J.A.C.E./Just – Another – Confused = Elephant (2011)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Μενέλαος Καραμαγγιώλης
Σενάριο: Μενέλαος Καραμαγγιώλης, Νίκος Πανουτσόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Αλμπαν Ουκάτζ, Στεφανία Γουλιώτη, Αργύρης Ξάφης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Μηνάς Χατζησάββας, Κόρα Καρβούνη, Ακύλλας Καραζήσης, Γιάννης Τσορτέκης, Ντιόγκο Ινφάντε, Χρήστος Λούλης
Διάρκεια: 142’
Χώρα: Ελλάδα, Πορτογαλία, Τουρκία, Ολλανδία, FYROM

 

Τι είναι το σύνδρομο J.A.C.E (Just Another Confused Elephant); Χαρακτηρίζει κυρίως τους νεαρούς ελέφαντες που μένουν ορφανοί και εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά. Πάνω σε αυτό βάσισε την νέα του ταινία ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης “J.A.C.E” όπου πρόκειται για μια νέα Οδύσσεια ενός μοντέρνου Oliver Twist, γεμάτη ναρκωτικά, πόρνες, αιμομιξίες, βιασμούς, τραβεστί και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους σας.

Ο Jace δεν πέρασε και τα καλύτερα παιδικά χρόνια. Είδε την οικογένεια του να δολοφονείται μπροστά στα μάτια του και ο ίδιος να απαγάγετε από ένα αδίστακτο κύκλωμα εμπορίας παιδιών για επαιτεία μέχρι και να αγορά οργάνων. Φτάνει στην Ελλάδα όπου καταλήγει να ζητιανεύει ένα πιάτο φαΐ στους δρόμους της Αθήνας και αργότερα σε ένα υπόγειο κλαμπ όπου ικανοποιεί τους θαμώνες του. Μουγγός από επιλογή ο Jace προσπαθεί να ξεσκεπάσει το δίκτυο των αδίστακτων αυτών παρανόμων καθώς πασχίζει να ξεφύγει, αναζητώντας το όνειρο και να υπερασπίζοντας όλα όσα αγαπά.

Ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης τολμά να σκέφτεται μεγαλειωδώς κι αυτό, μέσα στην όποια φιλοδοξία του, είναι και η αχίλλειος του φτέρνα. Πρόκειται ίσως για το πιο χαοτικό σενάριο που έχουμε δει σε ελληνική ταινία όπου μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα εκτεταμένο επεισόδιο μιας καθημερινής σαπουνόπερας με ίντριγκες και ανατροπές αλά “Λάμψη”. Πασχίζει να βρει την ταυτότητα του, θέλει να είναι δράμα; θρίλερ; γκανγκστερική ταινία; μαύρη κωμωδία;, και έτσι χάνεται στο σεναριακό της άβυσσο στο οποίο το ίδιο το φιλμ χτίζει γεμάτο αυτοπεποίθηση από την αρχή.

Σίγουρα για μια ταινία όπου μιλά για την απώλεια, την εκμετάλλευση αλλά και το όνειρο, μοιάζει να είναι να είναι τσίρκο, σαν κι αυτό από το οποίο ο Jace αποφασίζει να αφήσει πίσω του και καταλήγει να τον στοιχειώνει μια ζωή, φυλακίζοντας τους θεατές σε μια περίτεχνη αναμπουμπούλα που μπορεί όλα αυτά να έμοιαζαν καλά πάνω στο χαρτί, αλλά τελικά αποτυγχάνει να περάσει τα όποια μηνύματα θέλει να πει μιας και τα όποια ιδεολογικά συστατικά της πέφτουν στο κενό. Υπάρχουν όμως και κάποιες διασκεδαστικές στιγμές όπου το φιλμ, άθελά του ίσως, προκαλεί μιας και το καμπ στοιχείο κυριεύει την ταινία σχεδόν από την αρχή της.

Όμως πέρα από το χαοτικό του σενάριο, η σκηνοθεσία του Καραμμαγιώλη είναι από τα πιο δυνατά χαρτιά της. Αρκετά ονειρική με νουάρ πινελιές και κάποιες περίτεχνες λήψεις, καταφέρνει να αποδώσει με επιτυχία τον ψυχισμό του Jace αλλά και το πως ο ίδιος βλέπει τον κόσμο και τον νιώθει, προσπαθώντας όμως να πει και μια μπερδεμένη ιστορία. Ο Καραμμαγιώλης ξέρει ότι πρόκειται για ένα τσίρκο, με περίεργους χαρακτήρες και υπερβολικές καταστάσεις, ντύνοντάς τους με χρώματα, άλλοτε μουντά κι άλλοτε έντονα, και με την καρναβαλίστικη διάθεση την οποία διέπει όλη την ταινία.

Ο Jace (Alban Ukaj), όπως κι ο ελέφαντας με τον οποίο έχει ταυτίσει την προσωπικότητά του, είναι ο αντιήρωας της ταινίας. Μπορεί να μην μιλάει αλλά οι εκφράσεις του προσώπου του δείχνουν ότι μοιάζει να είναι παγιδευμένος σε μια ζωή όπου μόνο δυστυχίες έχει φέρει. Βρίσκεται σε ένα «κλουβί», ανήμπορος να αντιδράσει, τον οποίο όλοι χρησιμοποιούν για τους δικούς τους σκοπούς. Ο Ukaj αντεπεξέρχεται στον ρόλο του, αν και μονοδιάστατος, ως μια ήρεμη δύναμη που όταν κρύβει μια γλυκιά θλίψη στα μάτια του ακόμα κι όταν χαμογελά.

Ο Ιερώνυμος Καλετσάνος για άλλη μια φορά όμως είναι αυτός που λάμπει σε ολόκληρη την ταινία ως ο φίλος τρανσέξουαλ του Jace, αποτελεί ίσως τον πιο καλογραμμένο χαρακτήρα, όπου με το μπρίο και την τσαχπινιά του κλέβει τα φώτα σε όποια σκηνή κι αν εμφανίζεται. Η Στεφανία Γουλιώτη στον ρόλο της Μαρίας, η οποία κέρδισε και το βραβείο ερμηνείας στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, είναι το αντικείμενο πόθου του Jace όπου μέσα στην δυναμικότητά της καταφέρνει να δείξει και την γλυκιά και πιο εύθραυστη πλευρά της. Δεν φοβάται αφεθεί όταν βρίσκεται μαζί με τον Jace και σε όλο αυτό βοηθά η πολλή καλή χημεία που υπάρχει μεταξύ του Ukaj και της Γουλιώτη.

Το “J.A.C.E” μέσα στον πομπώδη σεναριακή του δομή κρύβει μια περίτεχνη σκηνοθεσία και αρκετές καλές ερμηνείες. Δυστυχώς φλερτάρει πολύ συχνά με την καταστροφή, χωρίς να σε αφήσει να χωνέψεις ό,τι βλέπεις και μέσα στις 2μιση και ώρες του κουράζει. Με σαπουνοπερίστικη διάθεση καλά κλεισμένη στο σώμα μιας νουάρ κινηματογραφικής ταινίας, το “J.A.C.E.” αποτελεί περίτρανα την σαφή ερμηνεία του στιλιζαρισμένου χαοτικού σινεμά.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ