Ο Αφρός των Ημερών – L’ Ecume Des Jours / Mood Indigo (2013)

...






 

Γράφει ο Πέτρος Θεοδωρίδης


Σκηνοθεσία: Michel Gondry
Σενάριο: Michel Gondry, Luc Bossi, (βασισμένο στο βιβλίο του) Boris Vian
Πρωταγωνιστούν: Romain Duris, Audrey Tautou, Gad Elmaleh
Διάρκεια: 125’
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο
Διανομή: Village

 

1359212855

Τον είχαμε λατρέψει στο φανταστικό κόσμο της Αιώνιας Λιακάδας Ενός Καθαρού Μυαλού με τον Jim Carrey και την ακόμη πιο σουρρεαλιστική Επιστήμη του Ύπνου με τον Gael Garcia Bernal και την Charlotte Gainsbourg. Πάνω που φάνηκε πως ο σκηνοθέτης από τις Βερσαλλίες αποφάσισε να εγκαταλείψει το συγκεκριμένο και άκρως μαγικό κινηματογραφικό είδος, ακούσαμε για το L’ Encume des Jours που στην Ελλάδα μεταφράζεται ως Αφρός των Ημερών και στα αγγλικά Mood Indigo.

Με το Romain Duris και την Audrey Tautou στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, η πλοκή ακολουθεί την πλούσια μα απλή ζωή του Colin, που χάρη σε μια πρόσκληση σε πάρτι από τον αγαπημένο του φίλο και οπαδό του σαρτρικού υπαρξιστή Chick, γνωρίζει την Cloe την οποία σύντομα ερωτεύεται και παντρεύεται. Ο γάμος τους όμως, δοκιμάζεται ήδη από το μήνα του μέλιτος, όταν η Chloe αρρωσταίνει. Μια μοναδική αρρώστια, που έχει σαν αποτέλεσμα ένα νούφαρο να φυτρώνει στα πνευμόνια της. Η παράδοξη αυτή κατάσταση, απαιτεί εξίσου παράδοξες θεραπείες και σύντομα το ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες οι οποίες με τη σειρά τους φέρνουν ακόμη μεγαλύτερη παραδοξότητα στη ζωή τους.

Λέγεται πως οι προηγούμενες μεταφορές – πρόκειται για ομώνυμο μυθιστόρημα που εκδόθηκε το 1947 από τον Boris Vian – δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία. Ο Michel Gondry όμως, μοιάζει να επιστρέφει σε γνώριμα εδάφη και ο ίδιος περισσότερο από πολλούς άλλους δημιουργούς, είναι κατάλληλος στην απόδοση ενός υπερρεαλιστικού κόσμου που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να στήσει κινηματογραφικά. Με τη βοήθεια όμως εκπληκτικών ψηφιακών εφέ, ενός έμπειρου και γλυκύτατου cast και της ευαίσθητης ματιάς του Gondry, τίποτα δεν είναι αδύνατο. Μπορεί σε πολλά σημεία η ταινία να μην ξεφεύγει από γλυκανάλατα κλισέ – τα οποία αριστοτεχνικά αποφεύγει ο Arronofsky στο σκοτεινότερο Fountain – στο σύνολό της όμως δεν παύει να γοητεύει.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ