Νύχτες Πρεμιέρας – Δευτέρα 24/9: Το REEL ήταν εκεί

...

To Reel.gr δίνει το παρόν στις προβολές του μεγαλύτερου κινηματογραφικού φεστιβάλ της Αθήνας με ανταποκρίσεις από τις προβολές, κριτικές των ταινιών που παρακαολούθησε και προτάσεις για την επόμενη μέρα.

Το πρόγραμμα των προβολών μπορείς να το δεις εδώ ή να το κατεβάσεις σε PDF εδώ.

Τι είδαμε χτές

Room 237

Αν μπούχτισες με τις πάμπολλες, ταινιακές επιλογές που έχει ήδη προσφέρει μέχρι τώρα το 18ο κινηματογραφικό φεστιβάλ Αθηνών και θες κάτι το διαφορετικό (να το έχεις στο μυαλό σου δηλαδή, μιας που η τελευταία του προβολή έγινε χθες Δευτέρα, στις 11:00), τότε καλά θα κάνεις να τσεκάρεις που και που, την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ «Room 237».

Το συγκεκριμένο project, μπορείς να πεις οτι αποτελεί στην ουσία ένα φιλμ για…ένα άλλο φιλμ, το οποίο εξερευνά όλα τα μυστικά που κρύβονται μέχρι σήμερα πίσω από τις πόρτες του ξενοδοχείου Overlook , που αποτέλεσε τον κεντρικό πρωταγωνιστή στη φαντασία του μεγάλου Stanley Kubrick, όταν σκηνοθέτησε μια από τις πιο ιδιαίτερα τρομακτικές και-όπως φαίνεται-ασύλληπτα αλληγορικές ταινίες, στην ιστορία του κινηματογράφου: το «The Shining».

Οι θεωρίες συνωμοσίας λένε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, άλλα πιο πιθανά και άλλα τραβηγμένα από τα μαλλιά (από το ότι αποτελεί μια ταινία κατακραυγής του Ολοκαυτώματος, του χιτλερικού εφιάλτη και μια προσπάθεια του Kubrick να περάσει το θέμα της γενοκτονίας των Ινδιάνων, μέχρι το οτι ο ίδιος άφησε υπονοούμενα στη Λάμψη του, για τις κατασκευασμένες-από εκείνον-φωτογραφίες και video, από την προσσελήνωση του Apollo 11, το 1969!).

Με διαρκή voice over διαφόρων συντελεστών που αναλύουν τις θεωρίες τους, καρέ-καρέ αποδόμηση της ταινίας και ευρηματικά, συμβολικά δεδομένα, το «Room 237» είναι ένα documentary που οι λάτρεις του ιδιοφυούς αυτού σκηνοθέτη, αλλά και του μυστηριακού, μυσταγωγικού και απείρως σημειολογικού του φιλμ, δε πρέπει επ’ ουδενί να χάσουν. Πιστέψτε με, θα μείνετε υπέροχα εμβρόντητοι. Ακριβώς όπως έμεινα κι εγώ…

Βαθμολογία : 4,5/5

Βαρβάρα Κοντονή

Metropolitan

Από το όχι και τόσο μακρινό όσο ακούγεται 1990, ο Στίλμαν μας στέλνει χαιρετίσματα μέσα από τις πολιτικές αναλύσεις, τις υποκριτικές(;) ανησυχίες, τα ερωτικά σαλιαρίσματα και τα καθωσπρέπει ξενύχτια μιας παρέας της Υψηλής Μητροπολιτικής Μπουρζουαζίας του Μανχάταν, στην οποία εισβάλλει ένα νέο μέλος από το West Side. Σε μια εποχή που οι 20άρηδες δεν είχαν Twitter, και σε μια κοινωνική τάξη που δεν χρειαζόταν ακόμα να ανησυχεί για κρίση και άλλα τέτοια φανταστικά σενάρια, απλώς απολάμβαναν την πολυτέλεια να μιλούν σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι.

Και ο Στίλμαν μας μεταφέρει αυτούς τους διαλόγους με αθωότητα αλλά και πολιτική ειρωνεία. Με απλότητα αλλά και στιλ. Με νοσταλγία αλλά και διάθεση αποδόμησης μιας ολόκληρης εποχής και κοινωνίας. Μέχρι που θέτει το ερώτημα στο οποίο βασίζει το συμπαθητικό του σενάριο: Πόσο απέχουμε όλοι, θεωρητικά, από την μπουρζουαζία;

Βαθμολογία : 3/5

Γιώργος Κόκουβας

Was Bleibt

Οικογένεια μαζεύεται στο εξοχικό της για το Σαββατοκύριακο. Αλλά, όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους ταινίες, κάποια μυστικά τους κάνουν κουλουβάχατα. Ναι, είναι ένα τέτοιο φιλμ. Ναι, το θέμα του είναι χιλιοειπωμένο. Και ναι, είναι βαρετή. Προσπαθεί να ρίξει το προσωπείο και να ξεμπροστιάσει μια μεσοαστή γερμανική οικογένεια, με τους χαρακτήρες της να μένουν ανολοκλήρωτοι και με καταστάσεις που σε αφήνουν αδιάφορο. Ακόμα οι αποκαλύψεις και οι εκρήξεις που ακολουθούν δεν πείθουν ότι είναι η νέα κινηματογραφική προσπάθεια του Hans-Christian Schmid είναι, τελικά, μια από τις πιο μέτριές του.

Βαθμολογία : 2/5

Χρήστος Μπακατσέλος

Gayby

Μια straight και ο gay κολλητός της, αποφασίζουν να κάνουν παιδί μαζί. Σίγουρα όχι πρωτότυπο, αλλά , το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Jonathan Lisecki, βασισμένο στην ομώνυμη ταινία μικρού μήκους από τον ίδιον, είναι αρκετά γλυκό και αστείο. Είναι ακριβώς ότι περιμένεις από μια τέτοια ταινία, καταφέρνοντας να εξισορροπήσει την κωμωδία με την συναισθηματικό ρομκομ. ΟΚ, δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη προσπάθεια για κάτι τέτοιο αλλά είναι ευχάριστο όταν τελικά πετυχαίνει η συνταγή. Στα συν, η πολλή καλή χημεία των δυο πρωταγωνιστών οι οποίοι κλέβουν τις σκηνές με τις ατάκες τους.

Βαθμολογία : 3/5

Χρήστος Μπακατσέλος

Amour

Το δυνατότερο χαρτί του φεστιβάλ είναι αναμφισβήτητα το Amour. Από ένα σκηνοθέτη που πλέον έχει γίνει σύμβολο του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και με ένα Χρυσό Φοίνικα από τις τελευταίες Κάννες η αναμονή ήταν τεράστια.

Μέσα στην κατάμεστη αίθουσα του Odeon Όπερα είδαμε να εξελίσσεται μπροστά μας μια (συν)αισθηματική ταινία με διαφορετικό φορματ απ’ ότι έχουμε συνηθίσει. Οι νεανικοί έρωτες, τα σκιρτήματα της καρδίας, οι “δύσκολες” αποφάσεις και οι σεξουαλικές παρατυπίες δεν έχουν θέση στο σύμπαν του Χάνεκε. Ο σκηνοθέτης εδώ μιλάει αργά και σταθερά. Με ρυθμούς απολύτως αρμοστούς στο θέμα και την ηλικία των πρωταγωνιστών του περιγράφει κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον έρωτα. Την αγάπη.

Την αγάπη που κάνει τον άνθρωπο να υπερβαίνει τον εαυτό του, να νιώθει το σύντροφο του και να είναι παρών και συνοδοιπόρος σε όλες τις εκφάνσεις μιας σχέσης. Σκοπός της ταινίας δεν είναι να συγκινήσει με εύκολους μελοδραματισμούς (αν και μερικές στιγμές είναι αναπόφευκτο) αλλά να ζορίσει το θεατή να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα που αναβάλει να κοιτάξει κατά πρόσωπο και ταυτόχρονα να νιώσει ταπεινός μπροστά στο μεγαλείο και τη δύναμη των συναισθημάτων των ηρώων του.

Φυσικά οι πρωταγωνιστές του είναι άριστοι και έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για αυτό που βιώσαμε στην προβολή αυτή. Αλλά πάνω απ’ όλα βρίσκεται ο Χάνεκε που μας έκανε να επαναπροσδιορίσουμε τους εαυτούς μας και τις επιπολαιότητες που λέμε και κάνουμε όταν είμαστε νέοι.

Βαθμολογία : 4/5

Δημήτρης Ασπρολούπος

Τι να δεις σήμερα

Shut up and Play the Hits
Για να μη ξεφεύγουμε και από το θέμα, μουσικό documentary η προτασούλα μας, με θέμα τη τελευταία συναυλία που έδωσαν οι LCD Soundsystem στο Madison Square Garden, και κυριολεκτικά τα ‘έσπασαν’.

Βαρβάρα Κοντονή

Meet the Fokkens

70αρες δίδυμες, ζουν στο Άμστερνταμ και είναι πόρνες στο Red District. Θα μάθεις για την ζωή τους, τις εμπειρίες τους αλλά και για την πιο διάσημη περιοχή της Ολλανδίας. Καλύτερο κι από ντοκιμαντέρ του National Geographic το “Meet the Fokkens” αύριο στις 20:15 στο Ιντεάλ.

Savages

Ο Oliver Stone επιστρέφει στην βία, στο σεξ και στα ναρκωτικά με το “Savages” και ο Δαναός στο κάνει δώρο για τα 40 χρόνια λειτουργίας του αύριο στις 17:30. Αρκεί να έχεις βγάλει έγκαιρα το μηδενικό σου εισιτήριο.

Χρήστος Μπακατσέλος

Meet the Fokkens

Το θέμα του ντοκιμαντέρ φαίνεται συμπαθέστατο, πιπεράτο και χιουμοριστικό. Δύο ηλικιωμένες πόρνες στο Άμστερνταμ μας ξεναγούν στο red light district. Γιατί όχι;

Do Not Forget Me Istanbul

Η Αξέχαστη Πόλη: Θα είναι αυτό το «Istanbul I love you»; Επτά σκηνοθέτες από τα Βαλκάνια βρίσκουν κοινό σημείο – την Πόλη- και τους δίνουμε μια ευκαιρία να μας συγκινήσουν.

Γιώργος Κόκουβας

Δείτε εδώ τις ανταποκρίσεις από όλες τις προηγούμενες ημέρες ή διαβάστε το ημερολόγιο ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ