Νύχτες Πρεμιέρας – Σάββατο 21/9: Το REEL ήταν εκεί

...

To Reel.gr δίνει το παρόν στις προβολές του μεγαλύτερου κινηματογραφικού φεστιβάλ της Αθήνας με ανταποκρίσεις από τις προβολές κριτικές των ταινιών που παρακολούθησε και προτάσεις για την επόμενη μέρα.

Το πρόγραμμα των προβολών μπορείς να το δεις εδώ ή να το κατεβάσεις σε PDF εδώ.

Τι είδαμε χτες

Μικρές Ιστορίες Ά

Για άλλη μια χρόνια οι Νύχτες Πρεμιέρας έφεραν κάποιες από τις καλύτερες ταινίες μικρού μήκους παγκοσμίως. Το πρώτο μέρος περιελάμβανε 7 βραβευμένες ταινίες:

*Welcome and Our Condolences
*Karaoke!
*Sevilla
*Black Metal
*Whale Valley
*Thoughts About Dying
*Whaled Women

Δυο ταινίες ξεχωρίσαμε είναι το «Welcome and Our Condolences», όπου μιλάει για την κωμικοτραγική επιστροφή μιας οικογένειας από την Ρωσία στην πατρίδα τους, το Ισραήλ, την δεκαετία του ’90. Γυρισμένη εξ’ ολοκλήρου με VHS κάμερα, η ταινία σατιρίζει την εβραϊκή νοοτροπία και τα πιστεύω της, με έναν έξυπνο τρόπο και ένα μαύρο χιούμορ που τσακίζει. Η άλλη είναι το «Sevilla» στο οποίο ένα ταξίδι τριών νεαρών προς τη Σεβίλλη έχει άσχημη κατάληξη. Υπέροχη φωτογραφία και soundtrack συνοδεύουν μια ταινία όπου για τις νεανικές ορμές, την ανεμελιά, τον έρωτα αλλά και τους κινδύνους που κρύβουν καμία φορά όλα αυτά.

Χρήστος Μπακατσέλος

Gloria

Μια από τις καλύτερες πρεμιέρες της φετινής διοργάνωσης! Φυσικά μπήκα στην αίθουσα θετικά προκατειλημμένος έχοντας ακούσει για βράβευση της πρωταγωνίστριας στη Μπερλινάλε αλλά η ταινία νομίζω ότι ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Η Gloria που την υποδύεται με ρεαλισμό, αξιοπρέπεια αλλά και θάρρος η  Paulina García, είναι μια χωρισμένη γυναίκα κοντά στα 60 που δεν θέλει να είναι μόνη. Έτσι βγαίνει, χορεύει, φλερτάρει, κάνει σχέση, πληγώνεται αλλά συνεχίζει. Η αισιοδοξία που οδηγεί την García, γίνεται εδώ αγωγός αλλά και τροχοπέδη το αιώνιο κυνήγι της ευτυχίας. Μέσα σε ένα ταιριαστά αργό ρυθμό, απολύτως αρμοστό στην ψυχοσύνθεση της ηρωίδας, ο σκηνοθέτης Sebastián Lelio μας αποκαλύπτει ότι το παιχνίδι ενάντια στη μοναξιά δεν αλλάζει καθώς μεγαλώνουμε. Τα ίδια λάθη που κάναμε θα ξανακάνουμε και με τον ίδιο τρόπο θα ερωτευόμαστε.

4/5

Δημήτρης Ασπρολούπος

Hk Forbiden Super Hero

Νεαρός Ιάπωνας γουστάρει τα κιλοτάκια και ανακαλύπτει ότι όταν τα φοράει στο κεφάλι αποκτά σούπερ δυνάμεις και τιμωρεί τους κακούς. Ναι, το Hentai Kamen, βασισμένο στο ομώνυμο manga της δεκαετίας του ’90, έιναι ότι πιο σάπιο – με την καλή έννοια πάντα – έχεις δει ποτέ.Σάτιρα στο «πειραγμένο»/διεστραμμένο μυαλό των Ιαπώνων και τις φαντασιώσεις τους, αλλά και στην Marvel και τον Spider-Man, το Hentai Kamen (変態仮面 – Kyukyoku!! Hentai Kamen) είναι ότι πιο απενοχοποιημενό και διασκεδαστικά κάφρικο θα δεις εδώ και χρόνια στο φεστιβάλ. Τα εγκεφαλικά σου κύτταρα θα πεθάνουν βλέποντάς το, αλλά τουλάχιστον θα πεθάνουν με χαμόγελο στα χείλη. Συνιστάμε να το δεις με καλή παρέα. Της ανωμαλίας το κάγκελο! (Πραγματικά περιμένεις βαθμολογία για μια τέτοια ταινία;)

Χρήστος Μπακατσέλος

Τι να δεις σήμερα

Η σημερινή μέρα είναι μία από τις καλύτερες του φεστιβάλ, μια και παίζονται όλα τα δυνατά χαρτιά του. Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικά (ρίξε και μια ματιά στη συνέντευξη του σκηνοθέτη) για το οποίο όμως δεν μπορείς πλέον να βγάλεις εισιτήριο για είναι (απολύτως δικαιολογημένα) sold out, το Kill Your Darlings για τις ζωές των beat συγγραφέων και ποιητών Allen Ginsberg, Jack Kerouac και William Burroughs, το βραβευμένο στο Sundance και στις Κάννες Fruitvale Station και η σεξπιρική διασκευή του Πολύ κακό για το τίποτα από τον αγαπημένο μας σκηνοθέτη Joss Whedon. Αν δες βρεις σε κανένα απ’ αυτά τότε μπορείς να δεις το παρακάτω:

Illusion

20.00, Δαναός 1

Μια ελληνική ταινία με πολύ καστ (παίζει και ο Γιάννης Στανκόλγου) που ακροβατεί ανάμεσα σε ένα μυστηριώδες Lynchικο σύμπαν και σε ένα αστικό νεο-noir που αποτυπώνει μια εγκληματική υπόγεια Αθήνα με νονούς και μια πανέμορφη Ρωσίδα.


Δείτε όλα αυτά που είδαμε στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας

Διαβάστε το ημερολόγιο ενός φεστιβαλικού σινεπαρμένου

Διαβάστε τις πληροφορίες για τα εισιτήρια και από πού μπορείτε να τα προμηθευτείτε 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ