Jack (2014)

Ο εξαιρετικός στο ρόλο του Ivo Pietzcker ανταποκρίνεται στην οικογενειακή πραγματικότητα του με θάρρος και μια δύναμη που σπάνια βλέπει κανείς σε παιδιά αυτής της ηλικίας.






Σκηνοθεσία: Edward Berger
Σενάριο: Edward Berger, Nele Mueller-Stöfen
Πρωταγωνιστούν: Ivo Pietzcker, Georg Arms, Johann Fohl
Διάρκεια: 103
Χώρα: Γερμανία
Διανομή: Strada Films

poster JACKΓια τον δεκάχρονο Τζακ η οικογένεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο. Ο ίδιος είναι ένα πολύ υπεύθυνο παιδί που βοήθα καθημερινά την ανύπαντρη μητέρα του με όποιον τρόπο μπορεί – ετοιμάζει τον μικρό του αδερφό για το σχολείο, φτιάχνει φαγητό και γενικά φαίνεται να έχει υπό έλεγχο το σπίτι. Η μητέρα του Σάννα, μια γλυκιά νεαρή γυναίκα δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα χωρίς τον Τζακ. Ένα απρόσμενο γεγονός θα ανατρέψει τις ισορροπίες και θα διασπάσει την οικογένεια. Όταν ξαφνικά μια μέρα η μητέρα του εξαφανίζεται, ο Τζακ ξεκινά μαζί με τον εξάχρονο αδερφό του Μανουέλ ένα ταξίδι αναζήτησης της. Κάπως έτσι παρατηρούμε τον Τζακ να αναλαμβάνει ολοένα και περισσότερες ευθύνες από αυτές που θα έπρεπε να έχει ένα παιδί της ηλικίας του. Με μία όμως αξιοθαύμαστα γενναία απόφαση δίνει ένα μάθημα ζωής σε όλους τους ενηλίκους.

Από την πρώτη κιόλας σκηνή όπου μας συστήνεται ο μικρός πρωταγωνιστής βλέπουμε τον δυναμισμό και την υπευθυνότητα του. Τρέχει να ετοιμάσει πρωινό για εκείνον και τον αδερφό του στην κουζίνα του σπιτιού, δείχνοντας μας έτσι ότι έχει αναλάβει ένα ρόλο που υπερβαίνει την ηλικία και τις ευθύνες που θα έπρεπε να έχει ένα δεκάχρονο παιδί. Ο εξαιρετικός στο ρόλο του Ivo Pietzcker ανταποκρίνεται στην οικογενειακή πραγματικότητα του με θάρρος και μια δύναμη που σπάνια βλέπει κανείς σε παιδιά αυτής της ηλικίας.

Το οικογενειακό του περιβάλλον ορίζεται και καθορίζεται από την έλλειψη των γονιών. Ο πατέρας του είναι απών, ο Jack δεν τον γνώρισε ποτέ και η μητέρα του ανεύθυνη και συνεπαρμένη από τις τυχαίες ερωτικές της περιπέτειες. Ένα περιβάλλον που επιβάλλει σε ένα παιδί μια απουσία τρυφερότητας, στοργής και προστασίας. Μέσα σ’ αυτό όμως ο Jack  αποθέτει όλη την αγάπη του και τις ελπίδες του για την οικογενειακή θαλπωρή που του λείπει, στη μητέρα του. Όταν, μετά από μια μικρή περιπέτεια στο οικοτροφείο το σκάει, θα βάλει ως στόχο να την βρει, ελπίζοντας ότι έτσι θα επανακτήσει την όποια οικιακή σταθερότητα μπορεί να έχει στη ζωή του.

Παίρνει ταυτόχρονα το ρόλο του πατέρα και του αδερφού, ψάχνει ένα αυτοκίνητο μέσα σε ένα γκαράζ για να μπορεί να κοιμηθεί και εξαντλεί όλους τους τρόπους αναζήτησης της μητέρας που έχει εξαφανιστεί. Ακόμα και τις στιγμές που η αναζήτηση του φαίνεται μάταιη και αδιέξοδη εκείνος παραμένει δυναμικός και αεικίνητος και δεν απογοητεύεται ούτε τα παρατάει.

Σε όλη αυτή του την αναζήτηση τον ακολουθεί η κάμερα στο χέρι και έτσι ο Edward Berger αντικατοπτρίζει τη ψυχολογική κατάσταση του ήρωα καθώς και την αστάθεια της πραγματικότητας του. Μέσα απ’ αυτή την κάμερα βλέπουμε με τρυφερότητα τον ήρωα, συμπάσχουμε με την ανάγκη του και συνεχώς ελπίζουμε κι εμείς μαζί του για ένα λυτρωτικό φινάλε. Το φινάλε όμως δεν μπορεί να είναι λυτρωτικό. Αλλά ο Jack κερδίζει μέσα σ’ αυτό μια πρώιμη ωρίμανσή απεγκλωβισμένος από την συνεχή απουσία των γονιών και των ρόλων που θα έπρεπε να έχουν.

Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό του φεστιβάλ του Βερολίνου και συγκέντρωσε θετικές κριτικές από το διεθνή τύπο, τόσο για την εξαιρετική ερμηνεία του πρωταγωνιστή του, όσο και για την αλά Νταρνεν κοινωνική κριτική σε μια ανεπτυγμένη χώρα που παρά την οικονομική της ευρωστία δεν μπορεί να προφυλάξει ένα μικρό παιδί από τη σκληρότητα του κόσμου τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ