Ο Εραστής Της Κομμώτριας – Le Mari De La Coiffeuse (1990)

...






 

Γράφει ο Γιώργος Αγγελόπουλος


Σκηνοθεσία: Patrice Leconte
Σενάριο:Claude Klotz, Patrice Leconte
Πρωταγωνιστούν: Jean Rochefort, Anna Galiena, Roland Bertin
Διάρκεια: 82’
Χώρα: Γαλλία

 

Πριν μερικά χρόνια είχα πάθει εμμονή με τον Γαλλικό κινηματογράφο. Κλεινόμουν στο δωμάτιο νυχθημερόν κι έβλεπα γαλλικές ταινίες τη μια μετά την άλλη, προσπαθώντας να ισοσταθμίσω κάπως τα χρόνια της χολιγουντιανής μου μαθητείας. Τα χρόνια πέρασαν και η αλήθεια είναι ότι πολλές απ’ τις ταινίες ούτε που τις θυμάμαι πλέον. Υπάρχουν όμως κι αυτές που ακόμα και σήμερα οι εικόνες τους παραμένουν ανεξίτηλες. “O Εραστής Της Κομμώτριας” έχει μια τόσο ξεχωριστή και ιδιαίτερη ματιά που με εύκολία κατατάσσεται σ’ αυτή την κατηγορία.

Ο μικρός Αντουάν κάθε λίγο και λιγάκι επισκέπτεται το κουρείο του χωριού. Η ατμόσφαιρα από τις λοσιόν, τις πούδρες και τις κολόνιες του χαρίζει μια απροσδιόριστη ευφορία. Μες στον επίγειο αυτό παράδεισο, οικοδέσποινα είναι η χυμώδης κομμώτρια που στα χέρια της και στη ξεκούμπωτη ρόμπα που αφήνει να διαγράφεται το στήθος της, ο Αντουάν βρίσκει την ευτυχία. Δε θα μπορέσει να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο πλέον, γι’ αυτό και βάζει σκοπό της ζωής του να παντρευτεί κομμώτρια. Τα χρόνια περνούν κι ο Αντουάν είναι πλέον μεσήλικας όταν γνωρίζει τη Ματίλντ, νεαρή κομμώτρια, την οποία ερωτεύεται με τη πρώτη ματιά. Τα αισθήματα είναι αμοιβαία και οι δυο τους παντρεύονται και ζουν έναν πρωτόγνωρο έρωτα. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται όμως, η τόση ευτυχία είναι καταδικασμένη να γίνει αβάσταχτη.

Ο Πατρίς Λεκόντ γράφει και σκηνοθετεί, ίσως τη καλύτερη από μια σειρά ταινιών του, που ξεχωρίζουν για τον λυρισμό και τον αισθησιασμό τους(“Το Κορίτσι στη Γέφυρα”, “Monsieur Hire”). Μέσα από κοντινά που αποπνέουν σεξουαλικότητα και βλέμματα που λένε όσα χίλιες λέξεις, μας δίνει το προφίλ ενός άντρα καταδικασμένου να ελέγχεται από το πάθος του. Μπορεί να πει κανείς ότι πρόκειται απλά για φετίχ, αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν υποτιμητικό για το χαρακτήρα και τη πληθώρα συναισθημάτων κατά τη διάρκεια της ταινίας. Από τις παιδικές αναμνήσεις που υποσυνείδητα καλλιεργούν τις σεξουαλικές μας φαντασιώσεις, μέχρι τη συνειδητοποίηση ότι μια φαντασίωση είναι καλή μέχρι να γίνει πραγματικότητα υπάρχουν αρκετά στοιχεία με τα οποία μπορεί κανείς να ταυτιστεί με το ταξίδι του ήρωα.

Πανέμορφη φωτογραφία καλοκαιρινού μεσημεριού και ταξιδιάρική μουσική από τον Michael Nyman συμβάλλουν σ’ ένα αποτέλεσμα αντάξιο της σκηνοθετικής μαεστρίας του Λεκοντ. Οι ερμηνείες χωρίς δραματικές εξάρσεις και υπερβολές καταφέρνουν να ξεχωρίσουν και μεταδίδουν μ’ ένα άγγιγμα, ένα βλέμμα ή ένα χαμόγελο, πληροφορίες που η πρόζα αδυνατεί. Το τελικό αποτέλεσμα κατατάσσει τη ταινία στις πιο αισθησιακές όλων των εποχών. Πότε πριν μια ταινία με καθόλου γυμνό δεν έβγαλε τόσο έντονη σεξουαλικότητα, και μάλιστα χωρίς να γίνεται στιγμή φθηνή ή πορνογραφική.

Αν έπρεπε να διαλέξω μία ταινία απ’ αυτές που προβάλλονται αυτό το καλοκαίρι στα θερινά σινεμά, χωρίς δεύτερη σκέψη θα έβλεπα και πάλι τον “Εραστή της Κομμώτριας”. Γιατί όπως κι ο Αντουάν, όλοι έχουμε πάθη που δύσκολα ξεπερνιούνται.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ