Μνημείων Άνδρες – Monuments Men (2014)

...






 

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας


Σκηνοθεσία: George Clooney
Σενάριο: George Clooney, Grant Heslov, Robert Edsel(βασισμένο στο βιβλίο του), Bret Witter(βασισμένο στο βιβλίο του)
Πρωταγωνιστούν: George Clooney, Matt Damon, Cate Blanchett, Jean Dujardin, John Goodman, Bill Murray
Διάρκεια: 118’
Χώρα: ΗΠΑ/Γερμανία
Διανομή: Odeon

 

The-Monuments-men-posterΚαθ’ όλη τη διάρκεια της σκηνοθετικής καριέρας του, ο George Clooney έχει επιδείξει μία αγάπη προς οτιδήποτε παρελθοντικό. Είτε αναφερόμενος στο πρόσφατο παρελθόν(The Ides of March), είτε στο μακρινό(Leatherheads). Στη νέα του ταινία, «The Monuments Men», βασίζεται στο βιβλίο των Bret Witter και Robert Edsel, το οποίο εξιστορεί την πραγματική ιστορία της ομάδας που κατάφερε να διασώσει θησαυρούς της τέχνης από τα χέρια των Ναζί. Σίγουρα στην πιο φιλόδοξη σκηνοθετική του προσπάθεια ever, ο Clooney μάλλον χάνεται κάτω από το βάρος του πλούσιου backstory και δείχνει αναποφάσιστος ως προς τον χαρακτήρα του φιλμ του.

Η ταινία αρχίζει με τον George Stout(George Clooney), μπροστά στον πρόεδρο των ΗΠΑ, να προσπαθεί να του επεξηγήσει την αναγκαιότητα μίας αποστολής ώστε να προστατευτούν τα σπουδαιότερα καλλιτεχνικά έργα της Ευρώπης, από τα καταστροφικά χέρια των Ναζί. Βρισκόμαστε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πρόεδρος δε δείχνει να συμμερίζεται απόλυτα τις βλέψεις του Stout, αλλά εν τέλει δίνει το «πράσινο φως» για την έναρξη της επιχείρησης. Ο Stout πιάνει άμεσα δουλειά, μαζεύοντας δυνατά ονόματα από διάφορους καλλιτεχνικούς φορείς, με μηδενική στρατιωτική εμπειρία, όμως. Αυτοί είναι οι «Monuments Men», που θα ξεκινήσουν μία αποστολή «αυτοκτονίας», οδηγημένοι από την άσβεστη αγάπη τους για τα ορόσημα της τέχνης.

Η στρατολόγηση της ομάδας φέρνει έντονα στο νου το Ocean’s Eleven. Αυτή τη φορά, παρουσιάζεται μηδενικό backstory για τον κάθε χαρακτήρα, μέσα από μία σειρά κωμικών συναντήσεων του Stout με τον καθένα τους. Όταν οι περιπέτειες ξεκινούν, αρχίζουν και τα κακώς κείμενα, που αφορούν κυρίως τη συνοχή του έργου. Η δομή θυμίζει σπονδυλωτές ιστορίες, καθώς η ομάδα χωρίζεται σε μικρά υποσύνολα δύο ατόμων, πολλά εκ των οποίων μοιάζουν απλά fillers για να φτάσει η ταινία τις δύο ώρες διάρκεια. Preston Savitz(Bob Balaban) και Richard Cambell(Bill Murray) διαμορφώνουν ένα ενδιαφέρον δίδυμο, προσπαθώντας να διασώσουν ένα γλυπτό της καθολικής εκκλησίας. Ο James Granger(Matt Damon), έχει αποσπαστεί από το υπόλοιπο γκρουπ, σε μία ενδιαφέρουσα αποστολή όπου ζητά τη βοήθεια της συνεργάτιδας της αντίστασης, Claire Simone(Cate Blanchett).

Σε οποιοδήποτε σημείο που η ταινία φαίνεται να βαδίζει σε καλό δρόμο, όμως, μεταφερόμαστε σε μία αφάνταστα βαρετή παράλληλη περιπέτεια, όπως αυτή με τον Jean Claude Clermont(Jean Dujardin) και Walter Garfield(John Goodman) ή τον Stout που βρίσκεται σε μόνιμη στάση αναμονής περιμένοντας να συμβεί κάτι. Μάζι του κι εμείς.

Η αδυναμία του φιλμ να κρατήσει σταθερό βήμα καθ’ όλη τη διάρκεια, δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Ο Clooney δεν έχει καταλάβει τι θέλει να κάνει το υλικό του. Σειρά κωμικωτραγικών συμβάντων με σκοπό το γέλιο; Υπάρχουν διάσπαρτες σεκανς με εκβιαστικά μελοδράματα. Πολεμικό δράμα; Υπάρχει ξεκάθαρη τάση προς τη γκάφα για την ανύψωση του κωμικού στοιχείου. Έτσι, ο χαρακτήρας του «Monuments Men» μένει απροσδιόριστος κι αυτό είναι το μεγαλύτερο «φάουλ» του.

Η πλειάδα εξαιρετικών ηθοποιών, είναι απολαυστική ανά στιγμές, ειδικά η σπουδαία Cate Blanchett και ο φανταστικός Bill Murray με το μόνιμα απλανές βλέμμα που λατρεύουμε σε κάθε εμφάνιση του.

Παρά την μη αξιοποίηση του σεναρίου, υπάρχουν δύο τομείς στους οποίους έχει γίνει αξιοπρόσεκτη δουλειά. Η υπέροχη φωτογραφία του Φαίδωνα Παπαμιχαήλ(Nebraska, Descendants) και το υποβλητικό μελαγχολικό soundtrack δια χειρός του μαιτρ του είδους, Alexandre Desplat.

To production value είναι αδιαμφισβήτητο, πρόκειται για εξαιρετικά καλοφτιαγμένη παραγωγή, αλλά το επιμύθιο δυστυχώς παραμένει αρνητικό. Έχοντας στα χέρια του ένα εξαιρετικό story και ονειρικό cast, ο Clooney αποτυγχάνει να δημιουργήσει μία ενδιαφέρουσα ταινία. Αντ’ αυτού, παραδίδει ένα βαρετό δημιούργημα, που απλά μας αφήνει με την απορία: πόσο καλό θα μπορούσε να ήταν;

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ