Νύχτες Πρεμιέρας – Σαββατο 22/9: Το REEL ήταν εκεί

...

To Reel.gr δίνει το παρόν στις προβολές του μεγαλύτερου κινηματογραφικού φεστιβάλ της Αθήνας με ανταποκρίσεις από τις προβολές, κριτικές των ταινιών που παρακαολούθησε και προτάσεις για την επόμενη μέρα.

Το πρόγραμμα των προβολών μπορείς να το δεις εδώ ή να το κατεβάσεις σε PDF εδώ.

Τι είδαμε χτές

Rust and Bone

Για την ταινία αυτή ακούστηκαν πολλά, γράφτηκαν πολλά, την περίμενα πώς και πώς και για μεγάλη μου χαρά, με αποζημίωσε. Απλή, άμεση, σκληρή αλλά χωρίς ίχνος λύπησης ή ηττοπάθειας, ο Ζακ Οντιάρ επιθυμεί να γκρεμίσει όλα εκείνα που θεωρούνται προαπαιτούμενα στην ευτυχία. Και οι δύο του ήρωες δείχνουν χαμένοι, αναζητούν την επιτυχία, την προσωπική ικανοποίηση, το δικαίωμα στην αγάπη, με λανθασμένους ίσως τρόπους. Όμως η δουλειά του σκηνοθέτη δεν είναι να κρίνει. Μία σπουδαία Μαριόν Κοτιγιάρ, αντιμέτωπη με την τραγική πραγματικότητα που τη θέλει να έχει χάσει τα πόδια της, πλάι στο Ματίας Σένερντς, το μυώδη γίγαντα με το γαλήνιο πρόσωπο, σε μια ερμηνεία κατά την οποία τον νιώθεις να γίνεται ένα με το χαρακτήρα του. Άλλες συστάσεις δε χρειάζεσαι. Ο έρωτας, η αγάπη, η απώλεια είναι έννοιες που έχεις συναντήσει σε πολλές άλλες ιστορίες. Αυτή η φορά όμως, έχει να σου δείξει το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό, ένα συνδυασμό συναισθημάτων που θα σου μείνουν από μια εξαιρετική ταινία.

Βαθμολογία : 4/5

Bάσω Γκαγκά

Ernest and Celestine

Γλυκύτατη, απλή κι ανάλαφρη, η animation έκπληξη του φεστιβάλ μας ξύπνησε παιδικές μνήμες – σαν να ξετυλίγεις μια καραμέλα Μπαλού και η γεύση της να διαρκεί 80 λεπτά. Μακριά από τα ψηφιακά 3D εφέ και την «τελειότητα» των αμερικανικών παραγωγών, το σχέδιο της ταινίας μοιάζει βγαλμένο από παιδικό βιβλίο που έχουμε ξεχάσει στο πατάρι, αλλά κάθε φορά που το ανοίγουμε, κάτι μέσα μας γυρνά στην αθωότητα μιας παιδικής φιλίας. Η κλασική απλότητα του Winnie the Pooh συναντά την γαλλική κομψότητα –η γλώσσα συμβάλλει τα μέγιστα σε αυτό – και το χιούμορ για «μεγάλα παιδιά» συγκρούεται με την απλό, ίσως και απλοϊκό (αλλά λίγη απλοϊκότητα δοσμένη με τόσο όμορφο τρόπο δεν έβλαψε ποτέ κανέναν) μάθημα ζωής.

Δεν ήταν καθόλου άσχημο άλλωστε να βλέπουμε ανάμεσα στο κοινό του Φεστιβάλ και μερικά πεντάχρονα πιτσιρίκια, που το διασκέδασαν όσο και οι ενήλικες – μόλις τα φώτα άναψαν για το διάλειμμα, όλοι είχαμε ένα ηλίθιο χαμόγελο κολλημένο πάνω μας, και καθόλου δεν μας χάλασε. Η ιστορία και το επιμύθιο δεν είναι κάτι καινούριο – η διαφορετικότητα, η φιλία πέρα από προκαταλήψεις και διακρίσεις, το να κάνεις αυτό που πραγματικά ονειρεύεσαι είναι μαθήματα που μας τα ‘χουν δώσει δεκάδες άλλα animation. Λίγο, όμως, μας νοιάζει. Για μια ώρα και κάτι ξεφύγαμε από τον ενήλικο κόσμο, μαζί με το αχτύπητο ντουέτο της μικρής ποντικίνας και του αρκούδου και την «αταίριαστη» φιλία τους. Μόλις βγήκαμε από την αίθουσα, άλλωστε, ο ενήλικος κόσμος μας περίμενε εκεί: Στα διαφημιστικά stands που μοίραζαν… προφυλακτικά.

Βαθμολογία : 3,5/5

Γιώργος Κόκουβας

Fat Kid Rules the World

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της νεαρής, KL Going, το «Fat Kid Rules the World» είναι ένας νεανικός κατάλογος βημάτων, σχετικά με το πως μπορεί ένα υπέρβαρος έφηβος να γίνει από no one, somebody.

Ο Troy (εξαιρετικά συναισθηματικός ο Τζέϊκομπ Γουισόκι, το εκτόπισμα του οποίου σίγουρα θυμάσαι από την ταινία «Terry», με συμπρωταγωνιστή τον Τζον C. Ρέϊλι) είναι ένας τροφαντός έφηβος με αυτοκτονικές τάσεις, καθόλου φίλους ή τη παραμικρή υποψία γκόμενας και με μοναδική παρέα το περιεχόμενο του ψυγείου του σπιτιού του. Όταν μια μέρα σταθεί μπροστά από ένα λεωφορείο με την ελπίδα να τον κάνει χαλκομανία, ένας νευρικός κιθαρίστας, ο Μάρκους (Ματ Ο’Λίρι) θα τον “σώσει” και θα του προτείνει να δημιουργήσουν μια μπάντα, στην οποία ο ίδιος θα παίζει ως front man και ο Τρόϋ (“Η” ειρωνεία το όνομά του στα ελληνικά) θα αναλάβει να σαγηνεύει τις πιτσιρίκες, χτυπώντας τις μπαγκέτες του πάνω στα ντραμς. Με μια διαφορά: ο Markus είναι εθισμένος στα ναρκωτικά και ο Τρόυ πρέπει να τον βοηθήσει να ξεμπλέξει. Χμμμ, ποιος σώζει ποιον τώρα;

Η ταινία αποτελεί ένα πραγματικό coming of age διαμαντάκι με τις ευαίσθητες, μουσικές της στιγμές, τα απαραίτητα, ροκ γρατσουνίσματα, το χαβαλεδιάρικο χιούμορ και την παλλόμενη, όλο φροντίδα σκηνοθεσία του ηθοποιού Μάθιου Λίλαρντ (ναι ναι, του Σάγκι). Τσιμπώντας το βραβείο Πανοράματος στο φεστιβάλ του SXSW, αυτό το ενήλικο «The School of Rock» φιλμάκι, επαναστατεί και σε καλεί να ξεπεράσεις τα προσωπικά σου εμπόδια και να γίνεις αυτό που μπορείς: κυρίαρχος του κόσμου σου.

Βαθμολογία : 4/5

Βαρβάρα Κοντονή

The Sessions

Με τα βραβεία κοινού και ειδικής επιτροπής από το φεστιβάλ του Sundance έρχεται το dramedy The sessions. Μια βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα ιστορία που αφοπλίζει με την απλότητα και την αμεσότητα που αντιμετωπίζει δυο από τα μεγαλύτερα θέματα της αλληλοεπίδρασης των ανθρώπων, τον έρωτα και το σεξ, χωρίς να χάνει ούτε μια στιγμή το χιούμορ της. Φυσικά η θρησκεία και η ενοχικοτητα, βασικές παράμετροι σε αρκετές σεξουαλικές παθήσεις ή αγκυλώσεις αποδομούνται, θεραπεύοντας κατά κάποιο τρόπο και τον θεατή ταυτόχρονα με την πορεία “άνδρωσης” του κεντρικού χαρακτήρα. Οι πρωταγωνιστές του John Hawkes και Helen Hunt φωτίζουν το πρωτότυπο αυτό σενάριο με την φυσικότητα και την άνεση που ερμηνεύουν τους ασυνήθιστους ρόλους τους και πάνε και 2 για Οσκαρ.

Βαθμολογία : 3,5/5

Δημήτρης Ασπρολούπος

Γ´ Διαγωνιστικό Τμήμα Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους

Φέτος το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας φιλοξενεί, για πρώτη φορά, διαγωνιστικό τμήμα ελληνικών ταινιών μικρού μήκους, οι οποίες παίζονται ταυτόχρονα με το Φεστιβάλ Δράμας.

– Διαβόλου Κάλτσα – Ένας δημοσιογράφος πάει σε ένα νησί για να μάθει την ιστορία ενός Αγίου, του οποίου ο μύθος λέει πως έφυγε από την εικόνα για να σκανδαλίσει τους πιστούς. Μυστικά, ψέματα και παραδόσεις μπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι όπου φλυαρεί χωρίς λόγο και αιτία

Βαθμολογία : 1/5

– Να Ένας Σοφός – Ένας ηλικιωμένος θυμάται τους ανθρώπους και τις πιο σημαντικές στιγμές του στα γενέθλια του. Κρατάει όσο ένα τραγούδι γενεθλίων αλλά πέρα από μια γλυκύτητα που σου αφήνει στο φινάλε, δεν σου μένει τίποτε άλλο

Βαθμολογία : 1.5/5

– Σε Κοινή Θέα – Ένα ζευγάρι προσπαθεί να βρει μια γωνιά για να μείνει μόνο του και να χαρεί τον έρωτά του στην αφιλόξενη Αθήνα του σήμερα. Αστείο εν μέρει και σίγουρα θα μας θυμίσει στιγμές που όλοι μας έχουμε ζήσει λίγο πολύ

Βαθμολογία : 2.5/5

– Isis – Η ιστορία μια λαθρομετανάστριας από την Αίγυπτο όπου καταλήγει να κάνει βίζιτες για α ζήσει στην Ελλάδα του σήμερα. Υπερβολικά μελοδραματικό και κάποιες φορές σκληρό

Βαθμολογία : 2.5/5

– Lifedit – Ένας συνδυασμός μουσικής και εικόνας όπου, με την βοήθεια κάποιων κινηματογραφικών όρων,  προσπαθεί να ρίξει φως στις ερωτικές σχέσεις. Αρκετά έξυπνη προσέγγιση του όλου θέματος η οποία τις περισσότερες φορές είναι αρκετά εύστοχη και αστεία

Βαθμολογία : 3.5/5

– Υπό Πίεση – Μέσα σε 5 λεπτά η φιλία δύο παιδικών φίλων δοκιμάζεται όταν δύο αστυνομικοί πιάνουν τον ντίλερ τους και ετοιμάζονται να τον σκοτώσουν. Ο ένας πρέπει να πάρει μια απόφαση ζωής και θανάτου. Προσπέρασέ το γιατί ακόμα και το twist στο φινάλε σε αφήνει αδιάφορο

Βαθμολογία : 1/5

– Vicious Circle – Μια συνηθισμένη μέρα, ένας συνηθισμένος άντρας πηγαίνει στη δουλειά του. Στο δρόμο όμως κάποιοι των μπερδεύουν με έναν υποψήφιο πολιτικό και τον αρχίζουν στο κυνήγι για να τον δείρουν. Γυρισμένο ως μια βωβή ταινία, ωδή σε αυτές του Buster Keaton και Charlie Chaplin, δείχνει με αρκετά αστείο τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στην σημερινή Ελλάδα της κρίσης

Βαθμολογία : 3.5/5

– Ο Θάνατος Ενός Έθνους – Ο Xάρης εργάζεται σε ένα χόστελ. Αναρωτιέται «Είναι τα ψάρια ευτυχισμένα;» και κατά συνέπεια οι άνθρωποι. Η παράλληλη ιστορία με την αφήγηση της ταινία του D.W, Griffith “The Birth of a Nation” του 1915, θα σε βάλει σε αρκετές σκέψεις

Βαθμολογία : 3/5

38 Temoins

Μια νεαρή κοπέλα δολοφονείται σε μια γειτονιά στην Χάβρη της Γαλλίας. 38 ένοικοι μιας πολυκατοικίας ισχυρίζονται πως δεν άκουσαν το παραμικρό. Ένας από αυτούς όμως αποφασίζει να μιλήσει. Μπορεί να σου ακούγεται ως ένα αστυνομικό θρίλερ βγαλμένο από το μυαλό της Αγκάθα Κρίστι αλλά, το φιλμ του Lucas Belvaux, εξερευνεί περισσότερο την αστική αποξένωση και αδιαφορία των σημερινών ανθρώπων να βοηθήσουν κάποιον συνάνθρωπό τους, παρά για το ποιος είναι δολοφόνος το οποίο περνάει τελείως στο παρασκήνιο. Θα μπορούσε να ήταν μια ταινία μελέτη στην ανθρώπινη φύση, αλλά οι αργόσυρτοι ρυθμοί του και το βαρετό σενάριό του θα σε κάνουν να χάσεις το ενδιαφέρον σου σχεδόν από την αρχή της.

Βαθμολογία : 1,5/5

Χρήστος Μπακατσέλος

Τι να δεις σήμερα


Sweet Smell of Success (17.30, Δαναός 1)

Αριβισμός, διαφθορά και έρωτας. Νουάρ ατμόσφαιρα από τα ‘50s που δεν εκτιμήθηκε στην εποχή της. Πλέον, όμως, οι ΗΠΑ γυρνούν μετανιωμένα και συγκαταλέγουν τον villain της ταινίας στους 35 καλύτερους όλων των εποχών.

Ταινία-Έκπληξη (Odeon 1, 22.30)

Το κουιζάκι της ημέρας για την so-called exciting έκπληξη του φετινού φεστιβάλ Μπορείς να την μαντέψεις, αν σου πούμε τα εξής;
1) Έλληνας σκηνοθέτης, αλλά κανένας Έλληνας ηθοποιός – όλοι φυσικά μιλούν μια ξένη γλώσσα (ποια όμως;) 2) Έχει γυριστεί σε μια μακρινή εξωτική χώρα, όπου γεννήθηκε ένα από τα πιο αποτρόπαια πολιτικά συστήματα του 20ου αιώνα. 3) Η ίδια αυτή χώρα είναι επίσης γνωστή για ένα ιδιαίτερο ορυκτό.

Γιώργος Κόκουβας

Gimme the Loot

Ανεξάρτητο ταινιάκι, με κερδισμένο το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο SXSW, που διηγείται την ιστορία δυο παιδιών που προσπαθούν να βρουν λεφτά για να φέρουν εις πέρας τη δημιουργία ενός γκραφίτι.

Βαρβάρα Κοντονή

To “Gimme the Loot” κέρδισε το βραβείο καλύτερης του Φεστιβάλ SXSW φέτος. Ο σκηνοθέτης, Adam Leon, θεωρείται ο νέος Spike Lee. Όλα αυτά νομίζω πως λένε πολλά. Ένα μικρό διαμάντι στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας.

Damsels in Distress

Η τελευταία ταινία του Whit Stillman “Damsels in Distress”, θεωρείται και μια από τις καλύτερές του. Το “Clueless” συναντά την καυστικότητα του “Mean Girls”. Θα είναι παρών και ο σκηνοθέτης και θα μπορείς να του κάνεις και ερωτήσεις αν θες.

Χρήστος Μπακατσέλος

Δείτε εδώ τις ανταποκρίσεις από όλες τις προηγούμενες ημέρες ή διαβάστε το ημερολόγιο ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ