Τα τέρατα που αγαπήσαμε σε μοναδικές, backstage φωτογραφίες

...

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή

Ένα μεγάλο μέρος του σύγχρονου κινηματογράφου, καταλαμβάνεται πλέον από την CGI εικόνα, η τεχνολογία της οποίας έχει φτάσει ήδη σε τόσο μεγάλα ύψη, ώστε πολλές φορές είναι σχεδόν αδύνατον, να ξεχωρίσεις το φυσικό, από το τεχνιτό.

Αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της 3D τεχνολογίας, αλλά και «αγαπημένο παιδί» των ταινιών τρόμου, η νέα κινηματογραφική τεχνολογία των ψηφιακών εφέ, έχει λύσει τα χέρια των σκηνοθετών, προσφέροντας ένα τεράστιο πλέγμα οπτικών επιλογών, μέσα από το οποίο ο κάθε δημιουργός μπορεί να αντλήσει θεματικές και κόσμους ολόκληρους, προκειμένου να τους αποτυπώσει στο σινεματικό πανί.

Επειδή όμως το είδους του τρόμου κυρίως, δεν είχε από πάντα τις ευκολίες ενός ψηφιακού μέσου, αξίζει να δούμε τον τρόπο με τον οποίο «κατασκευάστηκαν» μερικοί, από τους πιο εικονικούς κακούς του κινηματογράφου.  Είτε λοιπόν πρόκειται για κακιασμένα τερατουργήματα, όπως ο Τσάκι, είτε για ανθρωπόμορφα βδελύγματα, όπως η μικρούλα Regan στον «Εξορκιστή», είτε ακόμη και για απειλητικούς εξωγήινους, όπως το alien, το μόνο που είναι σίγουρο, είναι οτι οι παρασκηνιακές φωτογραφίες που ακολουθούν (και τις οποίες τσιμπήσαμε με την σειρά μας από το Flavorwire), δίνουν μια εξαιρετική γεύση της πραγματικής μαγείας, η οποία συνήθιζε να κατακλύζει τον χώρο πίσω από τις κάμερες, χωμένη συνήθως ανάμεσα σε κοστούμια, μικρογραφίες και…μηχανικούς καρχαρίες.

 

«Τhe Sandlot» (1993)

Όταν η δουλειά για να βγάλεις το μεροκάματο, δεν ήταν καθόλου εύκολη και απαρτιζόταν από ένα τεράστιο, σκυλίσιο κεφάλι και ένα εξίσου τεράστιο σώμα.  Ένας στην κεφαλή και ένας στον κορμό.  Ζόρικα πράγματα…

«Jaws» (1975)

Τρεις διαφορετικοί, μηχανικοί καρχαρίες, μια από τις πιο δύσκολες στην σκηνοθεσία της, ταινίες που έγιναν ποτέ, και ένας ψεύτικος καρχαρίας που εμφανιζόταν όλα κι όλα κάτι λεπτά στο φιλμ (εντείνοντας έτσι και το σασπένς), συνέθεσαν μια από τις πιο αγωνιώδεις ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ.  Και που έκαναν τον παγκόσμιο πληθυσμό να σκέφτεται διπλά, μια επίσκεψή του στην θάλασσα…

«Alien» (1979)

Ίσως ο πιο κακός, ο πιο επικίνδυνος, ο πιο επιβλητικός και ο πιο «όμορφος» εξωγήινος που πέρασε ποτέ από την κινηματογραφική οθόνη, να είναι αυτός που βγήκε από το μυαλό του σχεδιαστή H.R Giger και μεταφέρθηκε υπό την σκηνοθετική επιμέλεια του Ridley Scott.  Λίγοι όμως φαίνεται να ξέρουν πως «πίσω» από αυτό το πλάσμα, κρυβόταν ο 2 μέτρων και 13 εκατοστών Νιγηριανός, Bolaji Badejo.

«Phantasm» (1988)

Το cult franchise του Don Coscarelli, βασιζόταν στο μεγαλύτερο ποσοστό του, στον make up artist, Mark Shostorm, και το συνεργείο του.

«A Nightmare on Elm Street»

Ο φόβος και ο τρόμος των ονείρων, άκουγε στο όνομα Freddie Krueger, είχε πρόσωπο φριχτά παραμορφωμένο και λεπιδοειδή άκρα, με τα οποία έβαζε τέλος στον…ύπνο, κάθε άτυχου έφηβου.  Στην πραγματική του ζωή ο Robert Englund, δεν ξεπέρασε ποτέ τον καλύτερο και φρικιαστικότερο ρόλο της καριέρας του.

«Critters» (1991)

Η πρώτη ταινία του Leonardo di Caprio, είχε στους πρωταγωνιστικούς ρόλους μια σειρά από κακιασμένα, τριχωτά πλασματάκια, με μυτερά δόντια.  Αν δεν την έχετε δει, πρέπει να τσεκάρετε αμέσως, την camp διάθεσή της.  Αν μη τι άλλο, για να απολαύσετε τα αμούστακα βήματα του μικρού Leo.

«Creepshow» (1982)

Στην συγκεκριμένη φωτογραφία, η αλήθεια είναι πως ο Stephen King, είναι απείρως τρομακτικότερος από τον, κατά τα άλλα, χαριτωμένο σκελετό, που του παίζει κρυφτούλι…

«Birds» (1963)

Ο Hitchcock μαζί με το cast της ταινίας του και τα εικονικά πουλιά στο φόντο, να μοιράζουν δολοφονική αίγλη

«Child’s Play» (1988)

Ο Τσάκι ήταν μια κούκλα, η οποία δολοφονούσε κοσμάκη αβέρτα, εξαιτίας του πνεύματος ενός δολοφόνου, ο οποίος είχε βρει καταφύγιο μέσα της.  Επίσης ο Τσάκι, είχε αποτελέσει τον μεγαλύτερο τρόμο της παιδικής μου ηλικίας, ο οποίος λίγο έλειψε να μην με εγκαταλείψει ποτέ.  Δεν μου έδειχναν από τότε αυτή τη φωτογραφία να ξεμπερδεύαμε;

«Halloween» (1978)

Ένας από τους πιο σχιζοφρενείς δολοφόνους της σύγχρονης κινηματογραφικής κουλτούρας, υπήρξε και ο Michael Myers.  Το ενδιαφέρον είναι πως ο Nick Castle, ο ηθοποιός που τον υποδύθηκε, είχει σκηνοθετήσει τα «Dennis the Menace» και «The Last Starfighter».  Αυτό θα πει ποικιλία.

«IT» (1990)

O Tim Curry δέχεται τις τελευταίες, μακιγιαρίστικες πινελιές, πριν σπείρει τον θάνατο, σε μια από τις καλύτερες μεταφορές έργου του Stephen King στην-έστω τηλεοπτική-οθόνη.

«The Mummy»

Στην πρώτη φωτογραφία, ο Boris Karloff απολαμβάνει το τσαγάκι του, τυλιγμένος στο επιδεσμιακό του κοστούμι, ενώ στην δεύτερη ο Lon Chaney, δέχεται λίγη βοήθεια από την συμπρωταγωνίστριά του στην ταινία, «The Mummy» (1944).

«Frankenstein» (1931)

Ο Karloff βεβαίως σαν σωστός κύριος, πίνει το τσάϊ του παρέα με το βουτηματάκι του, και στα γυρίσματα του Frankenstein.

«Τhe Black Cat» (1934)

Karloff και Bela Lugosi, στα γυρίσματα του The Black Cat.  Εξαιρετικοί.

«The Wolf Man» (1941)

Ώρα για κούρεμα…

«King Kong vs. Godzilla» (1962)

Tι γίνετα όταν το πιο διάσημο τέρας της ανατολής, τα βάζει με τον σπουδαιότερο, αμερικάνικο γορίλα;  Γίνεται η παραπάνω ταινία, υπό το έμπειρο μάτι του Toho Effects director, Eiji Tsuburaya.  Απομυθοποίηση τώρα.

«Revenge of the Creature» (1955)

Το πλάσμα από την «μαύρη λίμνη» επιστρέφει.  Και μαζί του έρχεται και ο Clint Eastwood, στην πρώτη του ταινία…

«The 7th Voyage of Sinbad» (1958)

Brace yourselves!  Πάσχα is coming.  Και μαζί του, οι περιπέτειες του Sinbad, τις οποίες έχουμε δει, ουκ ολίγες φορές.  Όπως και τα b-movie-στικα τέρατά του, τα οποία ήταν τόσο μεγάλα, όσο ένα τσούρμο από play-mobiles.

«Naked Lunch» (1991)

Στο σκηνοθετικό μυαλό του David Cronenberg.  Σαφέστατα.

Bonus, η Regan και η κούκλα-βοηθός της..

http://flavorwire.files.wordpress.com/2013/04/4-exorcist.gif

 

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ