Νύχτες Πρεμιέρας 2013: Το ημερολόγιο ενός σινεπαρμένου – Η πέμπτη και έκτη μέρα

...

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σόρρυ που δεν σου έγραψα χτες, αλλά έτρεχα όλη μέρα και ένιωθα σαν ζόμπι μέχρι το τέλος της μέρας. Άσε που ξέχασα τα εισιτήρια το απόγευμα και αναγκάστηκα να γυρίσω σπίτι και να χάσω την προβολή που είχα στον Δαναό, το “Inch’ Allah”/Ανάμεσα… Ε, μετά έκοβα, για άλλη μια φορά, βόλτες μέχρι να αρχίσει το “Much Ado About Nothing”/Πολύ Κακό Για το Τίποτα το οποίο απλά λάτρεψα (Joss Whedon #monoagapi). Το Οντεόν ήταν φίσκα, με πολλή ζέστη και οι υπότιτλοι δεν διαβάζονταν από τα πολλά κεφάλια που είχαμε μπροστά και τα αγγλικά, τα οποία ο Whedon κράτησε με το αρχαΐζον του λόγου, δεν βοηθούσαν ιδιαίτερα στην κατανόηση. Δυο μπροστινοί μου έφυγαν στα πρώτα λεπτά της ταινίας. Μετά σειρά είχε η ταινία που όλοι περιμέναμε: “Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος”. Περιττό να σου πω πως ήταν γεμάτη η αίθουσα και η ταινία στο τέλος καταχειροκροτήθηκε. Ναι, είχαμε την πρώτη καλή ελληνική ταινία φαντασίας. Επιτέλους!

Σήμερα ήταν σχετικά χαλαρή μέρα. Μόνο δυο ταινίες. Το πρόγραμμα ξεκίνησε στον Δαναό με την προβολή της ταινίας “Από την Γη στην Σελήνη. Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα και πολλά από την ταινία. Και αυτό ίσως να ήταν που τη βοήθησε να με εκπλήξει αρκετά ευχάριστα. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Ιουλίου Βερν, το animation ήταν όλο χειροποίητο, τύπου κολάζ, και μου θύμισε αρκετά το “Flying Circus” των Monty Pythons σε αισθητική. Και ο σκηνοθέτης στο τέλος ήταν απλά εκπληκτικός. Το χιούμορ του, το πάθος του και η γεμάτη ενέργεια συμπεριφορά του μας έκανε όλους να γελάμε και να τον χειροκροτούμε συνέχεια. Ένας υπέροχος άνθρωπος πραγματικά.

Μετά είχε σειρά άλλη μια ταινία από το «Μετά τα Μεσάνυχτα» τμήμα του φεστιβάλ. Το βρετανικό θρίλερ “In Fear”/Ταξίδι στο Φόβο. Αν και ξεκινούσε ωραία, χτίζοντας το σασπένς και την κλειστοφοβική του ατμόσφαιρα, από το δεύτερο μισό και μετά αποδείχτηκε ένα θρίλερ γεμάτο κλισέ και γελοίες καταστάσεις. Κρίμα γιατί απογοητεύτηκα αρκετά μια και περίμενα κάτι παραπάνω. Τελικά όταν περιμένουμε περισσότερα από οτιδήποτε σχεδόν πάντα καταλήγουμε να δυσανασχετούμε στο τέλος και το αντίθετο. Και η σημερινή μέρα το απέδειξε περίτρανα. Όπου ακούς πολλά κεράσια… Και στην προκειμένη περίπτωση τα κεράσια αποδείχθηκαν άγουρα και το καλάθι τρύπιο στην τελευταία ταινία.

Αύριο ξαναμπαίνω δυναμικά στο τρέξιμο…

Ταινίες που είδα σήμερα: 2+2
Συνολικές ταινίες που είδα στο φεστιβάλ: 17

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ