Interstellar (2014)

...






 


Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Σενάριο: Jonathan Nolan, Christopher Nolan
Πρωταγωνιστούν: Matthew McConaughey, Anne Hathaway, Jessica Chastain, Michael Caine
Διάρκεια: 169’
Χώρα: Ην. Βασίλειο/ΗΠΑ
Διανομή: Village

 

ImageGenΠοια είναι η μεγαλύτερη δύναμη και σταθερά στον κόσμο; Είναι αδύνατον να απαντηθεί, αλλά υπάρχουν πάμπολλες θεωρίες. Άλλοι θα πουν ο χρόνος, άλλοι το σύμπαν, το σίγουρο είναι πως ίσως να μη το κατανοήσουμε ποτέ. Ο Christopher Nolan όμως στη νέα του –πολυαναμενόμενη φυσικά- ταινία, «Interstellar», παίρνει ξεκάθαρη θέση. Βγάζει το μαθημάτικο του τετράδιο, κατασκευάζει μία συνάρτηση χρόνου/αγάπης και ανακηρύσσει πανηγυρική νικήτρια τη δεύτερη, τον άγνωστο Χ που ψάχνούμε να βρούμε όλη μας τη ζωή. Αυτό το διαστημικό, υπερφιλόδοξο επικό δημιούργημα της καλπάζουσας φαντασίας του Βρετανου σκηνοθέτη έχει ως κινητήριο άξονα το δυνατότερο ανθρώπινο συναίσθημα και φροντίζει να το κάνει αντιληπτό με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, σε κάθε χιλιοστό του φιλμ που τόσο αγαπά –και που ίσως είναι το μοναδικό που καταφέρνει να εξαιρεθεί από το αποκλειστικά digital πλέον φορμά της Paramount.

Βρισκόμαστε στο κοντινό μέλλον, όπου η πείνα είναι το βασικό πρόβλημα της ανθρωπότητας, στρατοί και διαστημικά προγράμματα έχουν εγκαταλειφθεί και η πλειοψήφία των ανθρώπων είναι αγρότες, ώστε να εξασφαλίσουν το φαγητό της οικογένειας. O Cooper(Matthew McConaughey) διατηρεί φάρμα μαζί με τα δύο του παιδιά και τον πεθερό του, χωρίς να είναι ευχαριστημένος, καθώς ως πρώην πιλότος της NASA σκέφτεται συνεχώς τις πτήσεις του. Ο γιος του, Tom(Timothee Shalamet) είναι ένα ήσυχο παιδί που του αρέσει η αγροτική ζωή και θέλει να ακολουθήσει τη ζωή αυτή όταν μεγαλώσει. Η κόρη του, Murphy(Mackenzie Foy) μοιάζει περισσότερο στον πατέρα της, εντυπωσιάζεται από το παρελθόν του και αρνείται να συμβιβαστεί με τα σχολικά διδάγματα. Όταν ένα παράξενο μήνυμα, οδηγήσει πατέρα και κόρη σε ένα μυστικό καταφύγιο των τελευταίων εναπομείναντων επιστημόνων της NASA, θα ανατεθεί στον Cooper η πιο σημαντική αποστολή της ζωής του: το πέρασμα σε έναν άλλο γαλαξία, μέσα από μία «σκουληκότρυπα», κάτι σαν πύλη που ενώνει δύο πολύ απομακρυσμένα σημεία. Μαζί με μία ομάδα αστροναυτών, θα πρέπει να βρει τον κατάλληλο πλανήτη ώστε να μετοικήσει η ανθρωπότητα.

Ο Christopher Nolan, στην 9η ταινία της καριέρας του, μας κόβει την ανάσα με τα εκπληκτικα ειδικά εφέ και τα φαντασμαγορικά πλάνα του, τα οποία στη σκηνή της «σκουληκότρυπας» θυμίζουν κάτι από τα τελευταία λεπτά του «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος». Έχει επηρεαστεί από το αριστούργημα του Kubrick, όπως έχει δανειστεί στοιχεία κι από το εξίσου μεγάλο σε διάρκεια «The Right Stuff» του Philip Kaufman. Δεν πρόκειται όμως για ένα φιλμ που ασχολείται μόνο με το φαίνεσθαι, αφού τα συναισθήματα έχουν εξέχοντα ρόλο. Αναφέραμε και παραπάνω για τον θρίαμβο της αγάπης και, εννοείται, δε μιλάμε για cheesy αγάπη που περιορίζεται στην έλξη μεταξύ δύο ανθρώπων. Αναφερόμαστε στην αγάπη ως πανανθρώπινο συναίσθημα και ως αυτό χαρακτηρίζει τα πάντα στην ταινία. Η αγάπη του Cooper για την οικογένεια του και τους ανθρώπους τον οδηγεί στην ανάληψη των ηνίων του ταξιδιού και η αγάπη κινεί όλες τις αποφάσεις μέσα στην ταινία που δε μπορούμε να αποκαλύψουμε λόγω spoilers. Μα πάνω απ’όλα, η αγάπη παρουσιάζεται ως ένστικτο που έχει την ικανότητα του απρόβλεπτου και την ιδιότητα να ξεπερνά τους μαθηματικούς τύπους και της επιστημονικές εξισώσεις.

Ο Nolan έχει συγκεντρώσει ένα τρομερό cast, με επικεφαλής τον Matthew McConaughey σε μία True Detective-ική εμφάνιση με αρκετές φιλοσοφικές εκλάμψεις, που αποτελεί συνέχεια των καλών, τελευταίων του ερμηνειών. Πλάι του, η Anne Hathaway που σπαταλά τις περισσότερες στιγμές της σε μελοδραματικά ξεσπάσματα και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το μοναδικό στοιχείο που δεν βρίσκεται σε αρμονία με τα υπόλοιπα. Κρατάμε το όνομα της Mackenzie Foy στο ρόλο της μικρής Murphy, με αρκετά ώριμο παίξιμο για την ηλικία της, ενώ τη μεγαλύτερη Murphy ερμηνεύει η καλή, γνωστή Jessica Chastain. Ο Michael Caine σε έναν κλασσικό συμπληρωματικό χαρακτήρα για αυτόν, θα δείξει την πλούσια πείρα του, ιδίως σε μία σκηνή προς το τέλος, όπως και ο πολύ καλός Jon Lithgow που εμφανίζεται ελάχιστα.

Τίποτα δε θα ήταν το ίδιο πάντως, χωρίς την συγκλονιστική μουσική του Hans Zimmer που συμβαδίζει με τα visuals σαν να γεννήθηκαν πλάι-πλάι. Το ορχηστρικό αριστούργημα του Γερμανού έχει σίγουρα κερδίσει μία θέση στην οσκαρική πεντάδα και, αν όλα πάνε καλά, ίσως και στο βραβείο. Εξίσου σημαντικό, το μοντάζ από τον Lee Smith(Inception, Dark Knight), μία πολύ σημαντική κατηγορία που έχει κομβική σημασία σε μεγάλες σε διάρκεια ταινίες. Ομοίως και η επική φωτογραφία του Hoyte Van Hoytema που αντικατέστησε τον μόνιμο συνεργάτη του Nolan, Wally Pfister, που εκείνη την περίοδο γύριζε το ντεμπούτο του, «Transcendence».

Τελευταίο, μα όχι ήσσονος σημασίας, το γεγονός πως όλες οι θεωρίες για μαύρες τρύπες και σκουληκότρυπες στο διάστημα, ήταν βασισμένες στη δουλειά του σπουδαίου θεωρητικού φυσικού Kip Thorne, ο οποίος εκτέλεσε χρέη συμβούλου στο φιλμ.

Το «Interstellar» αγαπά την ανθρώπινη δίψα για εξερεύνηση του διαστήματος και τι καλύτερος τρόπος να το δείξει, από ένα φαντασμαγορικό ταξίδι στα πέρατα του σύμπαντος. Τι ωραίο που φροντίζει να μας εξυψώσει και τον ανθρώπινο χαρακτήρα που δηλώνει παρών, όμως. Σπουδαίο.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

 

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ