Ο Κύκλος του Mobius – Möbius (2013)

...






 

Γράφει ο Νικόλας Θεοδωράκης


Σκηνοθεσία: Eric Rochant
Σενάριο: Eric Rochant
Πρωταγωνιστούν: Jean Dujardin, Cécile De France, Tim Roth
Διάρκεια: 103’
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο
Διανομή: Odeon

 

Μυστικές Υπηρεσίες, κατάσκοποι, ξέπλυμα χρήματος, ρωσική Μαφία, Γαλλικές ακτές, διάσημοι ηθοποιοί, εντυπωσιακές γυναίκες. Αυτό μπορεί να είναι η μορφή μιας ταινίας στο στάδιο της ιδέας. Μετά οι λέξεις συνδέονται, αποκτούν υπόσταση, συνοχή και μεταφέρονται στην οθόνη. Δυστυχώς στο Möbius τα πράγματα έμειναν στο επίπεδο της ιδέας.

Η βάση είναι απλή. Μια εντυπωσιακή ξανθιά (Cécile De France), με εντυπωσιακή ικανότητα να παράγει κέρδη για την χρηματιστηριακή της εταιρία, θα βρεθεί σε έναν κλοιό κατασκόπων που προσπαθούν να πιάσουν τον μεγάλο εγκληματία(Tim Roth) της ρωσικής μαφίας, που έχει την εταιρία, ενώ ο επικεφαλής των καλών κατασκόπων (Jean Dujardin) θα την ερωτευτεί, θέτοντας σε κίνδυνο την επιχείρηση. Πολύ απλό.

Και όμως, ακόμη και αυτό, το τόσο απλό, καταφέρνει να σπάσει σε χίλια κομμάτια, χωρίς καμία συνοχή. Δεν είναι μόνο ότι δεν υπάρχει ίχνος σασπένς, σε ένα κατασκοπευτικό θρίλερ, δεν είναι ότι μια ταινία που αναφέρεται σε παιχνίδια εκατομμυρίων έχει γυριστεί σχεδόν 100% σε εσωτερικούς, φθηνούς χώρους. Το πιο ενοχλητικό είναι ότι πας από τη μια σκηνή στην άλλη, από το ένα επεισόδιο στο άλλο, χωρίς λόγο και χωρίς αιτία και με τα πιο εντυπωσιακά νοηματικά κενά και σεναριακές τρύπες που είχαμε να δούμε πολύ καιρό.

Η πρωταγωνίστρια μπαίνει στο αμάξι. Η πρωταγωνίστρια μπαίνει στο εστιατόριο. Η πρωταγωνίστρια μπαίνει σε άλλο αμάξι. Αλλαγή. Ο πρωταγωνιστής είναι στο αμάξι. Ο πρωταγωνιστής μπαίνει στο μπαρ. Ο πρωταγωνιστής ερωτεύεται την πρωταγωνίστρια(από πού ήρθε αυτό;!). Μέσα σε μια ώρα που τη γνώρισε είναι έτοιμος να τινάξει τα πάντα στον αέρα για χάρη της. Μα περίμενε, πως τη γνώρισε τώρα μόλις, και την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα, αφού την παρακολουθεί τόσο καιρό;!; Μα είπαμε είναι έμπειρος κατάσκοπος και ξαφνικά χάνει τον έλεγχο επειδή του είπε «Γεια» μια κοπέλα σε ένα μπαρ; Μα από την άλλη ο κακός; Έχει σωματοφύλακα που τον προειδοποιεί, αλλά δεν τον ακούει γιατί μαγεύτηκε και αυτός τόσο από την ξανθιά; Με συγχωρείτε, αλλά κύριοι σεναριογράφοι, έχετε δει ποτέ τη Μόνικα Μπελούτσι; Εκεί να το καταλάβω. Αλλά η Cécile De France περισσότερο μοιάζει με την Καρέζη στο Δεσποινίς Διευθυντής, πριν προσπαθήσει να βρει την θηλυκή της πλευρά για να ρίξει τον Αλεξανδράκη.

Κρίμα πραγματικά για τον Jean Dujardin, ο οποίος θα είχε ενδιαφέρον να σηκώσει έναν τέτοιο χαρακτήρα, αλλά δυστυχώς χάνεται στην ανυπαρξία σεναρίου και χαρακτήρων. Από την άλλη ο Tim Roth μάλλον κάνει το αγροτικό του, ή αποφάσισε να ανέβει στο επίπεδο του Μεγάλου Νίκολας Κέιτζ, παίζοντας σε ότι κυκλοφορεί.

‘Όταν στο τέλος έρχονται μια, δυο έξυπνες σεναριακές ανατροπές, εσύ έχεις ήδη πέσει στον Κύκλο του Μόμπιους. Δηλαδή αδιαφορείς ή έχεις κοιμηθεί.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ