Ο Πέρσι Τζάκσον και η Θάλασσα των Τεράτων – Percy Jackson and the Sea of Monsters (2013)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Thor Freudenthal
Σενάριο: Marc Guggenheim, βασισμένο στο βιβλίο του Rick Riordan
Πρωταγωνιστούν: Logan Lerman, Alexandra Daddario, Brandon T. Jackson, Jake Abel, Anthony Head, Stanley Tucci
Διάρκεια: 106’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Odeon

 

Η Ελληνική μυθολογία έχει αποδειχθεί η χήνα με τα χρυσά αυγά για το Χόλιγουντ. Οι ταινίες που βασίζονται σε αυτή κυκλοφορούν λες και βρίσκονται σε μαζική παραγωγή. Μια από αυτές ήταν και το πρώτο Πέρσι Τζάκσον βασισμένο στην σειρά βιβλίων του Rick Riordan το 2010. Αν και ήταν πολλοί την χαρακτήρισαν μια φτηνή απομίμηση του Χάρι Πότερ η ταινία ήταν διασκεδαστική. Χρειάστηκαν να περάσουν τρία χρόνια για να κυκλοφορήσει η συνέχεια η οποία, από ότι φαίνεται, καλύτερα να έμενε στα Τάρταρα.

Η νέα ταινία του Πέρσι Τζάκσον ακολουθεί τον αγαπημένο μας ημίθεο στο πιο επικό του ταξίδι! Αυτή τη φορά ο μοναδικός Πέρσι ξεκινάει την δική του Αργοναυτική εκστρατεία (στο περίπου δηλαδή) και ενώνεται με τους ξεχωριστούς του φίλους, προκειμένου να πραγματοποιήσει το πεπρωμένο του, να ανακτήσει το Χρυσόμαλλο Δέρας και να σώσει το στρατόπεδο των Ημίαιμων.

Δεν είμαι από εκείνους όπου θα «κράξουν» μια ταινία που βασίζεται στην Ελληνική μυθολογία επειδή την κάνει αχταρμά και μπλα μπλα μπλα. Όχι. Ας την βάζουν οι σεναριογράφοι και στην μηχανή του κιμά αρκεί το αποτέλεσμα να βγαίνει κάτι το αξιόλογο και ενδιαφέρον να παρακολουθείς. Και δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Ακόμα και η συνέχεια του Πέρσι Τζάκσον με τίτλο «Η Θάλασσα των Τεράτων» – που παρεμπιπτόντως μόνο ένα τέρας βλέπεις σε αυτή την θάλασσα οπότε προς τι ο πληθυντικός – δεν καταφέρνει αφήσει το στίγμα της και για άλλη μια φορά αποτυγχάνει να δημιουργήσει την δική της ταυτότητα και να ξεφύγει από την, προφανή, σύγκριση της με το Χάρι Πότερ.

Και ο νέος σκηνοθέτης της, ο Thor Freudenthal, έχει απλά μπει σε αυτόματο πιλότο και δεν αφήνει την μυθολογία και τον κόσμο που δημιούργησε ο Rick Riordan να αφομοιωθούν με την Ελληνική μυθολογία έτσι ώστε να ξεφύγει από τα τετριμμένα. Το αποτέλεσμα είναι μια βαρετή ταινία, στις σκηνές δράσης λείπει… η δράση και η έλλειψη κινδύνου και φόβου μιας μεγάλης απώλειας δεν βοηθούν στο να συμπάσχουμε με τους χαρακτήρες και τις αποφάσεις τους, ενώ από την αρχή μέχρι το τέλος της βρίσκεται σε έναν εσπευσμένο ρυθμό και μια γενική επιπολαιότητα.

Και μιας και μιλήσαμε για τους χαρακτήρες ο Πέρσι δεν έχει τόσο πολυδιάστατος όσο ο Χάρι Πότερ. Δεν καταφέρνει να σε κερδίσει ούτε με την γοητεία του αλλά ούτε με την εξυπνάδα του και δεν είναι τόσο ταραγμένη προσωπικότητα ώστε να προκαλέσει έστω κάποιο ενδιαφέρον. Και είναι κρίμα να σπαταλάει το ταλέντο του ο Logan Lerman, ο οποίος ήταν υπέροχος πέρσι στο «Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο», σε μια σειρά που η ερμηνεία του μοιάζει το λιγότερο αδέξια.

Ακόμα και οι ενήλικες δεν αξιοποιούνται όσο θα έπρεπε. Ο Stanley Tucci στον ρόλο του Διόνυσου είναι εν μέρει αστείος αλλά σαν χαρακτήρας πάει τελείως χαμένος, ο Anthony Head αντικαθιστά τον Pierce Brosnan στον ρόλο του Χείρων μοιάζει να είναι ο Giles της Buffy αλλά με οπλές αντί για πατούσες και το μόνο που κάνει είναι ενημερώσει τον Πέρσι για την προφητεία (γιατί πάντα πρέπει να έχεις και μια προφητεία – δίνει πρεστίζ) και ο Nathan Fylon, ίσως η καλύτερη προσθήκη στο καστ, στον ρόλο του Ερμή να έχει μόνο μια σκηνή και τα όποια αστεία να τα λένε κάποια CGI φίδια.

Η «Θάλασσα των Τεράτων» δεν ανεβαίνει στο Πάνθεον αλλά φλερτάρει αρκετά με τα Τάρταρα. Αν δεν έχεις τα κότσια και την γνώση να κάνεις αχταρμά την Ελληνική μυθολογία καλύτερα να την αφήσεις στην ησυχία της.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ