Τα βέλη του έρωτα – Liberal Arts (2012)

...






 

Γράφει ο Νικόλας Θεοδωράκης


Σκηνοθεσία: Josh Radnor
Σενάριο: Josh Radnor
Πρωταγωνιστούν: Josh Radnor, Elizabeth Olsen, Zac Efron
Διάρκεια: 97’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Village

 

liberal arts afisaΟ Josh Radnor (ο γνωστός μας Ted Mosby από το How I Met Your Mother) είναι πολύ συμπαθητικός. Η Elizabeth Olsen είναι κάτι παραπάνω από συμπαθητική. Αλλά αυτό το τόσο γλυκό ζευγάρι πρωταγωνιστών, δεν μπορεί να κρατήσει μια ταινία που θέλει να πει υπερβολικά πολλά για ρομαντική κομεντί.

Ο Jesse (Josh Radnor) είναι 30κάτι και έχει απογοητευτεί από το πώς πάει η ζωή του. Μια πρόσκληση από έναν παλιό του καθηγητή να επισκεφτεί το παλιό του κολλέγιο θα αποτελέσει αφορμή μια νοσταλγίας για την ξεγνοιασιά και την απλότητα των φοιτητικών χρόνων. Μια νοσταλγία που θα μεγαλώσει γνωρίζοντας την Zibby (Elizabeth Olsen), μια νεαρή φοιτήτρια που θα τον κάνει να ξανανιώσει την γλυκύτητα αυτών των χρόνων. Όμως, η ζωή δε γυρίζει πίσω.

Ο Josh Radnor έχει την δυνατότητα, ελέω How I Met Your Mother, να δοκιμάσει τις δυνάμεις του ως δημιουργός. Το δοκίμασε με το «Happythankyoumoreplease» και ξανά με το «Liberal Arts» αναλαμβάνει το ρόλο σεναριογράφου, σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή. Χωρίς να έχει Woodyallenικες φιλοδοξίες κάνει ένα προσωπικό σινεμά, με βάση την δική του(;) πορεία ενηλικίωσης και ωρίμανσης. Έτσι και εδώ, βλέπουμε το δίλημμα ενός ρομαντικού ανθρώπου μπροστά σε μια πορεία ενηλικίωσης που δεν φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστική. Οι στόχοι που δεν επιτεύχθηκαν, τα όνειρα που δεν εκπληρώθηκαν, η καθημερινότητα του δεν αντέχεται. Και μέσα σε αυτά έρχεται αυτό το υπέροχο πρόσωπο της Elizabeth Olsen με τα νιάτα, την ενέργεια, το κέφι και τη διάθεση να τον τραβήξει σε έναν αθώο παλιμπαιδισμό που θα τον κάνει να νιώσεις ξανά ζωντανός.

Δυστυχώς στην ταινία όμως ξεπηδούν διάφορες παράλληλες μικρές ιστορίες, που ενώ έχουν στόχο να ενισχύσουν αυτήν την κατεύθυνση προς την ενηλικίωση στην πράξη σε κάνουν να μπερδευτείς και χαλάνε τον ρυθμό της ταινίας. Ο Radnor κάνει το λάθος να συμπεριφέρεται σαν να ανακαλύπτει ξανα τον τροχό, όμως όλα αυτά περί της πορείας για την ενηλικίωση κτλ κτλ τα έχουμε ξαναδει. Ίσως αν έπαιρνε λιγότερο στα σοβαρά το θέμα του να μας έδινε μια απλή, όμορφη, ανάλαφρη, ρομαντική κωμωδία. Όμως, η συνεχής ψυχανάλυση την αποδυναμώνει και ενώ είναι αστεία και γλυκιά και διαθέτει μια υπέροχη Elizabeth Olsen στο τέλος προσπαθεί να δώσει μια πιο συναισθηματική χροιά, που δεν βγαίνει.

Μια συμπαθητική ταινία, με ένα πολύ γλυκό πρωταγωνιστικό ζευγάρι που θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη. Ενδείκνυται για αθεράπευτα ρομαντικούς.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ