Νύχτες Πρεμιέρας 2014: Τρίτη 23/09: To REEL ήταν εκεί

Ανεξάρτητο mumblecore, η καλύτερη ταινία της χρονιάς κι μία αδιάφορη γαλλική προσπάθεια

Όπως κάθε φορά τα τελευταία χρόνια, το Reel.gr δίνει το παρών στο σπουδαιότερο ραντεβού των Αθηναίων σινεφίλ, τις Νύχτες Πρεμιέρας, που μάλιστα φέτος συμπλήρωσαν τα 20 τους χρόνια. Κάθε μέρα θα σας παρουσιάζουμε τις ανταποκρίσεις μας από τις ταινίες που παρακολουθήσαμε, με μία σύντομη κριτική τους. Μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα σε PDF εδώ.

Thou Wast Mild and Lovely

Sebideh-31

Επιδιώκοντας μία σκηνοθετική καριέρα ανάλογη του νυν πρωταγωνιστή της, Joe Swanberg, στα indie δρώμενα, η Josephine Decker μας παρουσιάζει τη δεύτερη της ταινία, «Thou Wast Mild and Lovely». Low-budget ερωτικό θρίλερ που γρήγορα παίρνει αρρωστημένη τροπή, το φιλμ οφείλει να επαινεθεί για την αφηγηματική του πορεία, αλλά και την ερμηνεία του Swanberg.

O Akin πιάνει δουλειά στο αγρόκτημα ενός πατέρα και της κόρης του. Καθημερινά καταπιάνεται με ξυλουργικές κυρίως εργασίες και διάφορα μερεμέτια, ενώ ουκ ολίγες φορές βοηθά και με κτηνοτροφικές δουλειές όπως το άρμεγμα αγελάδων. Ο πατέρας, Jeremiah, είναι ένας κλασσικός «περίεργος» τύπος επαρχιώτη, αρκετά παρεξηγήσιμος και επικριτικός προς τα παιδιά της πόλης, αλλά τη μεγαλύτερη εντύπωση στον Akin, κάνει η κόρη του προαναφερθέντα, Sarah. Σαν άλλη Λολίτα -απλά όχι ανήλικη- έχει ξετρελάνει τον νεαρό, ο οποίος παρότι είναι παντρεμένος με παιδί, φαίνεται να τρέφει αισθήματα για αυτή. Τα πράγματα σε αυτή την αγροικία, όμως, είναι πολύ σκοτεινότερα απ’ότι φαίνονται.

Πιστή στο νέο αίμα του αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου των Joe Swanberg και Alex Ross Perry, η Josephine Decker καταφέρνει έναν μικρό άθλο βάσει των πόρων που είχε στη διάθεση της. Με ποικίλα τεχνάσματα, με φίλτρα στην κάμερα και ολίγη από αφηρημένα τοπία και συνθέσεις, αφηγείται με άρτιο τρόπο την ιστορία που θέλει να πει και μας παραδίδει ένα DIY θρίλερ καλύτερο απ’ότι περιμέναμε αρχικά. Σημαντικό μερίδιο στην επιτυχία, ανήκει στην ερμηνεία του Swanberg, αλλά και την αξιόλογη εμφάνιση της Sophie Traub ως Sarah. Τολμήστε το, χωρίς ταμπού.

3/5

Παναγιώτης Μήτσικας

 

Whiplash

Whiplash

Ο Andrew είναι ένας παθιασμένος, νεαρός μουσικός που έχει βάλει στόχο να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ντράμερ της τζάζ. Ο δρόμος όμως προς την κορυφή κάθε άλλο, παρά στρωμένος με ροδοπέταλλα είναι, όταν στο διάβα του βρεθεί ο Terence Fletcher, ο αυταρχικός μαέστρος ενός εκ των καλύτερων μουσικών σχολείων της Αμερικής. Οδηγούμενος στα προσωπικά του όρια, ο Andrew θα βρεθεί μπροστά στην πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του.

Πάθος, οργή, ταλέντο, μουσική. Η δεύτερη μεγάλου μήκους σκηνοθετική απόπειρα του σεναριογράφου των “The Last Exorcism Part II” και “Grand Piano”, Damien Chazelle, είναι ένα ντελιριακό μάθημα ζωής, ασταμάτητο και αβίαστα θελκτικό, που καταχειροκροτήθηκε στην από τους θεατές και κέρδισε επάξια μια θέση στην λίστα με τις καλύτερες ταινίες για φέτος.

Η γεμάτη δύναμη, νευρώδης κινηματογράφηση του Chazelle και το οργιαστικό μοντάζ του Tom Cross, αντικατοπτρίζουν την ζωώδη δυναμική του Miles Teller, ενός ηθοποϊκού ταλέντου, σκέτη αποκάλυψη, που αποδεικνύει εδώ ένα, σχεδόν, αδιανόητο ερμηνευτικό βάθος, έχοντας ήδη ρεζερβάρει μια θέση στην επόμενη απονομή των βραβείων Oscar.

Σαν ανθρώπινο διπλότυπο του Andrew, ο J.K Simmons στον ρόλο του Terence Fletcher, μοιράζεται αλλά και στερείται ταυτόχρονα ποικίλα χαρακτηριστικά με τον ρόλο του Teller, με τους δυο πρωταγωνιστές να εμπλέκονται σε μια σχέση ύστατης κυριαρχίας και επικράτησης, αρνούμενοι της συνειδητοποίησης ότι αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Με ερμηνείες εκτός ορίων και ένα σενάριο απλό, αλλά συνάμα σπουδαία γραμμένο – και πάλι από τον Chazelle -, το “Whiplash” εναποτίθεται εντός του τζαζικού του περιβλήματος, χωρίς όμως να περιορίζεται αυστηρά από αυτό ή σε αυτό, ανοίγοντας στο τραπέζι ένα τεράστιο θέμα συζήτησης: στο μανιώδες κυνήγι του ατομικού προσδιορισμού μας, ως ξεχωριστές οντότητες που διεκδικούν λυσσασμένα την συμπαντική τους ταυτότητα σε αυτή την ζωή, που βρίσκονται τα όρια μας και τι συμβαίνει όταν αυτά ξεπεραστούν;

Συνοδευόμενο από τις πληθωρικές ντραμάτες νότες, την αψεγάδιαστη ομορφιά της διεκδίκησης του ενός και μοναδικού σκοπού, αυτού που την ίδια στιγμή μας κάνει να υποφέρουμε, να ματώνουμε αλλά και να εξιλεωνόμαστε, καθώς και από τις αξεπέραστες ερμηνείες του πρωταγωνιστικού ντουέτου, το “Whiplash” είναι a hell of a “good job”. Και ας λέει ο Terence Fletcher

4.5/5

Βαρβάρα Κοντονή

 

Qui Vive

Photos du film Qui Vive 2

Το «Σε Επιφυλακή» είναι ο ελληνικός τίτλος του Qui Vive, της πρώτης ταινίας μετά το Χρυσό Φοίνικα που πρωταγωνιστεί η Adele Exarchopoulos. Δυστυχώς όμως δεν μπορεί σε κανένα επίπεδο να συγκριθεί με τη Ζωή της Αντελ. Το «Σε Επιφυλακή» είναι ένα γαλλικό θρίλερ με πρωταγωνιστή τον γνωστό και ταλαντούχο Reda Kateb (Un prophète) στο ρόλο του Chérif που εργάζεται ως σεκιούριτι προσπαθώντας παράλληλα να μπει σε μια σχολή νοσηλευτικής και να αλλάξει τη ζωή του.

Όπως όμως η ταινία μας δείχνει, κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο για ένα μετανάστη στη σημερινή Γαλλία. Για τον Chérif είναι δύσκολο να αποκοπεί από το εγκληματικό του παρελθόν, διατηρώντας παράλληλα την ηθική του. Ενώ κάποια στιγμή φαίνεται ότι η γνωριμία του με την Jenny θα το βοηθήσει, ένα ατυχές συμβάν θα τον καταδικάσει.

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Marianne Tardieu που συνυπογράφει και το σενάριο. Παρά το σχετικά ενδιαφέρον θέμα της κοινωνικής προσέγγισης των μεταναστών στη σύγχρονη Γαλλία, η ταινία αποτυγχάνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή με την πεζή σκηνοθεσία της και την απουσία σεναριακής κατεύθυνσης. Ο πρωταγωνιστής δίνει μια συμπαθητική και ειλικρινή ερμηνεία αλλά αυτό, δυστυχώς, δεν είναι αρκετό για να κάνει την ταινία να ξεφύγει από το πολυπαιγμενο και άκρως προβλέψιμο μοτίβο. Ακόμα και η τελική σκηνή στερείται σκηνοθετικά της συναισθηματικής φόρτισης που θα αναμέναμε να έχει αυτή η έκβαση του σεναρίου.

Αντέλ μου περίμενα περισσότερα…

2/5

Δημήτρης Ασπρολούπος

Δείτε εδώ την ανταπόκριση μας από την πέμπτη ημέρα του φεστιβάλ

Δείτε εδώ την ανταπόκριση μας από την τέταρτη μέρα του φεστιβάλ

Δείτε εδώ την ανταπόκριση μας από την τρίτη μέρα του φεστιβάλ

Δείτε εδώ την ανταπόκρισή μας από την δεύτερη μέρα του φεστιβάλ

Δείτε εδώ την ανταπόκριση μας από την πρώτη μέρα του φεστιβάλ

Δείτε εδώ την κριτική μας για την ταινία έναρξης του φεστιβάλ

Δείτε εδώ τις επιλογές του Αχιλλέα Βασιλείου για το φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας

Δείτε εδώ δέκα ταινίες του φεστιβάλ που δεν πρέπει να χάσετε

Δείτε εδώ ότι χρειάζεται να ξέρετε για τις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*