ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2016: TRAIN TO BUSAN

Πείνα για ανθρώπινη σάρκα και κοινωνικό σχολιασμό

 ★★★½☆ 

Ζόμπι! Είτε σας αρέσουν είτε όχι, τα ζόμπι δεν έχουν φύγει ακόμα από τη μόδα. Πολλές ταινίες τους πλέον πάνε κατευθείαν σε DVD (κάποιες φορές αυτό είναι ενδεικτικό και της ποιότητάς τους), αλλά κάποιες άλλες προβάλλονται στη μεγάλη οθόνη κι αναμένεται να σας κάνουν να τις αγαπήσετε. Η πρώτη live-action ταινία του Yeon Sang-ho είναι μία από αυτές και σκοπεύει να σας πάρει μαζί της σε ένα συναρπαστικό και κλειστοφοβικό ταξίδι με τραίνο. Ο σκηνοθέτης είχε γυρίσει το animated «Seoul Station« ως κάποιου είδους prequel για το «Train to Busan«.

Ο Seok-Woo είναι ένας επιτυχημένος διαχειριστής κεφαλαίων, ο οποίος έχει κύρος και πλούτο μέσω της δουλειάς του, αλλά αυτό του αφήνει ελάχιστο χρόνο να επικεντρωθεί στην μικρή του κόρη, τη Su-an. Το κοριτσάκι περνάει αρκετές ώρες μόνο του και αυτό που ζητάει για τα γενέθλιά της είναι να την πάει ο πατέρας της στην πόλη Busan, να δει τη μαμά της – μιας και οι γονείς της είναι χωρισμένοι. Έτσι, οι δυο τους επιβιβάζονται σε ένα τραίνο το επόμενο πρωί, αλλά με το που ξεκινάνε, το ζόμπι ξέσπασμα έχει γίνει για τα καλά: εντός κι εκτός τραίνου.

traintobusanbanner

Τα ζόμπι αποτελούν το έναυσμα ώστε να αποκαλυφθούν οι πραγματικές προθέσεις των επιβατών του τραίνου. Ο διεφθαρμένος businessman είναι αποφασισμένος ότι είναι καλύτερος από τους υπόλοιπους ακόμα και σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει η ιεραρχία, ο Seok-Woo πιστεύει ότι το να βοηθήσει τους άλλους θα οδηγήσει, αναπόφευκτα στο θάνατό του, οι ηλικιωμένες γυναίκες αναρωτιούνται αν το να είσαι διαρκώς ευγενικός με τους άλλους μπορεί να σου δημιουργήσει προσωπικά προβλήματα, και, τέλος, υπάρχει η αθωότητα της μικρής Su-an, της οποίας το μυαλουδάκι είναι καθαρό σαν ένα λευκό καμβά, κάτι που μας θυμίζει την όψη του δικού μας μυαλού όταν πρέπει να αποφασίσουμε για θέματα μεταξύ ηθικής κι επιβίωσης.

Όποια μικρή πράξη κάνει το κοριτσάκι αυτό κατά τη διάρκεια της ταινίας, σκοπό έχει να φέρει εμάς, ως θεατές στην ίδια θέση με εκείνη, στο σημείο δηλαδή να αναρωτηθούμε πώς θα αντιδρούσαμε σε ανάλογη περίπτωση. Πώς θα επηρέαζαν τις δράσεις μας το ήθος και οι αξίες που έχουμε;

Η σύγκρουση μεταξύ της αυτοθυσίας και της αυτοσυντήρησης συμπληρώνεται από εύστοχες παρατηρήσεις πάνω στις κοινωνικές τάξεις, που κρύβουν ακόμα μια σύγκρουση: αυτή μεταξύ του κόσμου των μεγάλων επιχειρήσεων από τη μία, και των απλών πολιτών από την άλλη. Οι επιβάτες ποικίλουν: επιχειρηματίες, απλοί καθημερινοί άνθρωποι, γυμνασιόπαιδα. Ωστόσο ο βαθιά κοινωνικά ριζωμένος σεβασμός για την εξουσία φέρνει τους επιβάτες να στηριχθούν πίσω από την πλάτη του στριμμένου και διεφθαρμένου μεσήλικα επιχειρηματία, έτοιμοι να εκτελέσουν τις διαταγές του και να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις του.

Κάτι που πολλοί θα παρατηρήσουν (ίσως και αρνητικά) είναι το γεγονός ότι οι ασιατικές ταινίες του είδους αφήνουν πάντα πολύ χώρο για συναισθηματισμούς – στο δεύτερο μισό της ταινίας, ως είθισται. Η νοοτροπία ο-κόσμος-μπορεί-να-καίγεται-αλλά-εγώ-τώρα-θυμάμαι-τα-λάθη-που-έχω-κάνει-και-κλαίω-γι-αυτά είναι επαναλαμβανόμενη στο σινεμά αυτό, αλλά έτσι δεν βρίσκεται και πιο κοντά στην πραγματικότητα; Και ναι, δεν γίνεται (ούτε απαιτείται) να περιμένει κανείς ρεαλισμό από μια ταινία με ζόμπι, αλλά μόνο τα ζόμπι και κανένας συναισθηματισμός για ένα δίωρο θα ήταν κάτι το κουραστικό, δε νομίζετε;

Μαρίνα Βερλέκη

Η Μαρίνα είναι ένας αποτυχημένος κλώνος stormtrooper, επομένως περιορίζεται στο να γράφει και να σχολιάζει συνεχώς. Αλλά κατά βάθος θα ήθελε να είναι το σκισμένο all-star του Mark Renton.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ