Νύχτες Πρεμιέρας 2014: Παρασκευή 19/9: Το REEL ήταν εκεί

Απολαυστικό b-movie, horror ντεμπούτο που σπάει κόκκαλα, ελληνικός φορμαλισμός και βουκολικό αργεντίνικο δράμα

Όπως κάθε φορά τα τελευταία χρόνια, το Reel.gr δίνει το παρών στο σπουδαιότερο ραντεβού των Αθηναίων σινεφίλ, τις Νύχτες Πρεμιέρας, που μάλιστα φέτος συμπλήρωσαν τα 20 τους χρόνια. Κάθε μέρα θα σας παρουσιάζουμε τις ανταποκρίσεις μας από τις ταινίες που παρακολουθήσαμε, με μία σύντομη κριτική τους. Μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα σε PDF εδώ.

Τι είδαμε χτες

Στο Σπίτι

1391815548

Η Νάντια δεν είναι μια συνηθισμένη οικιακή βοηθός, δεύτερη (;) μητέρα της μικρής Ίριδας, «αδελφή» της μητέρας, αποτελεί τη κολόνα του σπιτιού, συμβιώνοντας μαζί τους 20 ολόκληρα χρόνια, με μοναδική απόδραση από τη καθημερινότητα τον φίλο της Μάρκο. Μια ξαφνική αδιαθεσία & πιθανή ασθένεια της θα οδηγήσει σε αλλαγές & θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη πιθανότητα να πρέπει να αλλάξει όλη της τη ζωή.

Πέρυσι οι Νύχτες Πρεμιέρας είχαν φιλοξενήσει τη προηγούμενη δουλειά του Αθανάσιου Καρανικόλα Echolot, μια άνιση αυτοσχεδιαστική ιστορία επανένωσης παρέας στη Γερμανική επαρχεία. Το Στο Σπίτι είναι γυρισμένο στην Ελλάδα του σήμερα, αλλά ασχολείται με θέματα οικουμενικά & διαχρονικά. Ο μινιμαλισμός στο μάξιμουμ, τόσο στο θέμα των διαλόγων, όσο & στην ιδιαίτερα προσεγμένη δουλειά στα τοπία, στους χώρους, στον (μουντό/μονόχρωμο) ενδυματολογικό τομέα, στην ανυπαρξία μουσικής επένδυσης (εκτός από 2 στιγμές). Η κινηματογράφηση & η φωτογραφία συγκαταλέγονται στα θετικά της ταινίας & ορισμένα πλάνα λειτουργούν εξαιρετικά, ενώ το παιχνίδι της κάμερας με τους καθρέφτες & τα τζάμια φανερώνει το ταλέντο των δημιουργών.

Το Στο Σπίτι απέσπασε το βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 2014. Οι ερμηνείες συνολικά είναι καλές με την πρωταγωνίστρια Μαρία Καλλιμάνη να ξεχωρίζει. Η απουσία διαλόγων & η απλή πλοκή της ιστορίας σκιαγραφούν ήρεμα & σωστά μια κατάσταση που μπορεί να μιλά για κάτι συγκεκριμένο, ενώ παράλληλα κρύβει μια γενικότερη κριτική σε θέματα όπως η εμπιστοσύνη, η ευγνωμοσύνη & ο σεβασμός.

5/10

Δημήτρης Βαρελάς

Ciencias Naturales

natural-sciences-poster

Στο πρωτόλειο μεγάλου μήκους έργο του, ο Αργεντινός Matias Lucchesi, μας μεταφέρει στα άγρια –και πολύ καλά φωτογραφημένα- βουνά της χώρας του, σε ένα coming-of-age φιλμ με πρωταγωνίστρια ένα 12χρονο κορίτσι.

Η Lila είναι ένα μικρό κορίτσι που φοιτεί σε δημοτικό σχολείο/οικοτροφείο σε ορεινή περιοχή. Την έχει στείλει η μητέρα της, αγρότισσα που δεν πολυθέλει την παρουσία της μικρής μέσα στα πόδια της. Η Lila όμως, έχει έναν άσβεστο πόθο, την ισχυρότατη επιθυμία να δεί τον πατέρα της, τον οποίο δεν έχει γνωρίσει ποτέ. Αυτό την οδηγεί σε πολλές προσπάθειες απόδρασης από το οικοτροφείο, σε μία εκ των οποίων βρίσκει ένα απειροελάχιστο στοιχείο για την ταυτότητα του. Με σύμμαχο το μοναδικό άτομο που την καταλαβαίνει, τη δασκάλα της, θα αρχίσουν ένα οδοιπορικό ώστε να αναζητήσουν τα ίχνη του.

Feelgood και γλυκό, είναι δύο λέξεις που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν το «Ciencias Naturales». Πέραν αυτών και της ομολογουμένως ιδιαίτερα καλής φωτογραφίας, το σενάριο θα μπορούσαμε να πούμε πως μοιάζει αρκετά απλοϊκό, όπως και η εκτέλεση του επί της οθόνης. Καλή η παρουσία της μικρής Paula Galinelli Hertzog, αλλά και της δασκάλας Paola Barrientos σε αυτό το καλοκάγαθο δράμα που δε θα απογοητεύσει, αλλά και δε θα εντυπωσιάσει κανέναν.

2.5/5

Παναγιώτης Μήτσικας

Gold

Gold

O Ray είναι ένας πρώην αυτόχειρας που επιστρέφει στην πόλη του, μετά από προτροπή του άρρωστου πατέρα του, ο οποίος έχει ως μοναδικό καημό να γνωρίσει την μια και μοναδική εγγονή του.
Όντας ολοκληρωτικά αποξενωμένος από την οικογένειά του, ο Ray θα αποφασίσει να γυρίσει πίσω, προκειμένου να ικανοποιήσει την τελευταία επιθυμία του πατέρα του. Τα πράγματα όμως δεν θα εξελιχθούν όπως τα περίμενε, καθώς η κόρη του Abbie, βλέπει την ξαφνική εμφάνισή του ως εμπόδιο στην εφηβική της καθημερινότητα. Την ίδια στιγμή η παρουσία του συντρόφου της πρώην συζύγου του – ο οποίος αποτελεί και το άκρως αντίθετο του Ray – θα δυσχεράνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

Η ταινία του Niall Heery είναι ένα μικρό και εύπεπτο κινηματογραφικό δημιούργημα, που χρησιμοποιεί ως μπούσουλα το σινεμά του Wes Anderson – δίχως την παστελ εξτραβαγκάντζα του – και το πολυφορεμένο ομολογουμένως, concept της δυσλειτουργικής φαμίλιας προκειμένου να παρουσιάσει την feel good ιστορία, μιας ακόμη οικογένειας σε κρίση.

Με φόντο ένα οργιαστικό ιρλανδικό τοπίο και μια ανάλαφρη μουσική υπόκρουση, το «Gold» δεν αποτελεί απαύγασμα πρωτοτυπίας, διεκδικεί όμως μια θέση ανάμεσα στις ταινίες εκείνες που θα «φωνάξουν δυνατά», ανεξάρτητος κινηματογράφος. Και δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό. Στα πολύ θετικά και η ερμηνεία της Maisie Williams.

3/5

Βαρβάρα Κοντονή

The Babadook

10 ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε στις 20ες Νύχτες Πρεμιέρας

Σπάνια ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο καταφέρνει να μας ταρακουνήσει τόσο πολύ. Ακόμη πιο σπάνια αυτό το ντεμπούτο είναι horror και προέρχεται από γυναίκα σκηνοθέτιδα. Ο λόγος για το «The Babadook» για το οποίο είχαμε ήδη ακούσει κάποια διθυραμβικά σχόλια, αλλά δεν περιμέναμε μία τόσο ρηξικέλευθη πρόσεγγιση πάνω στο χιλιοταλαιπωρημένο horror genre.

H Amelia είναι μία γυναίκα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της, μετά τον τραγικό θάνατο του άντρα της. Ο μικρός Robbie δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε «εύκολο» παιδί. Πιστεύει εμμονικά πως ένα τέρας κατοικεί στο σπίτι και δημιουργεί συνέχεια προβλήματα στη μητέρα του με τη συμπεριφορά του, τη μητέρα του που δείχνει όλο και περισσότερο κουρασμένη από τα βάρη αυτού του «κλειστού» οικογενειακού βίου. Σύντομα όμως, θα αρχίσει κι αυτή να αντιλαμβάνεται πως μία σκοτεινή παρουσία έχει «στοιχειώσει» την οικία τους και τα πράγματα θα εξελιχθούν προς το –πολύ- χειρότερο.

Η Jennifer Kent, απολάμβανε μία σχετικά νεότευκτη καριέρα ηθοποιού, μέχρι να πάρει την απόφαση για το πρώτο σκηνοθετικό της βήμα. Έπραξε όλοσωστα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος. Η Αυστραλέζα δε μας δίνει σχεδόν τίποτα «στο πιάτο», αντ’αυτού μας καλεί να ψάξουμε βαθύτερα, να σκεφτούμε και να καταπιαστούμε εκ νέου με τη λεπτή γραμμή που χωρίζει το «φαίνεσθαι» με το «είναι». Σεναριακός και σκηνοθετικός θρίαμβος, σε ένα αλησμόνητης ατμόσφαιρας φιλμ, που κατατάσσουμε σίγουρα μέσα στα καλύτερα της χρονιάς.

4/5

Παναγιώτης Μήτσικας

Dead Snow 2: Red vs Dead

w616_1379507322_Dead-Snow-2

Πέντε χρόνια πριν, οι 15ες Νύχτες Πρεμιέρας, είχαν συμπεριλάβει στο πολυαγαπημένο After Midnight, την ταινία ενός Νορβηγού σκηνοθέτη ονόματι Tommy Wirkola, η οποίος εμπνεόμενος από τις ζόμπι καλτιές του παρελθόντος, έγραψε τον δικό του σινεματικό «μύθο» με το “Dead Snow”, όπου μια παρέα νεαρών ξυπνάει άθελά της ένα τσούρμο παγωμένους Ναζί που ορέγονται εκδίκηση. Και οχι μόνο.

Εν έτει 2014 ο Wirkola επιστρέφει με το ακόμη πιο αιματηρό “Dead Snow 2: Red vs. Dead”, μπλέκοντας νέες, ευφάνταστες πινελιές και ψήγματα νερντικής κουλτούρας, με τους Ναζί στρατιώτες να αντιμετωπίζουν αυτή την φορά, την απόλυτη νέμεσή τους: ένα τάγμα τσαντισμένων, σκληροπυρηνικών Ρώσων, εξίσου νεκρών με τους ίδιους!
Γεμάτο μαύρο χιούμορ και αδιάκοπη δράση, το “Dead Snow 2: Red vs. Dead”, είναι σίγουρα η ένοχη απόλαυση του φεστιβάλ, με τον Wirkola να γίνεται άνετα ο νέος, ακομπλεξάριστος φίλος μας που γουστάρει ζόμπι, geeky chicks’ και δαιμονισμένα χέρια που αποφασίζουν αυτοβούλως, προσφέροντας παράλληλα το καλύτερο συνταίριασμα τελικής σκηνής και μουσικού κομματιού, που έχουμε δει εδώ και καιρό σε ταινία.

Απολαυστικά οτινανικές σκηνές, γενναίες δόσεις σπλάχνων και μια μάχη επικών διαστάσεων, απαρτίζουν αυτό το ζομπιακό ανοσιούργημα του Wirkola που δεν παίρνει κανέναν και τίποτα στα σοβαρά. Και καλά κάνει.

4/5

Βαρβάρα Κοντονή

Δείτε εδώ την ανταπόκριση μας από την πρώτη μέρα του φεστιβάλ

Δείτε εδώ την κριτική μας για την ταινία έναρξης του φεστιβάλ

Δείτε εδώ τις επιλογές του Αχιλλέα Βασιλείου για το φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας

Δείτε εδώ δέκα ταινίες του φεστιβάλ που δεν πρέπει να χάσετε

Δείτε εδώ ότι χρειάζεται να ξέρετε για τις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*