Ο Εκλεκτός της Νύχτας – Midnight Special (2016)

Η νέα ταινία του Jeff Nichols είναι γεμάτη υπέροχα χρώματα και εικόνες από τις μεσοδυτικές πολιτείες της Αμερικής

 ★★★☆☆ 

Σκηνοθεσία: Jeff Nichols
Σενάριο: Jeff Nichols
Πρωταγωνιστούν: Michael Shannon, Joel Edgerton, Kirsten Dunst, Sam Shepard, Adam Driver, Jaeden Lieberher
Διάρκεια: 112’
Χώρα: Γερμανία
Διανομή: Tanweer

Midnight Special - GR PosterΗ νέα ταινία του Jeff Nichols είναι γεμάτη υπέροχα χρώματα και εικόνες από τις μεσοδυτικές πολιτείες της Αμερικής. Το καφέ, το κόκκινο-κεραμιδί και το κίτρινο, όλα στους «πεθαμένους» τόνους του φθινοπώρου, είναι οι αποχρώσεις που κυριαρχούν στο «Midnight Special». Εξαίρεση αποτελεί το έντονο γαλάζιο και το λευκό που ξεχύνονται από τα μάτια του μικρού Alton (Jaeden Lieberher), του πρωταγωνιστή του ταξιδιού που παρακολουθούμε.

Το οκτάχρονο αγόρι είναι ο προφήτης μιας παραθρησκευτικής οργάνωσης, τα μέλη της οποίας τον έχουν σαν θεό και λαμβάνουν γνώση αλλά και την αίσθηση της αγαλλίασης από την λάμψη των ματιών του, σε μια τελετή που ονομάζουν «κοινωνία». Ο πατέρας του αγοριού όμως (Michael Shannon), δεν θεωρεί πως αυτός είναι σωστός τρόπος να φέρονται στον γιο του, αναγνωρίζοντας πως ο μονάκριβος του ίσως να μην ανήκει στο δικό μας σύμπαν. Έτσι, με την βοήθεια ενός παιδικού του φίλου (Joel Edgerton) και της μητέρας του μικρού (Kirsten Dunst), τον απαγάγει και προσπαθεί να τον πάει στο σημείο που -σύμφωνα με τους «χρησμούς» του- ο Alton θα συναντήσει την μοίρα του. Και δεν εννοώ φυσικά ότι θα «τα τινάξει» αλλά κάτι πολύ πιο φαντασμαγορικό…

Ναι μεν… αλλά! Ο Nichols όπως ανέφερα και πριν, μας δίνει ονειρικές εικόνες αλλά δεν μας δίνει πολλές απαντήσεις από την αρχή, κάτι που μπερδεύει το κοινό ελαφρώς. Δεν είναι ξεκάθαρα τα κίνητρα του φίλου του πατέρα (που και λόγω εμφάνισης εγώ ήμουν σίγουρος ότι κάπου θα τους «την κάνει»), δεν μας δίνει σχεδόν καθόλου background για τη μάνα και συγκεκριμένα πως απομακρύνθηκε από το παιδί (εξαιρετική η ώριμη πια Kirsten Dunst σε έναν ομολογουμένως υπερπεριορισμένο ρόλο που δεν κατάφερε να με συγκινήσει θα ομολογήσω) αλλά ούτε και τι έκανε τον πατέρα να φύγει από το Ράντσο, έναν τόπο στον οποίο μεγάλωσε και από την θρησκεία που τον διαμόρφωσε. Αυτά με χαλάνε, γιατί νιώθω τους χαρακτήρες λίγο χάρτινους και δεν μπορώ να τους πάρω στα σοβαρά.

Εξαιρετική η σκηνή στο βενζινάδικο, το φινάλε δεν με εντυπωσίασε, θυμήθηκα αρκετά το «Allegiant» που είδαμε λίγο καιρό πριν (για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο) και θέλω να πω ότι εκτός από την Dunst, ήταν –ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ- πάρα πολύ καλοί όλοι στον πρωταγωνιστικό κύκλο, κι αναφέρομαι στον Michael Shannon, τον Adam Driver (που είναι και το comic relief της ταινίας), τον Joel Edgerton αλλά και τον μικρό Jaeden Lieberher.

Μια καλή ταινία, όχι όμως για όλους, λόγω του ελαφρώς αργού ρυθμού της.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ