John Wick: Κεφάλαιο 2 – John Wick: Chapter 2 (2017)

Ξύλο, πιστολίδι και πολλές, πολλές εκρήξεις, γι'αλλη μια φορά!

Σκηνοθεσία: Chad Stahelski
Σενάριο: Derek Kolstad,
Πρωταγωνιστούν: Keanu Reeves, Riccardo Scamarcio, Ian McShane, Ruby Rose
Διάρκεια: 122′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Spentzos Film

 ★★★☆☆ 

O Keanu Reeves επιστρέφει στο κινηματογραφικό πανί με τον πιο iconic ρόλο που έχει ερμηνεύσει από την εποχή του Matrix: αυτόν του John Wick. Το 2014 βγήκε η πρώτη ταινία της σειράς, χωρίς να είναι σίγουρο πως θα έχει sequel αλλά η σαρωτική επιτυχία της ώθησε το studio να δώσει το πράσινο φως για τη συνέχεια.

Το φετινό film λοιπόν, με τον πολύ πρωτότυπο τίτλο (#not) «John Wick: Chapter 2» βρίσκει τον πρωταγωνιστή σε μια παρόμοια κατάσταση με αυτήν που έζησε στην πρώτη ταινία (αν δεν την έχετε δει, δείτε την γιατί θα έχετε κενά) και ξεκινά από εκεί που τελείωσε εκείνη. Το γενικότερο plotline (για να μην κάνω spoilers) είναι πως ο John, ενώ έχει αποσυρθεί, αναγκάζεται να ξαναμπεί στη ενεργό δράση καθώς έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν χωρίς όμως να έχει στο μυαλό του την πιθανότητα της προδοσίας. Και πάνω που νόμιζε πως είχε ξεμπλέξει, συνειδητοποιεί πως ποτέ δεν πρόκειται να συμβεί αυτό!

Στο film αυτό δεν ψάχνουμε ερμηνείες ή συμβολισμούς και μεταφορικά σχήματα αλλά απολαμβάνουμε το αίμα που ομολογουμένως ρέει άφθονο, τα σπασίματα χεριών και ποδιών να αντηχούν στην αίθουσα και να μας σηκώνεται η τρίχα και φυσικά πολλές πολλές εκρήξεις και τρακαρίσματα.

Ο Reeves είναι κρυφοντούκι και ο ρόλος του είναι στο φάσμα των ρόλων που συνήθως υποδύεται (με εξαίρεση τον Βούδα). Ο Riccardo Scamarcio που υποδύεται τον βασικό αντίπαλο του Wick είναι όσο εκνευριστικός χρειάζεται για να θέλεις να τον δεις να πεθαίνει με μαρτυρικό θάνατο και η Ruby Rose είναι η φονική Μαρία της Σιωπής. Ευχαριστήθηκα ιδιαιτέρως τη συμμετοχή του Lawrence Fishburne, με τον οποίο ο Reeves είχε να συναντηθεί αν δεν κάνω λάθος από το Matrix, με κορυφαίο σημείο στην συνομιλία τους το ότι ο Reeves υπενθύμισε στον Fishburne πως παλιά, όταν είχαν ξανασυναντηθεί, ο Keanu ήταν ο μοναδικός (the one) που θα μπορούσε να τον βοηθήσει. Χα!

Το μοντάζ είναι σφιχτό και η ταινία δεν κάνει κοιλιά παρότι μικρή δεν τη λες, με ορισμένες σκηνές να εντυπωσιάζουν, όπως το πάγωμα των περαστικών στην πλατεία και η εναρκτήρια σκηνή μάχης στο γκαράζ, to name a few.

Γενικά δεν έχουμε να πούμε πολλά, είναι μια καλή περιπέτεια με πολύ πιστολίδι, ξύλο και εκρήξεις που μας βυθίζει για τα καλά στον κόσμο της Μαφίας, της παράνομης εξουσίας και της χειραγώγησης των ανθρώπων.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ