Μεγάλα Μάτια – Big Eyes (2014)

Θα μας μείνει ως μια ταινία όπου ο Tim Burton δεν κατάφερε να βάλει το δικό του προσωπικό άγγιγμα και στίγμα στο ολοκληρωμένο πορτρέτο...






Σκηνοθεσία: Tim Burton
Σενάριο: Scott Alexander, Larry Karaszewski
Πρωταγωνιστούν:  Amy Adams, Christoph Waltz, Krysten Ritter
Διάρκεια: 105
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Odeon

poster-for-tim-burtons-big-eyesΤην δεκαετία του ‘50 αναδείχτηκε ο Walter Keane ως ένας σπουδαίος καλλιτέχνης αλλά και ως πρωτοπόρος στην εμπορευματοποίηση της τέχνης, καθώς σκαρφίστηκε την ιδέα να πουλάει αντίγραφα και αφίσες των πινάκων του. Τα χαρακτηριστικά του έργα που τον έκαναν διάσημο ήταν πορτρέτα παιδιών και γυναικών με ξεχωριστά μεγάλα μάτια που κοιτάζουν θλιμμένα (και μερικά βουρκωμένα) έξω από τους πίνακες. Πίσω από όλα αυτά κρυβόταν ένα μεγάλο μυστικό: κανένας από τους πίνακες δεν είχε ζωγραφιστεί από τον Keane, αλλά από τη γυναίκα του Margaret! Η ταινία ακολουθεί την ιστορία της από τον γάμο τους έως τις διαμάχες τους και το ξεκαθάρισμα της υπόθεσης που δημιούργησε σκάνδαλο στην εποχή του.

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, το Big Eyes είναι μια καλή ταινία, με ζωντανά παστέλ χρώματα, φωτεινή φωτογραφία που κυλάει ευχάριστα. Αν ήταν σκηνοθετημένη από οποιονδήποτε Χ σκηνοθέτη, δεν θα προξενούσε καμία έκπληξη. Αλλά ο σκηνοθέτης της δεν είναι ένας τυχαίος Χ, αλλά ο Tim Burton! Ο ίδιος σκηνοθέτης που έχουμε συνηθίσει να συνοδεύεται με τη λέξη οραματιστής (visionary) πριν από το ονοματεπώνυμο του στα trailers των ταινιών του. Ο ίδιος σκηνοθέτης που θεωρείται –ίσως- ο μεγαλύτερος παραμυθάς της εποχής μας, και όχι άδικα, καθώς στη φιλμογραφία του συναντάμε πολυαγαπημένα παραμύθια (Beetlejuice, Edward Scissorhands, Sleepy Hollow, Big Fish, Corpse Bride). Ο ίδιος σκηνοθέτης που μπολιάζει με το προσωπικό του στυλ, ύφος, και αισθητική οποιοδήποτε project καταπιάνεται. Ε λοιπόν, στην προκειμένη περίπτωση τους Big Eyes δεν ισχύει τίποτα απ’ αυτά! Η σκηνοθετική ματιά είναι τόσο flat και μέσα στις νόρμες που δεν μπορεί παρά να μας απογοητεύει το συνολικό αποτέλεσμα.

Η φωτογραφία του Bruno Delbonnel (Amélie, Un Long Dimanche De Fiançailles) είναι λαμπερή και προσεγμένη. Η μουσική του Danny Elfman όπως πάντα ικανοποιητική. Το ομώνυμο κομμάτι της Lana Del Rey (https://www.youtube.com/watch?v=gqoL5FA3Nzk) είναι προορισμένο να σαρώσει υποψηφιότητες και βραβεία. Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι η πρωταγωνίστρια Amy Adams. Πολυαγαπημένη ηθοποιός που λάμπει σε οποιοδήποτε ρόλο ενσαρκώνει, έτσι κι εδώ αποτελεί το κομμάτι αναφοράς. Αντιθέτως ο επίσης λατρεμένος (και κάτοχος δυο βραβείων Oscar για τα Inglourious Basterds και Django Unchained) Christoph Waltz δεν φτάνει στα ίδια επίπεδα, ίσως επειδή και ο χαρακτήρας που ερμηνεύει είναι over the top και σε σημεία αντιπαθητικός.

Συμπερασματικά, το Big Eyes δεν είναι κακή ταινία. Βλέπεται ευχάριστα, ενώ επίσης υπάρχει ένα (υποτονικό) σχόλιο περί καλλιτεχνικής και προσωπικής αναγνώρισης και δικαιώματος έκφρασης. Αλλά θα μας μείνει ως μια ταινία όπου ο Tim Burton δεν κατάφερε να βάλει το δικό του προσωπικό άγγιγμα και στίγμα στο ολοκληρωμένο πορτρέτο…

Δημήτρης Βαρελάς

...μικρός έπεσε στη χύτρα με τις ταινίες... έκτοτε καμία θέληση εξόδου...
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ