Moonlight (2016)

Αντίσταση στα τείχη

Σκηνοθεσία: Barry Jenkins
Σενάριο: Barry Jenkins
Πρωταγωνιστούν: Mahershala Ali, Shariff Earp, Duan Sanderson
Διάρκεια: 111′
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Seven Films

 ★★★½☆ 

Οι περισσότεροι από εμάς βιώνουν το προτέρημα η πλειονότητα της ζωής τους να μην υπήρξε ο φόβος. Ασφάλεια και θαλπωρή συντρόφευαν τα κομμάτια της καθημερινότητας που σμίλεψαν το χαρακτήρα του καθενός, μέσα σ’ ένα κόσμο που έχει μάθει να διαιωνίζει φραγμούς για τους υπόλοιπους.

Ο ήρωας της ταινίας τιμωρείται για λόγους που αδυνατεί να καταλάβει, προβάλλοντας ως μοναδική αντίσταση τη συνέχιση της ύπαρξής του. Δεν του προσφέρεται καμία διέξοδος: στο σπίτι, στο δρόμο, στο σχολείο βρίσκεται κυνηγημένος. Αναπάντεχο πεδίο προστασίας, ένας άνθρωπος που προοικονομεί το μέλλον του, και εν μέρει ευθύνεται για τις συνθήκες στις οποίες ζει.

Η πορεία προς την ενηλικίωση είναι αντανάκλαση του κόσμου τριγύρω του. Διαφυλάσσει την αξιοπρέπειά του, παρά την απουσία του αγγίγματος, της ανθρώπινης επαφής πέρα από το θυμό. Το «σκληρό αντρικό» πρότυπο είναι το προσωπείο των συναισθημάτων που ποτέ δεν αναδύθηκαν στην επιφάνεια.

Ως τελικό και μοναδικό καταφύγιο έρχεται ο έρωτας, η εύρεση του συγκεκριμένου άλλου. Ο προορισμός που ακυρώνει κάθε οδυνηρό ταξίδι προς αυτόν.

O Barry Jenkins σκηνοθετεί με πλήρη αίσθηση του έργου του, αποφεύγοντας τους επιτηδευμένους κινηματογραφικούς συναισθηματισμούς, ενώ ταυτόχρονα επιλέγει τη χρήση πλανών που διογκώνουν τις διαστάσεις της οθόνης, με χαρακτηριστικά τα μονοπλάνα 360 μοιρών, αλλά και την τοποθέτηση της κάμερας εντός της δράσης των ηθοποιών.

Τα κάδρα του κυριαρχούνται από τα κοντινά του cast, με αποκορύφωμα τους τρεις ηθοποιούς που υποδύονται τον κεντρικό χαρακτήρα Chiron σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του, δίνοντας πνοή σε γενιές παιδιών που από νωρίς μαθαίνουν τη δύναμη μιας γροθιάς.

Το ύφος της ταινίας στοχευμένα απευθύνεται στο ευρύ κοινό, και ενώ σαφώς αφορά καθολικά ζητήματα, στην παρούσα ιστορική συγκυρία μοιάζει να στρέφεται απέναντι στο λαό των Ηνωμένων Πολιτειών που επιμένει να διαιωνίζει τον κύκλο της καταπίεσης, των προκαταλήψεων, της επικήρυξης κάθε διαφορετικότητας ως επικίνδυνης. Το σενάριο είναι το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.

Η σπαρακτικά τρυφερή τελική ενότητα είναι αντεπίθεση της ίδιας της ταινίας προς τον καθένα που θέλει να επιβάλει όρους και προϋποθέσεις στον έρωτα δύο ανθρώπων, προς κάθε τείχος που χτίζεται.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ