Γιορτή Ιταλικού σινεμά στην Αθήνα

...

Μια γιορτή ιταλικού σινεμά έρχεται από τον Μάρτιο στην Αθήνα. Πρόκειται για το 1ο Φεστιβάλ Ιταλικού Κινηματογράφου «Tutto Italia – Cinema e Cultura» το οποίο θα διεξαχθεί από τις 14-21 Μαρτίου 2012 στους κινηματογράφους Αττικόν και Απόλλων υπό την αιγίδα του ICC Atene (Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών). Η επίσημη πρεμιέρα θα γίνει την Τετάρτη 14 Μαρτίου και για μια εβδομάδα θα προβληθούν πάνω από 30 ταινίες. Θα περιλαμβάνει δύο θεματικές ενότητες: η πρώτη θα περιλαμβάνει τις πιο πρόσφατες (κυρίως του τελευταίου χρόνου) ιταλικές ταινίες και η δεύτερη θα έχει αφιερώματα στις μεγάλες μορφές του ιταλικού κινηματογράφου (ηθοποιούς, σκηνοθέτες, παραγωγούς κτλ), κλασσικά είδη και ταινίες σταθμούς του ιταλικού σινεμά.

Παράλληλα θα υπάρχουν εκδηλώσεις σε όλη την πόλη που θα περιλαμβάνουν εκδηλώσεις γευσιγνωσίας ιταλικής κουζίνας και ποτών/κρασιών, μουσικές εκδηλώσεις και άλλα πολλά δίνοντας έτσι την εικόνα μιας γιορτής της Ιταλίας στην Αθήνα.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε και στο site του φεστιβάλ και να το ακολουθήσετε στο twitter @tutto_italia.

Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, αναφέρει για το φεστιβάλ

«Η Ιταλία είναι δίπλα μας, ο λαός της αδερφός μας, η κουλτούρα της παγκόσμια κι η αγάπη γι αυτήν μεγάλη.
Μέχρι πριν από λίγα ακόμα χρόνια, η ιταλική επιρροή στη ζωή μας, στην τέχνη μας, στις αισθήσεις μας ήταν η νούμερο ένα επιρροή που δεχόμασταν άμεσα από την Ευρώπη.
Αν δει κανείς παλιές ελληνικές ταινίες που περιλαμβάνουν σκηνές οι οποίες διαδραματίζονται στα night club της εποχής, θα διαπιστώσει ότι με ιταλικούς ρυθμούς λικνίζονταν τα νιάτα τότε, θα ακούσει ιταλικούς σκοπούς ως σημείο αναφοράς.
Κι αν ανατρέξουμε στο σινεμά, αυτό που έχω να πω με όλη την ευθύνη του λόγου μου μια κι είναι το άμεσο αντικείμενο μου, είναι πως το ιταλικό σινεμά ήταν αυτό που επηρέασε το περισσότερο τους Ελληνες. Μπορεί το αμερικάνικο, με τα χρυσά χρόνια του Χόλυγουντ να είχε τη δική του πλανητική εμβέλεια, όμως, η essenza, η ουσία, είχε ιταλικό σπόρο στη ζωή των Ελλήνων.
Από τον ιταλικό νεορεαλισμό ως την ιταλική κωμωδία, από τους «Μασίστες» και τα έργα χλαμύδας μέχρι τον Τσίτσο και τον Φράνκο, από τους κορυφαίους δημιουργούς του ιταλικού σινεμά που είναι κεφάλαια πολιτισμού ώστε να μην καταφύγουμε εδώ σε κατάλογο ονομάτων μέχρι τα μουσικά φιλμ με πρωταγωνιστές τα αστέρια του ιταλικού πενταγράμμου της εποχής, όλα ήταν ιταλικά.
Κι οι Ελληνες ηθοποιοί κατέφευγαν για καριέρα τότε στη Ρώμη όταν ήθελαν να ανοίξουν τα φτερά τους προς τις φιλόδοξες πεδιάδες του εξωτερικού.
Το ιταλικό σινεμά μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ‘ 80, στην Ελλάδα το παρακολουθούσαμε στενά. Υστερα επήλθε η σχεδόν απόλυτη «αμερικανοποίηση» κι από την Ιταλία έρχονταν μόνο τα έργα εκείνα των Φεστιβάλ όπως συνηθιζόταν πιά και με τις άλλες ευρωπαικές χώρες. Η επαφή με το μεγάλο μέρος του σινεμά είχε χαθεί. Το ίδιο είχε γίνει και με το ιταλικό τραγούδι. Κάποτε η ΕΡΤ μετέδιδε σε σταθερή βάση το ετήσιο φεστιβάλ Τραγουδιού του San Remo και μετά ληθάργησε.
Κι έτσι, φτάσαμε στο σημείο να έχουν περάσει τα χρόνια και να διαπιστωθεί πως είχαμε αποκοπεί από την στενότερη μας σχέση. Αυτό έπρεπε κάποια στιγμή να αποκατασταθεί.
«Η αποκατάσταση μιάς σχέσης» ήταν αυτό που με απασχολούσε προσωπικά όλα τα χρόνια κι ήθελα να μπουν οι βάσεις για την ανάκτηση της χαμένης επαφής. Κι αυτή η ομάδα που δημιουργείται τώρα έχει αυτό το σκοπό: Να φέρει ξανά σε επαφή την Ιταλία με την Ελλάδα, τους Ιταλούς με τους Ελληνες.
Σε ο, τιδήποτε έχει να κάνει με την ιταλική κουλτούρα, η οποία είναι ένας θησαυρός απεριόριστος, που αφορά στα πάντα και φτάνει μέχρι τη διάσημη ιταλική μόδα η παράδοση της οποίας κρατά από την Αναγέννηση που μεταλλάσσεται ως τις μέρες μας σε σχέδιο, χρώμα, φαντασία. Το ιταλικό φαγητό, που είναι στην ουσία το «φαί του φτωχού» κι όμως η Ιταλία κατάφερε να το κάνει γκουρμέ, προβάλλοντας έτσι και την ουσία του πολιτισμού της που είναι κοντά στον Ανθρωπο κι όχι πάνω από τον Ανθρωπο. Δεν χρησιμοποιεί το φαγητό για να σνομπάρει ή να μειώσει τους ανθρώπους αλλά για να τους ανυψώσει μέσα από την καθημερινή ανάγκη της διατροφής και να τους κάνει πιο αισθησιακούς, πιο χαλαρωμένους, πιο ωραίους, μέσα από τη λεπτότητα της γεύσης των υλικών του απλού ανθρώπου.
Όμως η προσέγγιση αυτής της κουλτούρας, στην προσπάθεια τη δική μας, περνάει μέσα από το ιταλικό σινεμά.
« Il Grande Cinema Italiano» λένε οι Ιταλοί και γεμίζει το στόμα τους. Κι έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται υπερήφανοι κι από την άλλη σέβονται τους ανθρώπους που το δημιούργησαν.
Αυτό το ιταλικό σινεμά, το σινεμά που βλέπουν οι Ιταλοί όταν βγαίνουν έξω τα βράδια, θα παρουσιάσουμε στην Ελλάδα . Μια «Festa del Cinema Italiano», μια «γιορτή» του ιταλικού σινεμά, με ό, τι αυτό έχει να παρουσιάσει. Ολη τη βεντάλια των ανθρώπων και των ειδών που αυτή τη στιγμή παράγουν σινεμά στην Ιταλία κι όχι την παραδοσιακή αντίληψη περί «Φεστιβάλ» που ορίζεται και περιορίζεται στα προσωπικά πειράματα , πετυχημένα και μη, των «δημιουργών». Δημιουργοί είναι όλοι όσοι κάνουν σινεμά, και Τέχνη του Κινηματογράφου είναι όλα του τα είδη.
Θέλουμε να ξεκινήσουμε με επιλογές από το σινεμά της τελευταίας διετίας, από τις ταινίες εκείνες που δεν ήρθαν στο κοινό της Ελλάδας και στους κινηματογράφους της κι η επιλογή προέρχεται από τα έργα που ακούστηκαν στην Ιταλία, βραβεύτηκαν στα David di Donatello (Τα ιταλικά «Οσκαρ» όπως τα λένε πολλοί για λόγους συνεννόησης) αλλά κι εκείνα τα έργα που έσπασαν τα ιταλικά ταμεία για να δούμε και τι ήταν αυτό που ξετρέλανε, έστω και περιστασιακά τους πέρα από το Ιόνιο αδερφούς μας κι εμείς δεν το γνωρίσαμε.
Και βέβαια, παράλληλα με τον κύριο κορμό, ετοιμάζουμε αφιερώματα σε είδη και πρόσωπα, ξεκινώντας από την ιταλική κωμωδία ως προς τα είδη κι από τον Ελληνα σταρ της Ιταλίας Nicolas Vaporidis, ως προς τα πρόσωπα, που θέλουμε να τον γνωρίσουμε στους Ελληνες (από τη μεριά του πατέρα του) συμπατριώτες του.
Επιθυμούμε αυτό να γίνει θεσμός ετήσιος και στο μέλλον να φέρουμε κι άλλα πρόσωπα καθώς και είδη που δόξασαν και δοξάζουν το σινεμά της Ιταλίας.»

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ