Ο Φοιτητής – El Estudiante (2011)

Μια πολιτική ταινία με έναν πρωταγωνιστή που αγωνίζεται να βρει το προσωπικό του σύστημα αξιών και τη θέση του στον κόσμο







Σκηνοθεσία:Santiago Mitre
Σενάριο: Santiago Mitre
Πρωταγωνιστούν: Esteban Lamothe, Romina Paula, Ricardo Felix
Διάρκεια: 110’
Χώρα: Αργεντινή
Διανομή: Mikrokosmos

 

Στο «Anonymous» ο «πραγματικός» Σεξπηρ λέει στον «γνωστό» Σεξπηρ για την δύναμη των έργων του, «Αν δεν ήθελες να κάνεις πολιτική, ας γινόσουν παπουτσής».
Η Τέχνη και ειδικά το σινεμά είναι μια κατεξοχήν πολιτική διαδικασία. Φυσικά, η κάθε κίνηση, δράση, ή μη δράση ενός ατόμου είναι πολιτική πράξη, καθώς στηρίζει ή εμποδίζει την ροή των πραγμάτων. Σε αυτή τη βάση, ο ελληνικός υπότιτλος της ταινίας «Ο Φοιτητής, Ιστορία Μιας Εξεγερμένης Γενιάς» νομίζω ότι είναι παραπλανητικός.

«Ο Φοιτητής» δεν αφορά τα μεγάλα κινήματα της νεολαίας που ξεσηκώνουν τη Λατινική Αμερική, το από πού πηγάζουν, τι τα προκαλεί και που κατευθύνονται. ««Ο Φοιτητής» είναι μια πιο προσωπική ματιά, μια έρευνα στο άτομο, στα κίνητρα του, στις αυταπάτες του και στην «πολιτική του ωρίμανση». Σε αυτό εξυπηρετεί και η χρήση της κάμερας, σε στυλ ντοκιμαντέρ, που σου δημιουργεί την αίσθηση της έρευνας, ότι βλέπεις κάτι κρυφό, μπαίνεις στον ψυχισμό του πρωταγωνιστή, και σιγά, σιγά ανακαλύπτεις και εσύ μαζί του τον κόσμο.

Ένα κόσμο που θυμίζει Ριχάρδο τον Γ’ ή τα πιο σύγχρονα The Boss και House of Cards που σου δείχνουν τις μεγάλες δολοπλοκίες και παιχνίδια εξουσίας που παίζονται πίσω από την κουρτίνα. Το ότι το πλαίσιο της ταινίας τοποθετείται σε ένα πανεπιστήμιο εξυπηρετεί διπλό σκοπό. Από τη μία, το μέγεθος της «καρέκλας» δε συγκρίνεται με πχ αυτή του Λευκού Οίκου, όμως οι συγκρούσεις και τα πάθη υπάρχουν, χωρίς το γυάλισμα που επιβάλλουν τα ΜΜΕ. Από την άλλη, το πανεπιστήμιο, κατεξοχήν χώρος αναζήτησης, έρευνας, αμφισβήτησης και μερικές φορές ελευθερίας, αποτελεί χώρο που εδώ ερευνά το φαινόμενο «πολιτικός». Εδώ βρίσκεται και η δύναμη της ταινίας, με τον Μίτρε, στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, να δημιουργεί μια πολιτική ταινία με έναν πρωταγωνιστή που αγωνίζεται να βρει το προσωπικό του σύστημα αξιών και τη θέση του στον κόσμο, σε έναν κόσμο, όμως, που οι αξίες εκλαμβάνονται ως θεωρητική άσκηση και η καθημερινότητα συγκρούεται με τον αμοραλισμό. Όμως επειδή κριτήριο της θεωρίας είναι η πράξη, το «πτυχίο» του φοιτητή θα είναι το ποιο δρόμο θα ακολουθήσει στη ζωή του.

Από την άλλη, αν προσπαθήσουμε να συνδέσουμε τις φοιτητικές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος με την ταινία, θα υπάρχει μια απογοήτευση, καθώς αυτές αποτελούν μάλλον την αφορμή και όχι το θέμα της ταινίας. Επειδή λοιπόν, δε μιλάμε για παπούτσια, χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε ότι «Ο Φοιτητής» δεν είναι η ιστορία μιας εξεγερμένης γενιάς, αλλά ενός ατόμου. Ενός ατόμου που νομίζει ότι κατανοεί το σύστημα, μέχρι να έρθει σε σύγκρουση μαζί του.

 

 

 

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ