O Μαχητής – Vehicle 19 (2013)

...






 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία: Mukunda Michael Dewil
Σενάριο: Mukunda Michael Dewil
Πρωταγωνιστούν: Paul Walker, Naima McLean, Gys de Villiers
Διάρκεια: 85’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Hollywood Entertainment

 

Ο Michael Woods (Walker) είναι ένας πρώην κατάδικος που αποφασίζει να πάει κόντρα στα περιοριστικά μέτρα που ισχύουν για πάρτη του και να επισκεφθεί την γυναίκα του με την οποία έχει να βρεθεί κάπου στα πέντε χρόνια.

Χωρίς να το σκεφτεί το λοιπόν και πολύ, ταξιδεύει μέχρι την νότια Αφρική προκειμένου να επανενωθεί με την σύζυγο υπό τα τραυματισμένα, εξαιτίας του μέχρι πρότινος αλκοολισμού του, οικογενειακά δεσμά. Φυσικά επειδή ο Michael έλκει τους μπελάδες πάνω του ωσάν άλλος τραγικός ήρωας, θα βρεθεί στο λάθος σημείο την λάθος στιγμή, μπλέκοντας όσο δεν πάει σε ένα τοπικό κύκλωμα διεφθαρμένων αστυνομικών, όταν εξαιτίας ενός μπερδέματος ανακαλύψει στο νοικιασμένο αυτοκίνητο που του παρέχεται από το αεροδρόμιο, ένα μυστήριο κινητό τηλέφωνο και ένα ακόμη πιο μυστήριο όπλο. Το αποκορύφωμα βέβαια θα είναι όταν ανακαλύψει πως το συγκεκριμένο βανάκι “κρύβει” και κάτι ακόμη…

Το «Vehicle 19» πρόκειται για την δεύτερη ταινία του μάλλον άγνωστου σκηνοθέτη Mukunda Michael Dewil, ο οποίος βάζει πίσω από το πρωταγωνιστικό τιμόνι έναν ηθοποιό που μάλλον έχει γεννηθεί με το ταινιακό γκαζιλίκι στο αίμα του, χωρίς παρόλα αυτά να κατορθώνει τίποτα περισσότερο σε αυτό το μονταζιακά κατακερματισμένο περιπετειώδες και ολίγον από ηθικολογικό δράμα, συνονθύλευμα.

Ο Paul Walker μπορεί να μένει για ακόμη μια φορά πιστός στο φρένο, στις ταχύτητες και στα παντιλίκια θυμίζοντας έντονα τον πιο χαρακτηριστικό ρόλο της καριέρας του (αυτόν του Brian O’Conner στο «Fast and the Furious» franchise), αδυνατεί όμως να προσδώσει στον ήρωά του χαρακτήρα και πειθώ, κυρίως εξαιτίας των άνευ λογικής επιλογών που αποφασίζει να εφαρμόσει προκειμένου να ξεμπλέξει το τομάρι του από αυτήν την “oh, why me?” κατάσταση.

Μπορεί σε στιγμές το σμιχτοφρύδικο βλέμμα του να σε καλύπτει σχετικά με την δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται (όπως δηλαδή και οι φωνές που πατάει στα ξαφνικά από’δω και απο’κει), όπως όμως ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη, έτσι και ένα τόσα δα ψήγμα υποκριτικού ταλέντου δεν μπορεί να στηρίξει μια σεναριακή βάση που έτσι κι αλλιώς μοιάζει να κλυδωνίζεται επικίνδυνα.

Ενδεχομένως το όλο πρόβλημα να έγκειται στο γεγονός πως ο Dewil εκτός από την σκηνοθεσία έχει αναλάβει και την υπόθεση, η οποία μπορεί να μην είναι ολοκληρωτικά αδιάφορη, αντιμετωπίζει όμως ένα σωρό θέματα ως προς το να αντιμετωπιστεί ως μια καθαρόαιμη περιπέτεια καταστάσεων ή έστω μια ταινία δράσης προοδευτικά μοιρολατρικής κατάληξης.

Για ακόμη μια φορά το όλο σενάριο ξεφουσκώνει θυσιαζόμενο στον βωμό ανάδειξης του αμερικάνικου ανθρώπινου κατακαθιού, σε κλασικό ήρωα που δεν σταματάει πουθενά μπροστά στην προσπάθεια του να λάμψει η αλήθεια και να κατατροπωθούν οι κακοί. To one man show του Walker παρότι φαίνεται να έχει κάθε καλή πρόθεση, βουλιάζει στην wannabe στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία, τις ολούθε σεναρικές τρύπες και την έλλειψη μιας στοιχειώδους συνοχής, με τον γαλανομάτη ηθοποιό να περιορίζεται τελικά στα απολύτως απαραίτητα χωρίς να έχει έτσι κι αλλιώς την δυνατότητα να κάνει περισσότερα.

Το «Vehicle 19» θα μπορούσε να ήταν μια καλοπερασίδικη ταινία αν προσπαθούσε περισσότερο σε όλα τα επιμέρους της κομμάτια: σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνεία και δομή. Το γεγονός πως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, την περιορίζει εν ολίγοις σε ένα μετριότατο αποτέλεσμα του σωρού.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ