Martha Marcy May Marlene (2011)

...






 

 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντoνή

Σκηνοθεσία: Sean Durkin
Σενάριο: Sean Durkin

Πρωταγωνιστούν: Elizabeth Olsen, Sarah Paulson, John Hawkes, Hugh Dancy

Διάρκεια: 102’
Χώρα: ΗΠΑ

 

Όταν η Μartha (Ελίζαμπεθ Όλσεν) καταφέρει να το σκάσει από το επικίνδυνο κοινόβιο στο οποίο ζούσε τα τελευταία δυο χρόνια, θα ζητήσει βοήθεια από τη μεγαλύτερη αδελφή της Λούσυ (Σάρα Πόλσον).  Η νεαρή κοπέλα θα προσπαθήσει να επανενταχτεί στους φυσιολογικούς ρυθμούς της καθημερινότητας, ζώντας με τη Λούσυ και τον άντρα της Τέντ (Χιού Ντάνσι) στο τεράστιο σπίτι τους δίπλα στη λίμνη.  Η στιγμή όμως που η Martha θα αρχίσει να βυθίζεται σιγά σιγά στη τρέλα δε θα αργήσει και οι φριχτές μνήμες του κοινοβιακού της παρελθόντος θα απειλήσουν να τη καταπνίξουν.  Όταν τα όνειρα μπλεχτούν με τη πραγματικότητα, κανείς δε φαίνεται να είναι σε θέση να τη βοηθήσει…

Κινηματογραφικό ντεμπούτο για τον σκηνοθέτη Σον Ντέρκιν, που με τη πρώτη του full length ταινία φαίνεται πως χτύπησε κατευθείαν στη καρδιά του indie κοινού, αποσπώντας αναγνώριση και βραβεία από διάφορα φεστιβάλ.  Αποκορύφωμα αποτέλεσε το Βραβείο Σκηνοθεσίας που κατάφερε να κερδίσει στο Sundance, από το οποίο μάλιστα η ταινία έλαβε στο σύνολό της διθυραμβικές κριτικές.  Και απ’ οτι είδαμε, όχι αδίκως.

Το «Martha Marcy May Marlene» αποτελεί το εν δυνάμει χίπικο αδελφάκι του περσινού «Winter’s Bone» αφού κινείται πάνω στον ίδιο ανεξάρτητο, σκηνοθετικό άξονα μεν, αλλά με εντελώς διαφορετική κοινωνική ματιά δε.  Εδώ ο Ντέρκιν δημιουργεί ένα δραματικό, ψυχολογικό θρίλερ με ηχηρές βάσεις βουνίσιας σεκτοποίησης που λειτουργεί καταλυτικά στην διαμόρφωση του μετέπειτα ψυχισμού της νεαρής πρωταγωνίστριας.  Εν μέσω ομαδικών οργίων, απομόνωσης και απόλυτης υπακοής στο λόγο του αρχηγού/καθοδηγητή Πάτρικ (Τζόν Χόκς), αυτή η αυτόνομη ομάδα των χίπικων νομάδων ζει εναλλακτικά, αποποιούμενη τις πολυτέλειες του σύγχρονου τρόπου ζωής.  Εναλλακτικά όμως δε σημαίνει και σωστά.

Η ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία του Ντέρκιν που ενώνει με ανεπαίσθητα cuts και smooth περάσματα το οδυνηρό παρελθόν και το αβέβαιο παρόν της Martha, τα μουντά, παγωμένα χρώματα και το-σχεδόν-διαρκές καδράρισμα της πρωταγωνίστριας στην άκρη του πλάνου, δημιουργούν μια εντεινόμενη αίσθηση ανησυχίας που γκαζώνει περισσότερο με τη βοήθεια της αποκαλυπτικής ερμηνείας της Όλσεν.

Αν και ο κοινωνικός σχολιασμός του Ντέρκιν περιορίζεται κάπως (‘Επιχειρήσεις θα κλείσουν και κόσμος θα πεινάσει.  Πρέπει να είμαστε αυτάρκεις’ λέει ένα μέλος της ομάδας, συνοψίζοντας σε μια φράση τη σημερινή κατάσταση), εντούτοις δε ξενίζει μιας και το ζητούμενο είναι η επικέντρωση στο προσωπικό δράμα της Martha.  Η Όλσεν δίνει μια δυναμική ερμηνεία, μπλεγμένη σε έναν εφιαλτικό κυκεώνα από τον οποίο δεν υπάρχει διαφυγή και αποτελεί το δυνατό χαρτί της ταινίας.  Απογυμνωμένη από κάθε ζεστό συναίσθημα, θυμίζει τρομαγμένο παιδί που αναζητά και αποδιώχνει την ίδια στιγμή κάθε ανθρώπινη επαφή.  Απλά εξαιρετική.

Το «Martha Marcy May Marlene» μπορεί να μη βασίζεται σε ένα εξ’ ολοκλήρου πρωτότυπο σενάριο, έχει όμως σκηνοθετική πυγμή και ερμηνείες που σε πείθουν.  Εκτός από την Όλσεν και το υπόλοιπο καστ είναι πολύ καλό, με έναν Χόκς να ξεχωρίζει λόγω της υποκριτικά, πληθωρικής του παρουσίας και της έντονης ομοιότητας με τον χαρακτήρα του στο «Winter’s Bone».

Σίγουρα αποτελεί ένα ακόμη από τα φετινά, ανεξάρτητα διαμαντάκια που αξίζει να προσέξει κανείς.
[hr]
Γράφει ο Δημήτρης Μπουτουρέλης – Γραμματικόπουλος

Το «Martha Marcy May Marlene» διαφημίστηκε ως η ανεξάρτητη ταινία της χρονιάς, το φετινό «Winter’s Bone». Και οι ομοιότητες αυτών των δύο πολλές: σκηνοθέτες στα πρώτα τους βήματα με πρωτοεμφανιζόμενες πρωταγωνίστριες πάνω στις οποίες βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά η ταινία, ψαγμένα σενάρια και τον John Hawkes σε δεύτερο ρόλο. Βέβαια το πιο βασικό κοινό τους χαρακτηριστικό βρίσκεται αλλού: είναι και οι δύο βασανιστικά αργές. Και ναι, μπορεί η ερμηνεία της Elizabeth Olsen να είναι αποστομωτική, το μυστήριο να στήνεται αρχικά με επιτυχία και το έξυπνο μοντάζ να σου αποκαλύπτει το παρελθόν της πρωταγωνίστριας με τρόπο που να σου δημιουργεί την ψευδαίσθηση που έχει και η ίδια στο παρόν της («Is this from the past or is this now? I don’t remember waking up this morning..» λέει η μπερδεμένη Martha σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές της ταινίας) αλλά από ένα σημείο και μετά το πράγμα γίνεται λίγο αρλούμπα και πέραν του ότι δεν βγάζεις άκρη, τα βλέφαρα σου τρεμοπαίζουν επικίνδυνα. Καληνύχτα και καλή τύχη.

 

 

Πού παίζεται

Iσχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής (19-25 Ιανουαρίου 2012)

ΚΕΝΤΡΟ

ODEON ΟΠΕΡΑ
Ακαδημίας 57, 210 3622683, Τηλ. κρατ. 210 6786000, 8011160000
ODEON ΟΠΕΡΑ 01 DOLBY DIGITAL
Πεμ-Τετ 17:50, 20:10, 22:30

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ

ΔΑΝΑΟΣ
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 210 6922655
ΔΑΝΑΟΣ 2
Πεμ-Τετ 17:50, 20:00, 22:10

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ