Όταν το photoshop δε χρησιμοποιείται μόνο για λόγους αισθητικής…

...

Γράφει η Bάσω Γκαγκά

Φαντάσου την πιο διάσημη σκηνή του “Τιτανικού” με την Γουίνσλετ να ισορροπεί μόνη της στην κουπαστή. Ή να προσπαθείς να καταλάβεις τι στο καλό συμβαίνει στο “Βασικό Ένστικτο” με ένα μεγάλο αριθμό των «βασικών» σκηνών να λείπει. Κάπως έτσι θα πρέπει να αισθάνονται όσοι προσπαθούν να δουν ξενόφερτη ταινία στο Ιράν, αφού πρωτίστως βέβαια, θεωρήσουν τον εαυτό τους τυχερό που τους γίνεται αυτή η μεγάλη παραχώρηση.

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Ανέκαθεν η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν έβλεπε με καθόλου καλό μάτι οτιδήποτε είχε να κάνει με σινεμά, απαγορεύοντας συχνά με βίαιο τρόπο την κυκλοφορία ταινιών στη χώρα. Ο φόβος ενάντια στην ξενόφερτη αυτή μόδα που ενίσχυε τη διαφθορά και τον ιμπεριαλισμό, οδήγησε σε βίαιες αντιδράσεις, αν ανατρέξει κανείς στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν τα τελευταία 100 περίπου χρόνια. Από τους εμπρησμούς κινηματογραφικών αιθουσών από φανατικούς ισλαμιστές που στοίχησαν τη ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους, μέχρι και τη σημερινή μέρα, κάποια μικρή πρόοδος  έχει σημειωθεί, με το καθεστώς να αντιλαμβάνεται τελικά ότι επί της ουσίας δεν μπορεί να απαγορεύσει την προβολή ταινιών. Η μόνη λύση στην περίπτωση αυτή, ήταν η νόμιμη διανομή μιας εγκεκριμένης και προσεχτικά «διορθωμένης» έκδοσής τους, έτσι ώστε το κοινό να μην αναζητά την original κόπια. Η λογοκρισία όμως στις διάφορες ταινίες που καταφέρνουν να εγκριθούν και να περάσουν τα σύνορα της χώρας, εκδηλώνεται με τους πιο απίθανους και πλέον ευφάνταστους τρόπους.

 Ένα μεγάλο μέρος της νομοθεσίας της χώρας, με συνολικά 37 κανονισμούς από το 1983 μέχρι σήμερα, καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια το τι απαγορεύεται και θα πρέπει να απομακρυνθεί από το φιλμ, ώστε να είναι κατάλληλο προς προβολή στο ιρανικό κοινό. Ένα παράδειγμα; Πάρα πολλά, με ιδιαίτερη μνεία στο γυναικείο φύλο. Απαγορεύονται: τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπά τους, το μακιγιάζ και φυσικά το εκτεθειμένο μπούστο. Επίσης, ένας άντρας δεν μπορεί να κάθεται κοντά σε μια γυναίκα, να φαίνεται ότι είναι μόνοι τους, να αγγίζει ο ένας τον άλλον και να ανταλλάσσουν ρομαντικά λόγια. Μισό λεπτό έχει κι άλλο. Απαγορεύεται με κάθε τρόπο η προβολή αρνητικής εικόνας για τις γυναίκες που φοράνε βέλο, για τους γενειοφόρους άντρες, το στρατό ή την αστυνομία χωρίς να υπάρχει μια καλή δικαιολογία και επίσης απαγορεύεται η βλασφημία ενάντια σε οποιαδήποτε θρησκεία, οι γραβάτες (!) και η μαγεία.

Θα μου πεις τι γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις.  Ε λοιπόν για όλα υπάρχει λύση. Παλιότερα οι σκηνές που περιείχαν κάτι από τα παραπάνω απλά κοβόντουσαν και η ταινία γινόταν κατά πολύ μικρότερη σε διάρκεια, για να μην ασχοληθούμε με το νόημα που έβγαζε το τελικό σενάριο. Με την πρόοδο της τεχνολογίας όμως υπάρχουν πολύ καλύτερες λύσεις αντιμετώπισης τέτοιου είδους περιπτώσεων. Για παράδειγμα, όταν ένα ζευγάρι κάθεται πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον, ένας εκ των 2 απομακρύνεται (συνήθως η γυναίκα). Ένας διάλογος με σαφή σεξουαλικά υπονοούμενα αντικαθίσταται με αγνές προτάσεις που κάνουν αναφορά στο γάμο ή όταν ένα ντεκολτέ είναι υπερβολικά χαμηλό, κάποιο αντικείμενο θα βρεθεί να τοποθετηθεί μπροστά ώστε να κρύψει τη γύμνια. Φυσικά το αλκοόλ δε θα μπορούσε να είναι αποδεκτό, γι’ αυτό και αντικαθίσταται με λεμονάδα ή χυμό πορτοκάλι. Για να μην αναφερθούμε σε πολιτικές συζητήσεις οι οποίες αντικαθίστανται πλήρως (φανταστείτε τι θα καταλάβει όποιος προσπαθήσει να παρακολουθήσει το “ Αι Ειδοί του Μαρτίου”)

Δε μας πιστεύετε; Δείτε μια σειρά φωτογραφιών που δημοσίευσε το Ιρανικό movie fan site CaffeCinema.com πριν και μετά το «μοντάζ» και θα καταλάβετε τι εννοούμε. Αν εν τω μεταξύ τύχει ποτέ κανείς να δει μια ιρανική κόπια κάποιας γνωστής ταινίας, σε καμία περίπτωση μη διστάσει να το μοιραστεί μαζί μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ