Ο Άνθρωπος Αντίγραφο – Enemy (2013)

...






 


Σκηνοθεσία: Denis Villeneuve
Σενάριο: Javier Gullón, (βασισμένο σε βιβλίο του) José Saramago
Πρωταγωνιστούν: Jake Gyllenhaal, Mélanie Laurent, Sarah Gadon
Διάρκεια: 90’
Χώρα: Καναδάς, Ισπανία
Διανομή: Seven Films, Spentzos

 

Enemy-Poster-535x756

Ο Adam Bell (Jake Gyllenhaal) είναι καθηγητής Ιστορίας σε ένα Πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά. Εκτός από το να διδάσκει περί της ιδεολογίας της δικτατορίας και του «απόλυτου ελέγχου» σε ένα τσούρμο φοιτητές, ο Adam βιώνει παράλληλα και μια ρουτινιασμένη καθημερινότητα στο πλευρό της κοπέλας του, Mary (Melanie Laurent).

Όταν κατά την παρακολούθηση μιας ταινίας συνειδητοποιήσει, πως ένας από τους ηθοποιούς μοιάζει με το «πιστό του αντίγραφο», η εμμονή θα γίνει συνώνυμο της πραγματικότητάς του, καθώς θα κάνει οτι περνάει από το χέρι του, προκειμένου να εντοπίσει τον μυστηριώδη αυτόν άνδρα. Οι αποκαλύψεις όμως που θα ακολουθήσουν, θα ταράξουν συθέμελα το, μέχρι τότε, καμουφλαρισμένο υποσυνείδητο του ήρωα, γκρεμίζοντας ότι θεωρούσε μέχρι τότε δεδομένο.

Ο Jean-Luc Godard είχε πει πως «μια ταινία πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος, όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά», λοξοδρομώντας έτσι μέσω των λεγομένων και πρωτίστως των ταινιών του από την παραδοσιακή αφηγηματική του σινεμά, εισάγοντας νέες φόρμες και σφραγίζοντας με την ρηξικέλευθη ματιά του, ένα ολόκληρο κινηματογραφικό ρεύμα, αυτό της “nouvelle vague”.

Στο “Enemy”, την δεύτερη συνεργασία του Denis Villeneuve με τον Jake Gyllenhaal, o Καναδός δημιουργός επαναπροσδιορίζει φιλμικά το λογοτεχνικό υλικό του σπουδαίου Jose Saramago, με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο επαναπροσδιόρισε πριν μερικά χρόνια το ομώνυμο θεατρικό του Λιβανέζου/Καναδού συγγραφέα Wajdi Mouawad, “Incendies”, καθώς και το πιο πρόσφατο “Prisoners”, σε σενάριο Aaron Guzikowski: ενδυναμώνοντας την ιδιότητα του «ηδονοβλεψία» θεατή, μέσα από την παράθεση αναγνωριστικών στοιχείων και την αποδοχή του αναφαίρετου δικαιώματος στην εγκεφαλική αποκρυπτογράφηση ενός σεναρίου.

Ο Villeneuve μπορεί να μην είναι Godard, στο “Enemy” όμως, ξετυλίγει την σκηνοθετική του, α λα David Fincher μαεστρία, με καφε-πράσινους, μουντούς χρωματισμούς, αργό ρυθμό και μια υπόθεση αίνιγμα, που σε προ(σ)καλεί να την ξεκλειδώσεις, μέσω του ιδανικά προσαρμοσμένου σεναρίου του Javier Gullon.
Μέσω της κυρίαρχης, αλληγορικής της διάστασης, η ταινία χρησιμοποιεί το αλλόκοτο «φαίνεσθαι» και το αμφίβολο «είναι», μόνο για να υπερτονίσει στον θεατή, πως η αλήθεια πρέπει να αναζητηθεί αλλού και συγκεκριμένα σε ένα μια πολύ βαθύτερη εσωτερικότητα, από την οποία μας αφήνει ο Villeuneuve-για λίγο-να παρασυρθούμε.

Το «Εnemy» είναι μια επιβλητική σκηνοθετικά και σεναριακά ταινία, που υποβοηθάται, όσον αφορά στο κεντρικό επίπεδο ανάγνωσής της-το οποίο γνωρίζουμε σταδιακά, μέσα από την ουσιαστική κατανόηση του διακυβεύματος των «πρωταγωνιστών»-από την ύπαρξη κάποιων καίριων πλάνων-κλειδιών, που την διατρέχουν στο σύνολό της.

Η ερμηνεία των εικόνων του δεν είναι εύκολη υπόθεση, η αξία όμως βρίσκεται στις λεπτομέρειες αυτού του μικρού αριστουργήματος, με το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των αραχνών να λειτουργεί σαν μια ταιριαστή μετωνυμία, ακριβώς όπως και τα καλώδια της πόλης που δίνουν την εντύπωση ενός μοιραίου, αστικού ιστού.

Ο Jake Gyllenhaal σε διπλό ρόλο παραδίδει μια ακόμη εντυπωσιακή ερμηνεία, εμπλουτίζοντας διαρκώς την φιλμογραφία του με αξιέπαινους και ετερόκλητους ρόλους, αναδεικνύοντας έτσι το πολύμορφο υποκριτικό του ταλέντο. Σε ρόλους που εγείρουν ερωτηματικά, αλλά αποτελούν ταυτόχρονα και την λύση, οι τρεις γυναίκες της ταινίας, Melanie Laurent, Sarah Gadon και Isabella Rossellini, αποτελούν το κοινό στοιχείο, την κοινή προβληματική της ταινίας και συνάμα, των δυο ολόιδιων ηρώων.

Το “Enemy” είναι ένας κινηματογραφικός γρίφος που σου δίνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, προκειμένου να τον λύσεις. Αρκεί να προσέξεις καλά και να διαβάσεις την ιστορία του παρασκηνίου, αυτή που διαδραματίζεται πίσω από την φαινομενική υπόθεση ενός άνδρα και της μανίας του να ανακαλύψει τον «άλλον». Σαν άλλο ψυχωτικό, συνειδησιακό επεισόδιο, αυτή η ταινία έχει την δική της αρχή, μέση και τέλος. Και όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά.
Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*