Μικρά Όμορφα Πλάσματα – Short Term 12 (2013)






 

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος


Σκηνοθεσία: Destin Cretton
Σενάριο: Destin Cretton
Πρωταγωνιστούν: Brie Larson, Frantz Turner, John Gallagher Jr.
Διάρκεια: 96’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Spentzos, Seven

 

2912_posterΗ Grace είναι μια νεαρή η οποία εργάζεται σε ένα foster care facility, για παιδιά όπου αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα στο σπίτι τους, με το φαινόμενο της σεξουαλικής ή της γενικότερης κακοποίησης, να αποτελεί και το πιο σύνηθες. Όταν μια μέρα φτάσει στις εγκαταστάσεις του Short Term 12 η Jayden μια πιτσιρίκα που κουβαλάει τα ολοδικά της προβλήματα, η Grace θα προσπαθήσει να τη προσεγγίσει, προκειμένου να την βγάλει όσο γίνεται από το μοναχικό της καβούκι.

Αυτό το ανεξάρτητο αμερικάνικο σινεμά έχει δύναμη. Την αντλεί από τις εντελώς προσωπικές ιστορίες τραυματισμένων ανθρώπων και τις κινηματογραφεί με ευαισθησία, ρεαλισμό και τρυφερότητα. Δείγμα αυτού του σινεμά είναι το Short Term 12 που έχει σαρώσει τα βραβεία κοινού τόσο στα αμερικάνικα φεστιβάλ όπως το SXSW όσο και στις δικές μας Νύχτες Πρεμιέρας. Οι χαρακτήρες του κουβαλάνε τις πληγές της παιδικής τους ηλικίας και όπως όλοι μας προσπαθούν να σταθούν και να αντιμετωπίσουν τον κόσμο γύρω τους.

Έχουν καλές προθέσεις χωρίς όμως να είναι αφελείς, είναι δημιουργικοί χωρίς να είναι ματαιόδοξοι. Πατάνε γη και προσπαθούν να συμπορευτούν με τους γύρω τους γνωρίζοντας ότι ο κόσμος δεν θα ήταν ποτέ αγγελικά πλασμένος.

Η πρωταγωνίστρια του Short Term 12, η Grace δουλεύει σε ένα ίδρυμα όπου φιλοξενούνται παιδιά με ανάρμοστη κοινωνική συμπεριφορά. Είναι καλή στη δουλειά της, όχι όμως με τον τεχνοκρατικό, μεθοδικό τρόπο. Αμφισβητεί τις αποφάσεις των ψυχολόγων και των κοινωνικών λειτουργών, ζει τα παιδιά στην καθημερινότητα τους και προσπαθεί να κρατήσεις τις αποστάσεις. Η εμπλοκή όμως δεν μπορεί να μην γίνει συναισθηματική.

Καθώς εξελίσσεται το σενάριο, βλέπουμε το ίδρυμα, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τόσο τα παιδιά όσο και οι εργαζόμενοι εκεί. Μαθαίνουμε σιγά σιγά ψήγματα από το παρελθόν και τα τραύματα τους. Η αφηγηματική δομή του Destin Cretton είναι εξαιρετική. Παρόν, παρελθόν και αβέβαιο μέλλον. Παρά τον έντονο συναισθηματισμό της όμως, η ταινία δεν είναι καταθλιπτική. Θα μπορούσε, αν δεν ήταν τόσο αληθινή.

Η πρωταγωνίστρια ερμηνεύεται από το σώμα και την ψυχή της Brie Larson που δίνει εδώ μια υπέροχη ερμηνεία. Καταλαβαίνει και νιώθει, φοβάται αλλά τολμά. Η εσωτερικότητα της γίνεται ορμή όταν το απαιτεί η κατάσταση και δυναμισμός όταν πρέπει να χειριστεί τις εξάρσεις των “φιλοξενούμενων” του ιδρύματος. Είναι υπόγεια έμπνευση για τα παιδιά που μόνο δυσκολίες έχουν γνωρίσει στη μικρή μέχρι τώρα ζωή τους.

Φυσικά και το υπόλοιπο καστ που συμπληρώνει ερμηνευτικά την Larson είναι εξαιρετικό. Την πλαισιώνει λειτουργικά και εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας της φτιάξει κάτι καλό από κάτι σπασμένο. Ο σύντροφος της Grace και συμπρωταγωνιστής της John Gallagher Jr, δίνει εδώ την σωστή υποστηρικτική ερμηνεία σαν τον άνθρωπο που βοηθάει και συμπορεύεται ζητώντας ένα κομμάτι της αλήθειας της. Ειδική μνεία και στους πολύ καλούς μικρούς πρωταγωνιστές και ιδιαίτερα στον Lakeith Lee Stanfield που απ’ ότι φαίνεται θα τον δούμε αρκετές φορές στο μέλλον.

Συγκινητικό και ειλικρινές το Short Term 12, μας κερδίζει με την αμεσότητα του, την ωριμότητα της γραφής του (ειδικά για ένα τόσο νέο σκηνοθέτη) και την αισιοδοξία που υπερβαίνει πληγές και τραύματα ακόμα κι αν είναι χαραγμένα βαθιά στις αναμνήσεις της παιδικής μας ηλικίας.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making