Ο Kurt Kuenne μιλά στο Reel.gr

...

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας

Όπως αναφερθήκαμε και στο αφιέρωμα μας για το SFF-rated Athens, το βραβείο κοινού καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους κατέληξε στο εξαιρετικό Shuffle, του Kurt Kuenne. Επικοινωνήσαμε μαζί του και μας είπε κάποια πράγματα για την ταινία, την καριέρα του, τα αγαπημένα του soundtracks (καθώς είναι και συνθέτης!) και τα μελλοντικά του σχέδια.

Η τελευταία σας ταινία, το Shuffle, απέσπασε πολύ καλές κριτικές σε όποιο φεστιβάλ κι αν προβλήθηκε, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου κοινού του SFF-rated. Πιστεύατε ότι θα πάει τόσο καλά;

Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Είχα ένα πολύ καλό feeling για την ταινία με το που την ολοκλήρωσα, αλλά η αλήθεια είναι πως πέρασε έναν ολόκληρο χρόνο στο ράφι, καθώς όλα τα φεστιβάλ που στοχεύσαμε στην αρχή μας απέρριψαν: Toronto, SXSW, Sundance, Tribeca, Κάννες, Λος Άντζελες, μεταξύ άλλων. Το γεγονός αυτό, ήταν ιδιαίτερα περίεργο, αφού είχα δει την ταινία να συγκινεί το κοινό σε δοκιμαστικές προβολές. Όταν έφτασε η ώρα να προβληθεί σε φεστιβάλ, ο κόσμος το αγκάλιασε, αρκετές φορές έγινε sold out, προσθέσαμε και επιπλέον προβολές μετά από απαίτηση του κοινού! Υπήρξε μία περίοδος μάλιστα,  που κυριολεκτικά κέρδιζε ένα βραβείο ανά βδομάδα! Προφανώς, στα προανεφερθέντα φεστιβάλ δεν έκανε κλικ, αλλά ταξιδεύοντας στην Αμερική πέρυσι, παρατήρησα ότι ο κόσμος το αγάπησε, οπότε είμαι πολύ ευχαριστημένος που δε τα παράτησα παρά τις αρχικές δυσκολίες.

Το Shuffle έχει ως κεντρική ιδέα έναν άνδρα που ξυπνάει σε διαφορετικές ηλικιακές περιόδους της ζωής του. Πως σκεφτήκατε να ασχοληθείτε με αυτό το concept;

Όλα ξεκίνησαν από μία σύσκεψη με έναν παραγωγό που σκεφτόταν να με προσλάβει για να γράψω κάτι για αυτόν. Μία από τις ιδέες που ακούστηκαν ήταν «Τι λες για μία ταινία όπου ο κεντρικός ήρωας ζει τη ζωή του σε τυχαία σειρά;». Μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον, γύρισα σπίτι, το ανέπτυξα και κατέληξα στο προσχέδιο για το Shuffle.

Το ντοκιμαντέρ σας, Dear Zachary, παραγωγής 2008, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Λαμβάνοντας υπόψην πως ήταν ένα project 6 χρόνων, πόσο σημαντικό είναι για έναν σκηνοθέτη να παθιάζεται με το έργο του; Είναι σίγουρα κάτι διαφορετικό από απρόσωπες δουλειές των μεγάλων studios.

Εάν ένας σκηνοθέτης δεν είναι παθιασμένος με την ταινία του, δεν έχει ελπίδα να βγει καλό το αποτέλεσμα. Όσο περισσότερο συνδέεσαι με την ταινία και την πιστεύεις, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να βγει κάτι ποιοτικό.

Είστε σκηνοθέτης, αλλά και συνθέτης, κάτι αρκετά σπάνιο στον κόσμο του κινηματογράφου. Η δυνατότητα να επιλέγετε τη μουσική που θα «ντύσει» την ταινία σας, σίγουρα είναι μεγάλο πλεονέκτημα, σωστά;

Αισθάνομαι ευλογημένος που είμαι συνθέτης και μπορώ να δημιουργώ το soundtrack που θέλω να ακούσω  στις ταινίες μου. Η σύνθεση είναι το αγαπημένο μου κομμάτι από τα στάδια της κινηματογράφησης, αλλά η μουσική μου έρχεται πάντα στο μυαλό την ώρα της συγγραφής του σεναρίου. Προσπαθώ, αν έχω χρόνο, να έχω έτοιμη τη μουσική πριν αρχίσουν τα γυρίσματα, ώστε να βοηθηθούν και οι ηθοποιοί και να καταλάβουν τι είδους ταινία γυρίζουμε. Συγκεκριμένα, στο Shuffle, κάθισα στο πιάνο και έπαιξα το βασικό θέμα της ταινίας σε όλο το κινηματογραφικό συνεργείο και τους ηθοποιούς και πιστεύω ότι βοήθησε ιδιαίτερα για να δουν πιο καθαρά το νόημα.

Έχοντας εμπειρία στη σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ, ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους, ποιο είδος πιστεύετε ότι σας ταιριάζει περισσότερο;

Όλα αυτά τα είδη έχουν τη δική τους ξεχωριστή αξία και τα αγαπώ. Οι ταινίες μεγάλου μήκους είναι η πρώτη μου αγάπη και εκεί θέλω να συνεχίσω να διοχετεύω την ενέργεια μου.

Αν μπορούσατε να διαλέξετε, ποια θα ήταν τα 5 αγαπημένα σας soundtrack;

1.E.T. ο εξωγήινος (John Williams)

2. Δεσμώτης του Ιλίγγου ( Bernard Herrmann)

3. Ο Πόλεμος των Άστρων(John Williams) – Σούπερμαν(John Williams) Ισοπαλία!

4. Ιντιάνα Τζόουνς: Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού(John Williams)

5. Επιστροφή στο Μέλλον ( Alan Silvestri)

Αισθάνομαι λίγο άσχημα που άφησα εκτός λίστας soundtrack όπως τα Σαγόνια του Καρχαρία (John Williams), Καζαμπλάνκα(Max Steiner), Σινεμά ο Παράδεισος (Ennio Morricone) και Ροζ Πάνθηρας (Henry Mancini), πόσο μάλλον το The Rainbow Connection (Paul Williams/Kenny Ascher) από την ταινία των Μάπετ, που είναι το αγαπημένο μου τραγούδι.

Σαν ανεξάρτητος κινηματογραφιστής, πιστεύετε ότι ένα μεγάλο μπάτζετ θα σας βοηθούσε να κάνετε μία ταινία πιο κοντά σε αυτό που έχετε οραματιστεί ή θα προσέθετε πίεση στα χέρια σας;

Πιστεύω ότι σίγουρα θα με βοηθούσε να φτιάξω την ταινία πολύ πιο κοντά σε αυτό που έχω στο μυαλό μου και ελπίζω ότι την επόμενη φορά θα έχω μεγαλύτερο μπάτζετ στη διάθεση μου.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;

Πάντα γράφω κάτι καινούριο και πάντα ελπίζω να το τελειώσω όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Μόλις ολοκλήρωσα ένα σενάριο που δούλευα τον τελευταίο χρόνο και ένα παλιότερο μου, βραβευμένο από το Academy of Motion Picture Arts & Sciences επανήλθε στο προσκήνιο. Επίσης, τον τελευταίο χρόνο, ασχολήθηκα πολύ ως συνθέτης, στιχουργός και συγγραφέας, μεταφέροντας το πιο εμπορικά επιτυχημένο βιβλίο του Frank Beddor, The Looking Glass Wars(μία ιδιοφυή νέα τροπή στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων) σε μιούζικαλ για το θέατρο. Ελπίζω ότι θα βρει χρηματοδότηση και θα ανέβει στο «σανίδι». Το σίγουρο είναι ότι απόλαυσα ιδιαίτερα αυτή την εμπειρία και θα ήθελα να ασχοληθώ περαιτέρω στο μέλλον.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ