Νύχτες Πρεμιέρας 2016: Τα άχαστα του 22ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας

Αυτές είναι οι ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε στο φετινό σας ραντεβού με τις Νύχτες Πρεμιέρας!

Με την αποχώρηση του Ορέστη Ανδρεαδάκη και την έλευση του Λουκά Κατσίκα στην θέση του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή των Νυχτών Πρεμιέρας, το πολύχρονο κινηματογραφικό φεστιβάλ γυρίζει πλέον σελίδα, με νέες προτάσεις, φρέσκια προοπτική, ενδιαφέρουσες αλλαγές και ιντριγκαδόρικες προσθήκες στο φετινό του πρόγραμμα, παραμένοντας πάνω απ’ όλα ένα φεστιβάλ για όλα τα – ετερόκλητα – γούστα.

Διαβάζοντας κανείς αναλυτικά το πρόγραμμα, αντιλαμβάνεται εξ’ αρχής το μεγάλο βάρος που δίνεται για μια ακόμη χρονιά στα πολυποίκιλα και άκρως ενδιαφέροντα αφιερώματα – από το νεότερο ιταλικό σινεμά και τον σπουδαίο Louis Malle, μέχρι την φιλμογραφία της Γερμανίδας Marden Ade, που έκανε φέτος την έκπληξη με το Toni Erdmann και την ρετροσπεκτίβα με το πλήρες έργο του αδικοχαμένου Νίκου Τριανταφυλλίδη, που είναι σίγουρο ότι θα αποτελεί μόνιμο sold out.

Τα μουσικά ντοκιμαντέρ έχουν και πάλι την τιμητική τους, όπως και οι πολυαναμενόμενες πρεμιέρες, αυτό όμως που φέτος ξεχωρίζει είναι η «στροφή» του φεστιβάλ προς το σινεμά του weird τρόμου, με επιλογές που περιλαμβάνουν αιματοβαμμένα, αντισυμβατικά love stories, body horror, splatter shockers με κοινωνιολογικές προεκτάσεις και φροϋδικά υβρίδια κατάμαυρου χιούμορ.

Ως είθιστε και για να κάνουμε την φεστιβαλική σας ζωή ευκολότερη, εμείς συγκεντρώσαμε τις καλύτερες ταινίες του φετινού φεστιβάλ, με επιλογές που δεν περιορίζονται μόνο στις νέες κυκλοφορίες ή στις μεγάλου μήκους, αλλά έχουν λίγο απ’ όλα τα καλά.  Το πρόγραμμα ανά χείρας λοιπόν, ξεκινάμε!

The Neon Demon, του Nicolas Winding Refn

O δημιουργός του «Drive» που από ότι έχουμε καταλάβει αγαπά να εκπλήσσει και να προκαλεί τον κινηματογραφικό κόσμο, μας παρουσιάζει τον Neon Demon του. Ο σταθερά δίπλα του ως συνεργάτης, Cliff Martinez, έπλασε ένα άκρως σκοτεινό και μυστηριώδες soundtrack που ταιριάζει απόλυτα με τον χαρακτήρα του φιλμ. Ο «Δαίμονας», είναι ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα για τον κόσμο της μόδας, και όχι μόνο.

festivals_neondemon-0-0

Reparer les Vivants, της Katell Quillevere

Η σκηνοθέτιδα του εκπληκτικού «Suzanne» (2013), Katell Quillevere, επιστρέφει με μια ακόμη δραματική ταινία η οποία είναι βασισμένη στο πολυβραβευμένο μυθιστόρημα της Maylis de Kerangal που συνδέει τρεις διαφορετικές ανθρωποκεντρικές ιστορίες.

Την εμπιστευόμαστε αυτήν τη σκηνοθέτιδα διότι ξέρει πολύ καλά πως να μεταδίδει με την κάμερα της τον εσωτερικό κόσμο της ανθρώπινης ύπαρξης – όπως φάνηκε και στην προηγούμενή της ταινία. Το καστ πλαισιώνεται από γνωστά και διακεκριμένα ονόματα Γάλλων ηθοποιών, ενώ η μουσική υπογράφεται από τον αγαπημένο Alexandre Desplat που αποτελεί πλέον σοβαρό λόγο ώστε να παρακολουθήσεις ένα φιλμ.

534369

The Beatles: Eight Days a Week – The Touring Years, του Ron Howard

Άχαστη επιλογή για τους λάτρεις των Beatles, των ντοκιμαντέρ και συγκεκριμένα των μουσικών, και όχι μόνο. Ένα έργο με πλούσιο υλικό από ιστορίες, συνεντεύξεις, ευτράπελα και μη, από συνολικά 250 συναυλίες των αγαπημένων μας «Σκαθαριών», με σημείο εκκίνησης το 1963 έως και την τελευταία επίσημη συναυλία τους το 1966.

beatles-image-1

Παρασκευή Γιουβανάκη

L’ Avenir, της Mia Hansen-Love

Η Mia Hansen-Love, προστατευόμενη και σύντροφος του Olivier Assayas , στην πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία της αγκαζάρει την Isabelle Huppert για να αποτυπώσει το αδιέξοδο και τα προβλήματα μιας μεσήλικης γυναίκας σε κρίση. Όταν το δύσκολο παρόν καταντάει αφόρητο, μόνη διέξοδος είναι το μέλλον το οποίο κανείς όμως δεν γνωρίζει.

Από το τελευταίο Φεστιβάλ Βερολίνου, όπου η Isabel Huppert κέρδισε την εύνοια της Meryl Streep στην επίσημη πρεμιέρα (δίχως όμως να της δώσει το βραβείο), το »L’Avenir» είναι ένα ανθρώπινο κοινωνικό δράμα, χαμηλών τόνων που μιλάει για τις αναπάντεχες δυσκολίες της ζωής μέσα από μια ανθρωποκεντρική σκηνοθεσία και με αγάπη για την πρωταγωνίστρια του. Και ένα ρεσιτάλ ερμηνείας!

things-to-come-04

Toni Erdmann, της Maren Ade

Η Γερμανική έκπληξη της χρονιάς που αναστάτωσε ευχάριστα το τελευταίο Φεστιβάλ των Κανών, και όλοι ήθελαν να φύγει με τον Χρυσό Φοίνικα. Εκκεντρικό, αστείο, δραματικό και συχνά σουρεαλιστικό το δυόμιση ωρών διάρκειας φιλμ της Maren Ade, ασχολείται με την προσπάθεια ενός πατέρα να χτίσει μια όμορφη σχέση με την κόρη του. Όταν όλα θα πάνε στραβά, ο ίδιος θα εφεύρει έναν νέο χαρακτήρα, τον TONI ERMANN προκειμένου να πετύχει αυτό που θέλει.

Χωρίς ίχνος κινηματογραφικών κλισέ και γεμάτο από ανατρεπτικές ιδέες η ταινία αποτελεί για πολλούς το ευρωπαϊκό φιλμ της χρονιάς που κοινό και κριτικοί αγκάλιασαν από την αρχή. Ένα κινηματογραφικό σινεφιλικό παράδοξο που μιλάει τελικά για το αληθινό νόημα της ζωής.

alexis-1-1

Elle, του Paul Verhoeven

O αγαπημένος Ολλανδός σκηνοθέτης, επιστρέφει αυτή την φορά στην Γαλλία και όλα δείχνουν πως πήγαν εξαιρετικά. Επίσης από το τελευταίο Φεστιβάλ Κανών , η επιστροφή του Paul Voerhoven στο είδος του ψυχολογικού θρίλερ που έχει βάλει την υπογραφή του, βρίσκει την Isabelle Huppert πρωταγωνίστρια ενός εφιάλτη, αφού η ίδια δέχεται επιθέσεις μέσα στο σπίτι της από μασκοφόρο εισβολέα. Το αγαπημένο γνωστό σύμπαν του σκηνοθέτη (σεξουαλικές φαντασιώσεις, μυστήριο, βία ) επιστρέφει θριαμβευτικά και επιτυχημένα (πιο κοντά στα πρώιμα έργα του σκηνοθέτη THE 4TH MAN και TURKISH DELIGHT) και μας συστήνει εκ νέου την Huppert, αν και στα 60 της, ως αντικείμενο πόθου. Και το κάνει επιτυχημένα!

Μια προκλητική ταινία και ένα come back που περιμέναμε καιρό.

4

Αχιλλέας Βασιλείου

The Red Turtle, του Michael Dubok de Wit

Βραβευμένος με Oscar για την μικρή μήκους animation του, Father and Daughter, ο Ολλανδός δημιουργός Michael Dubok de Wit δεν μπορούσε να το πιστέψει, όταν δέχτηκε ένα γράμμα από το θρυλικό ιαπωνικό στούντιο παραγωγής Ghibli, το οποίο εξέφραζε την επιθυμία της εταιρείας, για μια μελλοντική συνεργασία μεταξύ των δυο πλευρών.  Το αποτέλεσμα της συνεργασίας αυτής είναι το The Red Turtle, ένα πανέμορφο animation χωρίς διαλόγους, που διηγείται τις περιπέτειες ενός ναυαγού σε ένα νησί και την προσπάθειά του να αντιμετωπίσει την γιγαντιαία, κόκκινη χελώνα που κάθε τόσο ανατρέπει τα σχέδιά του για σωτηρία.

Οπτικά πανέμορφο και με την larger than life κοσμοθεωρία του στούντιο Ghibli παρούσα (το στούντιο είναι εγγύηση ακόμη και μόνο ως όνομα παραγωγής), το The Red Turtle αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα πιο θελκτικά, φιλμικά sensations του φετινού φεστιβάλ και έναν από τους σίγουρους διεκδικητές, αργότερα μέσα στην χρονιά, για το χρυσό αγαλματάκι Καλύτερου Αnimation.

1024358-look-new-images-micha-l-dudok-de-wits-red-turtle

Under the Shadow, του Babak Anvari

Με την Ιρανική Επανάσταση να έχει παρέλθει, αφήνοντας πίσω της μια μετα-πολεμική Τεχεράνη κρανίου τόπο, μια μητέρα και η κόρη της θα διεκδικήσουν την καθημερινή κανονικότητα της πρότερης ζωής τους, εν μέσω μιας νέας, ζοφερής πραγματικότητας, απόρροια των κοινωνικοπολιτικών αναταραχών των περασμένων ετών.  Και ενώ η επιστροφή στις παλιές συνήθειες μοιάζει από μόνη της δύσκολη, η εμφάνιση ενός ελοχεύοντος κακού που στοιχειώνει το σπίτι της οικογένειας, θα θέσει πλέον υπό άμεσο κίνδυνο την ζωή των δυο ηρωίδων.

Το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό και σεναριογραφικό ντεμπούτο του Βabak Anvari αποτελεί ήδη μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς, με ένα horror-ικό υπόβαθρο που φέρνει στον νου το αντίστοιχο ντεμπούτο της Αυστραλέζας Jennifer Kent, με το συναρπαστικό Babadook.

Τρόμος, μητρικό ένστικτο και πολιτικό twist σε μια ταινία που αποδεικνύει περίτρανα, γιατί το ιρανικό σινεμά αποτελεί μια από τις καλύτερες και πιο ετερόκλητες, σχολές ατόφιου, εθνικού κινηματογράφου.

undertheshadow1-1600x900-c-default

Raw, της Julia Ducournau

Μια χορτοφάγος φοιτήτρια της κτηνιατρικής θα διαπιστώσει την ακόρεστη πείνα της για κρέας, μετά από ένα σαρκοφάγο τελετουργικό μύησης που θα πραγματοποιηθεί στην σχολή της.  Καθώς οι μέρες περνούν, η Justine θα αρχίσει να καταλαμβάνεται από κανιβαλιστικές ορέξεις, αδύνατον να τις ελέγξει.

Η ταινία που έχει ήδη προκαλέσει σάλο και απανωτά λιποθυμικά επεισόδια όπου κι αν έχει προβληθεί, έρχεται και στις 22ες Νύχτες Πρεμιέρας για να προκαλέσει και να «ακουστεί», θέτοντας επί τάπητος ένα δημοφιλές ζήτημα των καιρών μας, άλλοτε ιδωμένο μεταφορικά και άλλοτε, εξυπηρετώντας τις αιματοβαμμένες απαιτήσεις του horror είδους.  Όπως και να’χει, το Raw, το οποίο χαιρετίζεται στο εξωτερικό ως μια από τις καλύτερες ταινίες για το 2016 (και ως ένα ευφυές μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο για την Γαλλίδα Ducournau), αναμένεται να αποτελέσει μια από τις πιο ιδιαίτερες και πιο «απαιτητικές» προβολές του φετινού φεστιβάλ.  Καλή όρεξη.

raw-film-0

Βαρβάρα Κοντονή

The Handmaiden, του Chan-wook Park

Ένας μικροαπατεώνας ονόματι Count Fujiwara φτιάχνει σχέδιο μαζί με την Sook-hee να κλέψουν από κοινού την μεγάλη περιουσία της όμορφης κληρονόμου Lady Hideko. Η Hideko είναι βουτηγμένη στη μοναξιά και βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο στη ζωή της κυρίως λόγου του δυστυχισμένου επικείμενου γάμου της με τον ίδιο της το θείο, Kouzuki – έτσι προσλαμβάνει την Sook-hee ως υπηρέτριά της και οι δυο τους αναπτύσσουν μια φιλία. Όμως, ενώ η δουλειά της Sook-hee είναι να κάνει την Hideko να ερωτευτεί τον Count Fujiwara, η ίδια αρχίζει να νιώθει κάτι παραπάνω από φιλικά αισθήματα γι αυτήν.

Το “Handmaiden” είναι μια ελεύθερη μεταφορά του “Fingersmith”, βικτωριανού μυθιστορήματος της Ουαλής Sarah Waters, το οποίο αποτυπώνεται στη μεγάλη οθόνη σε σκηνικό της Κορέας του 1930 – υπό ιαπωνικής αποικιοκρατίας δηλαδή. Ο Park οδηγεί αυτήν την ιστορία αποπλάνησης και προδοσίας σε μεθυστικά αφηγηματικά ύψη. Προτού περάσει πολλή ώρα όμως, ο σκηνοθέτης εξτρεμιστικών εκδικητικών θρίλερ όπως τα “Oldboy” και “Sympathy for Lady Vengeance” πιο πολύ γλιστράει πίσω στο δικό του γνώριμο κινηματογραφικό σύμπαν ερωτικών βασανιστηρίων και μισογυνισμού, παρά κάθεται στην θεματική της Waters που πραγματεύεται την γυναικεία εξέγερση και απελευθέρωση. Όχι ότι αυτό βλάπτει την ταινία, κάθε άλλο μάλιστα: Τόσο το «εμπορικό» όσο και το arthouse κοινό θα απορροφηθούν από την έξυπνα στιλιζαρισμένη πλοκή της ταινίας, καθώς και θα νιώσουν την μεθυστική επίδραση της αισθητικής που μόνο ένας Park μπορεί να υπογράψει.

Σχεδιασμένο με εξαιρετική λεπτομέρεια και σεξουαλικά απελευθερωτικό, το “Handmaiden” αποτελεί ένα θρίλερ που δεν πρέπει να χάσετε.

fullsizephoto725967

Sid and Nancy, του Alex Cox

Η πιο-πανκ-δεν-γίνεται χρονοκάψουλα του Alex Cox (και του εξαιρετικού κινηματογραφιστή Roger Deakins) κλείνει 30 χρόνια με την επετειακή της επενέκδοση φέτος και αξίζει ειδική μνεία.

Ο αυτοκαταστροφικός και οριακά αξιολύπητος Sid Vicious έχει μείνει σχεδόν μόνος του μετά την πασίγνωστη διάσπαση των Βρετανών Sex Pistols που έγινε στις αρχές του 1978, μετά από ένα δύσκολο τουρ στις ΗΠΑ. Έτσι τώρα ζει τον δικό του αγαπημένο εφιάλτη με την κοπέλα του, Nancy Spungen– αυτός εκτυλίσσεται σε βασανιστικά εκτεταμένες σκηνές στο Chelsea Hotel της Νέας Υόρκης, όπου οι μέρες περνούν γεμάτες βαρεμάρα, αδράνεια και μια ακατάπαυστη λαχτάρα για ηρωίνη, όπως και για το ναρκωτικό ονόματι «ροκσταριλίκι» που οι δυο τους πήραν αρκετό στη σύντομη ζωή τους.

Το “Sid and Nancy” έχει δύο εξαιρετικές πρωταγωνιστικές ερμηνείες, αυτές των Gary Oldman (ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος σε ταινία) και Chloe Webb – οι οποίοι πετυχαίνουν ακριβώς το σκοπό της ταινίας: να μην τους συμπαθήσεις από τη μία, αλλά δεν μπορείς να μη νιώσεις και οίκτο ή και νοσταλγία για την εποχή και το φόντο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία.

Μία από τις πιο σημαντικές και ακριβείς ταινίες για τη μουσική που θίγει παράλληλα το θέμα των παθιασμένων, αλλά μίζερων και αυτοκαστροφικών σχέσεων, ενδεχομένως να θυμίσει σε πολλούς από εσάς μια δική σας ανάλογη (θέλω να ελπίζω, σε μικρότερο βαθμό) εμπειρία – μόνο που η δική σας δεν θα ήταν και τόσο πανκ.

sid-nancy-2

Anthropoid, του Sean Ellis

Ο τίτλος της εν λόγω ταινίας μπορεί να μπερδέψει και να θεωρήσετε ότι θα παρακολουθήσετε κάτι sci-fi του στυλ “Predator”, αλλά όχι. Πρόκειται για ένα ιστορικό δράμα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα (όπως υποστηρίζεται τουλάχιστον).

Το “Anthropoid” παίρνει τον τίτλο του από το όνομα της επιχείρησης του στρατού της Τσεχοσλοβακίας να δολοφονήσει τον SS General Reinhard Heydrich. Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία ηρωισμού που δεν της έχει δοθεί τόση αξία όση θα έπρεπε, και τώρα είναι η ευκαιρία της με δύο ηθοποιούς που έχουν ήδη τραβήξει την προσοχή μας: O Jamie Dornan (από το “Fifty Shades of Grey”) και ο Cillian Murphy (“28 Days Later”, “Peaky Blinders”) είναι οι στρατιώτες Jan Kubiš και Josef Gabčík, οι οποίοι επιστρέφουν πίσω στη κατεχόμενη από Ναζί πατρίδα τους προκειμένου να εκτελέσουν το παραπάνω σχέδιό τους.

Όλα δείχνουν πως δεν πρόκειται για ακόμα μία κλασσική και αναμενόμενη ιστορία για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μιας και, ενώ πρόκειται για κάτι ιστορικό (που σημαίνει δηλαδή ότι το τέλος, πάνω-κάτω το γνωρίζουμε) δεν παύει να έχει ενδιαφέρον η οπτική των παρασκηνίων της ιστορίας – όσο υποκειμενική και να είναι η αφήγηση αυτού που παρακολουθούμε. Το “Anthropoid” δηλαδή έχει μια συγκλονιστική ιστορία να μας πει, μια ιστορία που μας θυμίζει για μια ακόμη φορά αυτήν την τρομερά σκοτεινή εποχή της ανθρωπότητας, η οποία δεν ανήκει στο πολύ μακρινό παρελθόν – αλλά και να άνηκε, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσει κανείς να μας την υπενθυμίζει.

anthropoid

Μαρίνα Βερλέκη

Closet Monster, του Stephen Dunn

Το φιλμ αφηγείται την περίπλοκη ιστορία του δεκαοκτάχρονου Oscar Madly, ενός μπερδεμένου σεξουαλικά εφήβου, ο οποίος «αποσύρεται»- συχνά πυκνά- στον φανταστικό του κόσμο για να αντιμετωπίσει, όσο αποτελεσματικότερα δύναται, την μοναξιά του. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να ξεπεράσει και τις ταραχώδεις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας που τον στοιχειώνουν.

Κάνοντας πρεμιέρα στο περσινό διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Toronto και κερδίζοντας το βραβείο της καλύτερης Καναδέζικης ταινίας της χρονιάς, το Closet Monster εντυπωσίασε με μιας και, επιτέλους(!), φτάνει και στην Αθήνα μέσω των Νυχτών Πρεμιέρας. Στην σκηνοθεσία βρίσκεται ο σταθερά αναπτυσσόμενος Stephen Dunn (We Wanted More, Swallowed) ενώ ο ίδιος υπογράφει και το σενάριο. Στον ρόλο του Oscar είναι ο Connor Jessup, ενώ πλαισιώνεται από τους Joanne Kelly, Aaron Abrams, Isabella Rossellini και Mary Walsh. Το Closet Monster είναι μια εφηβική ιστορία η οποία, το μόνο σίγουρο, πηγάζει αλήθεια και ειλικρίνεια. Το φιλμ παίρνει μέρος στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ.

photo_2380-md

Operation Avalanche, του Matt Johnson

Το 1967, όταν τέσσερις ινκόγκνιτο κατάσκοποι της CIA αποστέλλονται στην ΝΑSA σαν ένα συνεργείο ντοκιμαντέρ, φτάνουν μόνο για να ανακαλύψουν ότι το Apolo 11 δεν έφτασε ποτέ στο φεγγάρι, και η αμερικάνικη αποστολή έχει κρατήσει την ανικανότητα της επτασφράγιστο μυστικό. Έτσι, και χωρίς να προλάβουν να το καταλάβουν, αρχίζουν να αναμειγνύονται στην περίεργη αυτή ιστορία, με απώτερο σκοπό την δημιουργία ψευδών εικόνων, βίντεο και- γενικότερα- στοιχείων.

Στην σκηνοθετική καρέκλα κάθεται- για δεύτερη φορά στην καριέρα του- ο Matt Johnson (The Dirties) ενώ υπογράφει και το σενάριο του φιλμ, σε συνεργασία με τον στενό του συνεργάτη Josh Boles. Στους ρόλους βρίσκονται (και πάλι!) οι προαναφερθέντες, όπως και ο Owen Williams. Λαμβάνει μέρος στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα των Νυχτών Πρεμιέρας, και δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι το πολυσυζητημένο θρίλερ να βρεθεί στις αθηναϊκές αίθουσες.

30-operation-avalanche-w750-h560-2x

Αντώνης Τσις

Strike a Pose, των Ester Gould και Reijer Zwaan

Η Ester Gould και ο Reijer Zwaan μας καλούν να γνωρίσουμε τους ανθρώπους που πλαισίωσαν τη Madonna σε μια από τις πιο δημιουργικές αλλά και πιο προκλητικές περιόδους της καριέρας της, η οποία έμελλε να μείνει στην παγκόσμια ιστορία της μουσικής: Οι χορευτές της διάσημης τραγουδίστριας, επάνω στο stage αποτελούσαν αντικείμενα θαυμασμού για τους θεατές για την κίνηση και τη σκηνική παρουσία τους. Στα παρασκήνια όμως ήταν κι αυτοί (όπως και οι θαυμαστές τους) απλοί, καθημερινοί άνθρωποι που η εικόνα και η δουλειά τους απαθανατίστηκαν λόγω της συμμετοχής τους στο Blond Ambition Tour και το ντοκυμαντέρ «Truth or Dare». Όταν όλο αυτό τελείωσε, κάποιοι τα βρήκαν σκούρα στο να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα, ενώ κάποιοι άλλοι τα κατάφεραν.

Μέσω του «Strike a pose» λοιπόν, συναντάμε τον Kevin, τον Oliver, τον Luis, τον Carlton, τον Jose, τον Gabriel και τον Salim και μαθαίνουμε όλη την (πικρή) αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους προβολείς και τα λαμπερά σκηνικά και κοστούμια.

strike

Lights Out, του David F. Sandberg

Η ιδέα για το «Lights Out» ξεκίνησε από το τρίλεπτο φιλμάκι του David F. Sandberg που χωρίς κουβέντες και ανάπτυξη χαρακτήρων κατάφερε να τρομάξει όλους όσους το είχαν δει (και λόγω των social media ήταν πολλοί) φέρνοντας μια πρωτότυπη ιστορία στα μάτια των θεατών. Η επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη που ο Sandberg κέρδισε την εμπιστοσύνη των studios και πλέον μπορούμε να δούμε πλήρως ανεπτυγμένη την ιστορία που γέννησε ο (άρρωστος;) εγκέφαλος του. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα τρομάξουμε, καθώς η βάση της ιστορίας είναι πως όσο έχουμε κλειστά τα φώτα (κάτι που κάνουμε όλοι μας) δίνουμε τη δυνατότητα σε «κάτι» να μας πλησιάσει. Καιρό έχουμε να δούμε ένα καλό θρίλερ και το «Lights Out» υπόσχεται να μας κάνει να κοιμόμαστε με τα φώτα αναμμένα…

lo-00228

Χρήστος Σφιάτκος

Επιλογές ταινιών μικρού μήκους

Το Πτώμα Ήταν Νεκρό, του Κωνσταντίνου Φραγκούλη

Με αγγλικό τίτλο «A Buddy Already Dead» η τέταρτη μικρού μήκους ταινία του Φραγκούλη αφορά μια κωμικοτραγική ιστορία ενός ανθρώπου που όπως το σύνολο της σύγχρονης κοινωνίας επιλέγει να αγνοήσει τα προβλήματά του, μέχρι να βρεθούν κυριολεκτικά στα πόδια του. Μια κατάσταση εγκλωβισμού στην οποία μ’ έναν αναπάντεχο τρόπο μπορεί να βρεθεί τρυφερότητα.

34272

Έρικ, των Φαίδωνα Γκρέτσικου και Πάνου Τράγου

Το θρυλικό ποδοσφαιριστή Eric Cantona γνωρίζουν οι πάντες, λιγότεροι ωστόσο ξέρουν την ιστορία του Στράτου Παπαφιλίππου από την Ποταμιά της Θάσου, που ζει στη σκιά του Γάλλου ως σωσίας του εδώ και δεκαετίες. Η ταινία κάνει την αθηναϊκή της πρεμιέρα, έπειτα από τη συμμετοχή της στο 18ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

13112991_1604608869866002_1450631358791129335_o

Limbo, της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη

Η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη έρχεται να επιβεβαιώσει την ανοδική πορεία που έχει η ταινία της τους τελευταίους μήνες. Κάνοντας πρεμιέρα στη 55η Εβδομάδα των Κριτικών στις Κάννες, εξασφαλίζοντας υποψηφιότητα καλύτερης μικρού μήκους ταινίας στα βραβεία ευρωπαϊκού κινηματογράφου, και έχοντας στο ενεργητικό της βραβεία αρκετών φεστιβάλ, αποτελεί μία από τις αναμενόμενες προβολές του προγράμματος. Η αινιγματική σύνοψη της ταινίας εξάπτει πραγματικά τη φαντασία: Με το μικρό κατσίκι θα ξαπλώνει η λεοπάρδαλη. Οι λύκοι με τα αρνιά θα μένουν μαζί. Και το μικρό αγόρι θα τα οδηγεί.  12+1 αγόρια και το κουφάρι μιας φάλαινας ξεβρασμένο στην ακτή.

pegasus_large_t_1581_106902332

Κύβος, του Αλέξανδου Σκούρα

Μ’ αρκετές μικρού μήκους και 2 ντοκιμαντέρ στο ενεργητικό του ο Αλέξανδρος Σκούρας στη νέα του ταινία κινηματογραφεί την ιστορία του Μάκη, ενός άεργου 35άρη, που δεν έχει να επιδείξει κάτι αξιόλογο στη ζωή του, πέρα από την εξωπραγματική ταχύτητα που λύνει τον κύβο του Ρούμπικ. Μαζί με την αδελφή του και τη μητέρα του, μαζεύονται στο πατρικό τους σπίτι για να υποδεχτούν τον μικρότερο αδελφό και αγαπημένο της μητέρας, που επιστρέφει από το εξωτερικό. Η ταινία συμμετείχε και στο πρόσφατο 39ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

f592ef861292eaac86ee278e9de0bdc4

Αλεπού, της Ζακλίν Λέντζου

Ακόμα μια ταινία με διεθνή πορεία και συμμετοχή στο Φεστιβάλ της Δράμας. Η Ζακλίν Λέντζου διηγείται μια ιστορία μ’ αφορμή το ελληνικό καλοκαίρι, και συγκεκριμένα το αθηναϊκό: ο Στέφανος κλείνει τη ραπ και μένει μόνος στο σπίτι με τα αδέρφια του και το άρρωστο σκυλί τους, τη Λούση. Κανείς τους δεν ξέρει ακόμη ότι πρόκειται για την τελευταία, ανάλαφρη μέρα της ζωης τους. Ηδη όλα έχουν αλλάξει.

alepou

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Νύχτες Πρεμιέρας 2016: Italian Film Days
Νύχτες Πρεμιέρας 2016: Τι ξέρουμε μέχρι στιγμής
Νύχτες Πρεμιέρας 2016: Η Αισθηματική Αγωγή του Νίκου Τριανταφυλλίδη

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ