Η Kristen Stewart έχει όλα τα φόντα να γίνει σπουδαία

Είπε κανείς Twilight;

Ας πούμε την αλήθεια. Κανείς δε νοσταλγεί το Twilight. Με απόσταση δύο ετών από το τέλος του, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι αποτέλεσε μια μόδα που ξέφτισε γρήγορα, χωρίς να έχει λείψει πραγματικά ως προς κάτι. Αν όμως πρέπει να ευγνωμονούμε για κάτι το βαμπιροειδύλλιο του Edward και της Bella, είναι ότι σύστησε στο mainstream τον Robert Pattinson και την Kristen Stewart.

Η ισοπέδωση από όσους μίσησαν το Twilight παρέσυρε εν πολλοίς και το πρωταγωνιστικό δίδυμο, τα επόμενα βήματά τους ήταν ωστόσο τόσο σωστά που ελάχιστοι έχουν μείνει να τους αμφισβητούν σήμερα. Ο Pattinson έγινε πρωταγωνιστής του David Cronenberg χωρίς να φαίνεται ούτε στιγμή εκτός κλίματος και συνεχίζει με παρόμοιες καλλιτεχνικές επιλογές, αξίζει πάντως να σταθούμε λίγο περισσότερο στην Stewart. Κατά καιρούς έχουν ειπωθεί πολλά για τις υποκριτικές της ικανότητες (ή μάλλον για την έλλειψή τους) και παρά τη μαζική επιτυχία του Twilight, ποτέ δεν έγινε το άτομο που την καρπώθηκε όσο θα μπορούσε, συμμετέχοντας απλά και τυπικά στις απαραίτητες προωθητικές εκδηλώσεις και τίποτα περισσότερο. Ήταν εμφανές ότι δεν την ενδιέφερε η δημοσιότητα. Λίγο πιο μετά ήρθε στα ταμπλόιντ και το σκάνδαλο με τον σκηνοθέτη Rupert Sanders που οδήγησε στο χωρισμό της από τον Pattinson, αυτά όμως ποσώς μας απασχολούν, ας έρθουμε επομένως στο τώρα.

Μέσα στο 2014 συμμετείχε σε τρεις ταινίες, με όλες να έχουν φεστιβαλική εκπροσώπηση. Μιλάμε για το «Camp X-Ray» (Sundance), το «Clouds of Sils Maria» (Κάννες) και το «Still Alice» (θα παίξει στα Όσκαρ, κυρίως λόγω της Julianne Moore). Το θέμα με την Stewart είναι ότι με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον ορισμό του cool girl, τουλάχιστον έτσι όπως τον σκιαγραφεί η Gillian Flynn στο «Gone Girl». Δεν μπορεί να γίνει Jennifer Lawrence ή Shailene Woodley και αυτό είναι οκ γιατί είναι αυθεντική. Άλλωστε δε διαθέτει την απαραίτητη νεανική φρεσκάδα και λάμψη στα χαρακτηριστικά του προσώπου της που ζητά σήμερα το Χόλιγουντ, παρά αποπνέει μια μυστήρια αύρα που ταιριάζει σε ένα πιο καλλιτεχνικό-φεστιβαλικό σινεμά.

Ας πάρουμε μία-μία τις φετινές τις ερμηνείες.

CampXRayΣτο «Camp X-Ray» γίνεται φρουρός στο Γκουαντάναμο και αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση με έναν κρατούμενο και πέρα από το πόσο αληθινά συγκινητική είναι η ιστορία, η KStew είναι εξαιρετική. Η ερμηνεία της ποτέ δεν ανεβάζει τόνους και όμως το διακρίνεις στο υποτονικό βλέμμα της ότι βρίσκεται στο σημείο βρασμού. Έχει κατηγορηθεί ότι είναι ο θηλυκός Keanu Reeves και όλες της οι εκφράσεις είναι πανομοιότυπες, το τι κάνει όμως εδώ στα κοντινά πλάνα θα έπρεπε να είναι αρκετό για να τελειώσει αυτή την κουβέντα μια για πάντα.

Το «Clouds of Sils Maria» του Olivier Assayas ίσως και να είναι το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσει η Stewart στη συνέχεια. Το ευρωπαϊκό arthouse σινεμά που στηρίζεται σε διαλόγους της πάει πολύ και δεν είναι τυχαίο ότι αυτή εδώ είναι ίσως η κορυφαία ερμηνεία της καριέρας της. Η ταινία πρόκειται για ένα meta σχόλιο πάνω στη σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος (και κατ- επέκταση και στην ίδια την καριέρα της Stewart) όπου οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας είναι αρκετά θολές, με την Stewart να έχει βρει ονειρική χημεία με την Juliette Binoche με αποκορύφωμα τη σκηνή τους στο μπαρ. Είναι μια ώριμη ερμηνεία που αποδεικνύει με τον πιο πειστικό τρόπο ότι τα καλύτερα έρχονται.

sils-mariaΒέβαια, η σημαντικότερη φετινή συμμετοχή της Stewart δεν είναι άλλη από το «Still Alice», υποδυόμενη την κόρη της Julianne Moore ως μια μητέρα που πάσχει από μια σπάνια μορφή Αλτσχάιμερ και βλέπει τη ζωή της να της φεύγει μέσα από τα χέρια. Εδώ βρίσκεται σε Β’ ρόλο, αυτό δεν την περιορίζει πάντως από το να έχει και τα δικά της λεπτά δημοσιότητας μέσα στην ταινία. Πέρα από την ερμηνεία της Moore, το φιλμ προσπαθεί πολύ να δημιουργήσει δόλωμα για τα Όσκαρ, όπως είχε κάνει πχ πέρυσι και το «Dallas Buyers Club». Αν μας αρέσει όμως κάτι, είναι ο τρόπος που διαχειρίζεται το τέλος, το οποίο πιστώνεται 100% στην Stewart. Δημιουργεί την πιο συναισθηματικά φορτισμένη σκηνή της ταινίας μένοντας με χαρακτηριστική ευκολία μακριά από το φθηνό μελό και ίσως η στιγμή που θα τη δούμε υποψήφια για Όσκαρ να μην είναι πολύ μακριά.

Το 2015 θα τη δούμε σε κάποιες παραγωγές του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά με αρκετές πιθανότητες τουλάχιστον μία από αυτές να τα πάει καλά, το δεδομένο πάντως είναι ότι η Stewart είναι πλέον έτοιμη για το μεγάλο ρόλο που θα ορίσει την καριέρα της και αυτό είναι ένα πολύ καλό timing να την πάρουμε όλοι στα σοβαρά ως ηθοποιό.

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ