη μουσική τους.

Ο Llewyn Davis(Oscar Isaac) έχει μία περίεργη καθημερινότητα στο Greenwich Village, ως μουσικός που φιλοδοξεί να βιοποριστεί από την απασχόληση του αυτή. Είναι ξεκάθαρο πως αγαπά με πάθος αυτό που κάνει, ηλίου φαεινότερο πως έχει ταλέντο, κάτι όμως λείπει για να «δέσει το γλυκό». Έτσι, περιορίζεται σε ρουτινιάρικα live στο τοπικό Gaslight Café, κάθε βράδυ κοιμάται σε καναπέδες φίλων και γνωστών, ενώ και οι τελευταίοι δε φαίνεται να τον έχουν σε ιδιαίτερη υπόληψη. Πάνω απ’όλους, η πρώην ερωτική του σύντροφος, Jean(Carey Mulligan), δείχνει το επικριτικό της πρόσωπο σε κάθε τους συνάντηση. Είναι παντρεμένη με τον Jim(Justin Timberlake) και παίζουν μαζί ως folk δίδυμο.

Για τον Llewyn, η μουσική είναι μονόδρομος. Είναι το μοναδικό του πάθος και αποκλείει τελείως την επιστροφή του στο Εμπορικό Ναυτικό, στο οποίο κατέχει άδεια, λέγοντας χαρακτηριστικά «Να γίνω ένας από αυτούς που απλά υπάρχουν;». Το lifestyle του όμως φτάνει συνεχώς σε τέλμα, μόνο κακά μαντάτα τον περιτριγυρίζουν και η κάθε του προσπάθεια για αναγνωρισιμότητα φτάνει σε αδιέξοδο. Χαρακτηριστικά, η «δισκογραφική» του, Legacy, απαρτίζεται από δύο υπερήλικες που δεν κάνουν την παραμικρή προσπάθεια να τον προωθήσουν, ενώ σε ένα ταξίδι του στο Σικάγο –μοιραζόμενος το αμάξι με τον ποιητή Johnny Five και τον Roland Turner(John Goodman)- για να συναντήσει τον μάνατζερ, Bud Grossman(F.Murray Abraham) έρχεται αντιμέτωπος με την ατάκα «Δε βλέπω καθόλου χρήμα εδώ».

Όσο κι αν τα ονόματα δεν ανήκουν σε πραγματικά πρόσωπα της εποχής, είναι μερικώς βασισμένα σε αυτά, όπως άλλωστε και το setting. Το Greenwich Village όπου ζει ο Llewyn Davis, ήταν η μητρόπολη του λεγόμενου American folk revival, της περιόδου τεράστιας επιτυχίας της folk μουσικής, που άρχισε στα 40s και γνώρισε τον κολοφώνα της δόξας της στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Το Gaslight Café, μόνιμο μέρος εμφανίσεων του ήρωα μας, είναι όχι μόνο υπαρκτό, αλλά και ζωντανή ιστορία: Bill Cosby, Richie Havens, Bob Dylan, Jose Feliciano, ακόμα και ο “The Boss” Bruce Springsteen, είναι μερικά από τα σπουδαία ονόματα που έπαιξαν «ζωντανά» στο θρυλικό αυτό καφέ. Ο ίδιος ο Llewyn Davis, είναι βασισμένος στον Dave Van Ronk, επονομαζόμενο και «Mayor of MacDougal Street”, φιγούρα που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο εκείνη την εποχή. Η Jean και ο Jim, μαζί με τον Al Cody(Adam Driver) που επίσης εμφανίζεται στο φιλμ, είναι οι “Peter, Paul & Mary”, συγκρότημα με 40χρονη καριέρα που ξεκίνησε το 1961, ενώ ο Bud Grossman δεν είναι άλλος από τον θρύλο, Albert Grossman, μάνατζερ του Bob Dylan και της Janis Joplin. Όσον αφορά, τα απλά περάσματα-αναφορές από το φιλμ, στο πάλκο του Gaslight βλέπουμε να παίζει μετά τον Llewyn o Bob Dylan, αλλά και οι “The Clancy Brothers”(με τα χαρακτηριστικά λευκά πουλόβερ).

Οι αδελφοί Κοέν βρίσκονται στην καλύτερη τους φόρμα, μετά το “No Country for Old Men”. Εδώ, ιδιαίτερη πλοκή δεν υπάρχει, καθώς ο κεντρικός άξονας είναι η προσωπικότητα του Llewyn, η μελαγχολική αυτή περσόνα, στην οποία δίνει σάρκα και οστά ο καταπληκτικός Oscar Isaac. Εννοείται πως η ερμηνεία του κινείται σε οσκαρικά επίπεδα, δίνοντας στο χαρακτήρα του την αίσθηση ενός ανθρώπου ταλαιπωρημένου, ίσως κουρασμένου, απογοητευμένου, αλλά με σταγόνες ελπίδας μέσα του. Εκτός από τα παραπάνω, είναι και πολύ αστείος σε αρκετά σημεία, άλλωστε, ταινία των Κοέν χωρίς χιούμορ δεν είναι ταινία των Κοέν. Στους υπόλοιπους ρόλους, η Carey Mulligan είναι ιδανική επιλογή για το ρόλο της πικρόχολης και υπέρ-επικριτικής Jean, o Justin Timberlake καλός το μικρό διάστημα που εμφανίζεται, ο John Goodman όπως πάντα απολαυστικός, ενώ ο Garett Hedlund κωμικά λιγομίλητος και cool. Αποκάλυψη ο Adam Driver στο ρόλο του Al Cody, δίνει ρέστα στη σκηνή της εκτέλεσης του «Please Mr Kennedy» .

Στη διεύθυνση φωτογραφίας, αυτή τη φορά δε βρίσκεται ο μόνιμος συνεργάτης του σκηνοθετικού διδύμου, Roger Deakins(λόγω ενασχόλησης του στο Skyfall). Αντ’αυτου, ο Bruno Delbonnel(Amelie), τον αντικαθιστά περίφημα, δίνοντας στην ταινία την αισθητική ενός φθαρμένου vintage βινυλίου. Είναι από τα βασικά γρανάζια της καλολαδωμένης μηχανής του “Inside Llewyn Davis”.

Για το τέλος, αφήσαμε το soundtrack. TO soundtrack. Αν δεν πάρει Oscar το “Please Mr Kennedy” θα είναι –σχεδόν- έγκλημα, αλλά και στην ολότητα του πρόκειται για ένα μαγικό νοσταλγικό ταξίδι στον κόσμο της folk μουσικής. T-Bone Burnett, Oscar Isaac, Justin Timberlake, Marcus Mumford, όλοι τους είναι υπέροχοι σε ένα OST που θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε δισκοθήκη που σέβεται τον εαυτό της.

Χωρίς να έχουμε δει το Her και το Nebraska, το Inside Llewyn Davis είναι η καλύτερη ταινία από τις λεγόμενες «μεγάλες» οσκαρικές. Υπάρχει μόνο μία περίπτωση να μη την απολαύσετε: να σιχαίνεστε μέχρι θανάτου τη folk μουσική.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ