ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2016: ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΚΟΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ ΣΤΟ ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ

Μια συγκινητική βραδιά στη Λιοσίων

Όλοι έχουν μια ιστορία να πουν για το Gagarin 205 της οδού Λιοσίων, ένα χώρο που ‘χει φιλοξενήσει μερικές από τις καλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Ήταν το δημιούργημα του Νίκου Τριανταφυλλίδη, που τον κράτησε για πολλά χρόνια μακριά από τις κινηματογραφικές κάμερες, μέχρι να επιστρέψει πέρσι με τους «Αισθηματίες», την ταινία που έμελλε να είναι η τελευταία που είδε ολοκληρωμένη.

Προς τιμήν του οι 22ες Νύχτες Πρεμιέρας διοργανώνουν ένα αφιέρωμα που καλύπτει το σύνολο της φιλμογραφίας του, και στήνουν μια βραδιά στο Gagarin όπου προβάλλονται οι ταινίες «Momus: Amongst Women Only», «Ο Δεύτερος Άντρας» σε σκηνοθεσία Φωκίωνος Μπόγρη και «Tuxedomoon: No Tears» το ντοκιμαντέρ του Τριανταφυλλίδη για το θρυλικό αυτό συγκρότημα από τις Η.Π.Α.

Ο χώρος μετατράπηκε σε μια ιδιότυπη κινηματογραφική αίθουσα, όπως εξάλλου συνέβαινε στο παρελθόν κατά την περίοδο του «Φεστιβάλ Καλτ Κινηματογράφου», την οποία ο κόσμος γέμισε για να τιμήσει τον κορυφαίο σκηνοθέτη.

Momus: Amongst Women Only – Νίκος Τριανταφυλλίδης

momus-amongs-women-only-poster

Η πρώτη μικρού μήκους του, γυρισμένη την περίοδο που σπούδαζε ακόμη στην Αγγλία. Επικεντρώνεται στην εκκεντρική περσόνα του Momus, κατά κόσμον Nick Currie, που τη δεκαετία του ’80 με την πειραματική pop μουσική του και τους αυτοαναφορικά σεξουαλικά φορτισμένους στίχους είχε σοκάρει τη Βρετανία, με πολλούς να τον κατηγορούν για σεξισμό. Η κάμερα του Τριανταφυλλίδη δίνει το λόγο σε εκείνον, αλλά και στις γυναίκες της ζωής του, που δίνουν μια διαφορετική εικόνα για το χαρακτήρα του.

Κεντρικό κομμάτι της ταινίας αποτελεί η «κόντρα» του Momus με μια μουσικοκριτικό η οποία του επιτέθηκε ανοιχτά για το περιεχόμενο των τραγουδιών του, με το μοντάζ που επιλέγει ο σκηνοθέτης να τους φέρνει σ’ έναν ιδιόμορφο διάλογο χωρίς να παρεμβαίνει στα λόγια τους, προδίδοντας την κινηματογραφική του ευφυΐα.

Ο Δεύτερος Άντρας – Φωκιών Μπόγρης

%ce%bf-%ce%b4%ce%b5%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%ac%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-poster

 

Αυτή ήταν η τρίτη φορά που ‘χα την τύχη να δω τη συγκεκριμένη μικρού μήκους, την προτελευταία που εμφανίζεται ως ηθοποιός ο Νικόλας Τριανταφυλλίδης (με τελευταία του παρουσία μπροστά απ’ την κάμερα στο «Suntan»). Μια φοβερή ταινία πάνω στην κινηματογραφική διαδικασία, τον τρόπο που συνδιαλέγεται με την πραγματικότητα, και πώς η τελευταία γεννά σενάρια. Με τις πηγαία αστείες στιγμές της, και την αυτοκαταστροφική ερμηνεία του Τριανταφυλλίδη, το κλείσιμο της ταινίας γίνεται οδυνηρό με δεδομένη τη συγκυρία στην οποία προβάλλεται, κι ήταν πραγματικά δύσκολο να μη συγκινηθεί κανείς.

Tuxedomoon: No Tears – Νικόλας Τριανταφυλλίδης

tuxedomoon-no-tears

Η αγάπη του για τους Tuxedomoon είναι πασίγνωστη, όπως επίσης κι η μακρά φιλία που τον συνδέει με το ιδρυτικό μέλος τους συγκροτήματος Blaine L. Raininger, ο οποίος έχει εμφανιστεί σχεδόν σε όλες τις ταινίες του.

Το ντοκιμαντέρ αφηγείται την ιστορία της μπάντας από το σχηματισμό της, μέχρι το 1997 που γυρίστηκε η ταινία. Η επιθυμία των Raininger και Brown να φτιάξουν ένα multimedia συγκρότημα, μεταφράστηκε στις ηλεκτρονικές πειραματικές συνθέσεις τους -με καμία όμοιά τους την περίοδο της δραστηριοποίησής τους- και στον τρόπο κινηματογράφισης των video clips τους, τα οποία επιμελούταν ο Bruce Geduldig.

Ο Τριανταφυλλίδης προχώρησε στην τολμηρή κίνηση να αφήσει να παίξουν ολόκληρα τα βίντεο, αλλά και τα πλάνα των συναυλιών, αδιαφορώντας για τους κανόνες του ρυθμού και της οικονομίας της αφήγησης. Πρόκειται για ένα μουσικό ντοκιμαντέρ, άρα σ’ αυτό πρέπει να ακούγεται μουσική, όχι διάλογοι. Έτσι, κυριαρχεί η αύρα των Tuxedomoon σε κάθε ενότητα, και δημιουργείται μια συναυλιακή ατμόσφαιρα, που ενισχύεται όταν συνειδητοποιείς πως βρίσκεσαι στο Gagarin. Πολλοί θεατές λικνίζονταν, σιγοτραγουδούσαν, και δεν ήταν λίγες οι στιγμές που όταν ένα κομμάτι τελείωνε ήθελες να χειροκροτήσεις.

 

Αμέσως μετά το τέλος των προβολών, ακολούθησαν δύο ακόμη μικρού μήκους: το making off των Αισθηματιών από τον Αλέξανδρο Σαρρή και ένα βίντεο προς τιμήν του Νικόλα Τριανταφυλλίδη από το Φωκίωνα Μπόγρη.

Στο making off μπορέσαμε να διαπιστώσουμε την έκδηλη αγάπη με την οποία φτιάχτηκε η ταινία, και η επιμέλεια που δόθηκε σε κάθε πλάνο, πάντα υπό το καπνίζον βλέμμα του αξέχαστου σκηνοθέτη. Ενώ, το βίντεο του Μπόγρη, ένα κολάζ συνεντεύξεων του Τριανταφυλλίδη από πολλές φάσεις της ζωής του, πρόσφερε γέλιο όσο και βαριά νοσταλγία για έναν άνθρωπο που θ’ αργήσουμε (;) να ξαναδούμε, αλλά δε θα ξεχάσουμε ποτέ.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*