Μικρές ματιές στ’ ανθρώπινα

...






 

Γράφει η Δανάη Σωπασή


Σκηνοθεσία: Νάνσυ Σπετσιώτη
Διάρκεια: 39’
Χώρα: Ελλάδα
Διανομή: New Star 

 

spetsioti afieromaΣτον νοσταλγικό αέρα που προσφέρει η New Star θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε από σήμερα Πέμπτη 23 Ιανουαρίου το σινεμά της Νάνσυ Σπετσιώτη. Με τον τίτλο «Μικρές Ματιές Στ’ Ανθρώπινα» η δημιουργός συνθέτει μια κινηματογραφική και συνάμα ρεαλιστική απεικόνιση της καθημερινότητας. Με ιστορίες που πραγματώνονται παράλληλα με τις βιαστικές και πολυάσχολες ζωές των συνανθρώπων. Με συναισθήματα που εναλλάσσονται κυρίως στο κοινωνικο – δραματικό τοπίο και για τα οποία παρόλα αυτά διαφαίνεται μια επικείμενη ελπίδα. Μια ευκαιρία που αξίζει να κρατήσει ο θεατής και να εμπνευστεί ίσως στην καθημερινότητα του. Έννοιες όπως η οικονομική κρίση, οι ενδοοικογενειακές αντιπαλότητες, ο ρατσισμός, η φτώχεια, οι αδιέξοδοι προορισμοί και οι επεμβάσεις, περικλείονται σε μια δημιουργία που κρατάει 39 λεπτά. Με την σκηνοθετική και σεναριακή δομή που άλλοτε επικεντρώνεται σε ένα πρόσωπο και άλλοτε αποτραβιέται σε μια γενικότερη κοινωνική επιδοκιμασία. Η διάρκεια των εκάστοτε μεμονωμένων ταινιών κυμαίνεται από 5 μέχρι 17 λεπτά και προσφέρει μια ακόμα αξιοσημείωτη προσπάθεια και πάνω από όλα εκτίμηση στους Έλληνες ηθοποιούς και συντελεστές. Ας δούμε αναλυτικά και ονομαστικά τις ταινίες και την ιστορία τους.

 Αποχαιρετισμός στα όπλα (5′ 30″). Μια συμβολική ταινία για την απώλεια και τα συναισθήματα. Ο συγκρατημένος μα χαμογελαστός ιατρός φανερώνει την ψυχολογική ιατρική σύνθεση με τα απαραίτητα στοιχεία ψυχραιμίας. Από την άλλη μεριά ο ασθενής βιώνει τον πλήρη συναισθηματισμό του σε ένα ξέσπασμα που δεν μπορεί να μετριάσει. Κωμικοτραγικοί διάλογοι ενδυναμώνουν μια παλαιά ελληνική τακτική. Φανταστείτε όμως πως μπορεί η φαντασία να συνθέσει αλληγορικά στην συγκεκριμένη ιστορία. Μια ταινία που μπορεί να μεταφραστεί σε αρκετά ψυχολογικά σύνολα. Στους ρόλους βλέπουμε τον υπερκαταξιωμένο και υπέροχο Θύμιο Καρακατσάνη, ενώ και τους εξαιρετικούς ηθοποιούς της γενιάς μας: Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και Έρση Μαλικένζου, γνωστοί μαζί και από την τηλεοπτική σειρά «Μαύρα Μεσάνυχτα».

Σ’ ένα συνοριακό σταθμό (10′30″)Στην μεγαλύτερης διάρκειας δυνατότητα, βλέπουμε μια διαφορετική δημιουργία. Τα στοιχεία δραματικότητας είναι πάλι εμφανή από την αρχή με ένα πέπλο μυστηρίου. Ο σταθμός τρένου της Τρίπολης, έχει δυο θαμώνες, πωλητής και πελάτης οι οποίοι παρατηρούν τον κόσμο γύρω τους. Κάθε μέρα και είναι και καινούργια αφορμή για συζήτηση και ανάλυση. Τι θα γίνει όμως όταν ένας μοναχικός άνδρας θα παραμείνει στην αναμονή των τρένων που αδιακόπως θα συνεχίζουν την πορεία τους; Τι είναι αυτό που τον κάνει να μην επιβιβάζεται; Και πως θα καταφέρουν να μάθουν οι δυο «σχολιαστές»; Μια δημιουργία που επικεντρώνεται στην έννοια της φυγής. Οι ενήλικοι και γρήγορα ρεαλιστικοί διάλογοι ενδυναμώνουν το ενδιαφέρον του θεατή. Σκηνοθετικά, η μελαγχολική μουσική παραγκωνίζεται όπου χρειάζεται και επανέρχεται πιο σημαντική. Φυγή. Παραμονή. Με το μότο «Όπου και να πάω θα είναι το ίδιο» να μένει αιώνια στις σκέψεις καθημερινότητας μας.

 Ουκ αν λάβοις (3′)Μια ταινία που συμβολίζει την συλλογικότητα και την προσφορά. Μια κοπέλα χτυπάει συχνά το κουδούνι της γειτόνισσας για να της ζητήσει προϊόντα μαγειρικής πρώτης ανάγκης. Μια είναι το λεμόνι, μια είναι το αλάτι. Στο πρώτο 1,5 λεπτό η έμφαση δίδεται στα πρόσωπα, στην μελαγχολία και την ανυπομονησία που εκφράζουν. Στο δεύτερο μέρος της ταινίας, έχουμε το γενικότερο πλάνο της κατάληξης και του ηθικού διδάγματος. Σε μια δημιουργία που δεν έχει πολλούς διαλόγους, αλλά γεμίζει το κοινό με τόσες απαντήσεις. Μόνο με αναγνωσιμότητα δίνουμε προσοχή. Παύση σοκ. Μυστήριο τέλος.

 Αντιπαροχή (17′)Η πιο μεγάλη σε διάρκεια ταινίας από όλες. Εδώ παρακολουθούμε την ζωή του παντρεμένου Βασίλη που προσπαθεί να κουμαντάρει την επαγγελματική του σταθερότητα με την οικογενειακή του αντιπαλότητα. Στο γραφείο του καταστήματος επίπλων, θα μιλήσει με τον υπεύθυνο του ώστε να έχει περιθώριο λίγες ημέρες μέχρι να βρει τα χρήματα να πληρώσει. Η οικονομική κρίση χτυπάει την καθημερινότητα του, φθάνοντας τον σε σημείο να ακούει την φράση: δικαστική κίνηση. Η δραματική περιπέτεια του Βασίλη τον φέρει σε όλα τα συνακόλουθα. Θα καταφέρει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινότητας του; Η σκηνοθετική δημιουργία πλαισιώνεται από δραματικούς διαλόγους και close-up σκηνές συναισθηματισμού. Αρκετές έννοιες ενσωματώνονται στα δοσμένα λεπτά που αφήνουν στο κοινό μια γλυκόπικρη κατάληξη.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας[/tab][tab title=»εικονες»]

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ