Ο Πιτ και ο Δράκος του – Pete’s Dragon (2016)

Το νέο παραμύθι της Disney που...κάτι θυμίζει!

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: David Lowery
Σενάριο: David Lowery, Toby Halbrooks, Seton I. Miller (based on a story by), S.S. Field (based on a story by)
Πρωταγωνιστούν: Robert Redford, Bryce Dallas Howard, Karl Urban, Wes Bentley, Oakes Fegley, Oona Laurence
Διάρκεια: 103′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Feelgood Entertainment

23Όταν ο μικρός Pete εμπλέκεται σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, με τους δύο γονείς του να χάνουν την ζωή τους, αρχίζει να αναζητά βοήθεια μέσα στο δάσος που βρισκόταν κοντά του. Με πληθώρα απειλών να τον πλησιάζουν και περικυκλώνουν, το παιδί- τελικά- βρίσκει την σωτηρία του από ένα τρομακτικό στην όψη μα καλό στην καρδιά πλάσμα: τον Elliott τον δράκο. Από εκεί οι δύο τους γίνονται αχώριστοι φίλοι και πορεύονται για αρκετά χρόνια μέχρι που ανακαλύπτεται η ύπαρξη του Pete στο δάσος από ανθρώπους που τρομάζουν και θέλουν να τον βοηθήσουν.

Στην σκηνοθεσία του φιλμ βρίσκεται ο David Lowery (Ain’t Them Body Saints) ενώ ο ίδιος υπογράφει και το σενάριο. Τον κεντρικό ρόλο του Pete ενσαρκώνει ο μικρός Oakes Fegley ενώ πλαισιώνεται από τους Bryce Dallas Howard, Robert Redford και Wes Bentley.

O Lowery συνθέτει- ξεκάθαρα- ένα παραμύθι το οποίο δεν διαθέτει την ζητούμενη σπιρτάδα για ένα φιλμ του είδους. Ένα από τα προβλήματα που συναντούνται είναι ότι, αρχικά, εξελίσσεται υπερβολικά γρήγορα- μέσα στα πρώτα τέσσερα λεπτά ο Pete έχει ήδη μείνει ορφανός και γνωρίσει τον Elliott- ενώ στην συνέχεια η ιστορία κυλά (πάρα) πολύ αργά. Ο θεατής κουράζεται (και βαριέται), και με το δίκιο του καθώς στην μεγάλη οθόνη απουσιάζει εντόνως το στοιχείο που θα τον κρατήσει.

Κάτι ακόμη που με προβλημάτισε ήταν το γεγονός ότι η ιστορία φάνταζε μάλλον…οικεία! Θεωρώ αδύνατο να ήμουν ο μόνος στο κοινό που ένιωσε ότι παρακολουθούσε ένα ακόμη remake του Ταρζάν- ή ακόμη και του Μόγλη. H Disney, που τόσο αξιόλογες, αριστουργηματικές ταινίες μας έχει χαρίσει μέσα στα χρόνια, έρχεται τώρα να υπονοήσει ότι ξέμεινε από ιδέες(;)

Από την άλλη υπάρχουν και όμορφες στιγμές, συγκινητικές και συναισθηματικές, μα είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ακόμη, τα special effects δίνουν μια κάπως ωραιότερη πνοή.

Σε γενικές γραμμές, το φιλμ δεν εντυπωσιάζει ιδιαίτερα. Οι μικρότεροι της παρέας ίσως διασκεδάσουν περισσότερο, ενώ οι ενήλικες συνοδοί μάλλον θα θυμηθούν τα δικά τους παιδικά χρόνια- και όχι απαραίτητα με θετική οπτική.

Αντώνης Τσις

Τον Αντώνη θα τον βρείτε να περιπλανιέται στα σκοτεινά στενά της Αθήνας, αν και στην πραγματικότητα, θα ήθελε να χάνεται στα στενά ενός φιλμ νουάρ. Τα μάτια του μετατρέπουν τα πάντα, αυτόματα, σε κινηματογραφικά πλάνα, ενώ η δυνατότερη ευχή του θα ήταν να μπορούσε να τα καταγράψει, δημιουργώντας ταινίες δίχως ιδιαίτερο νόημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ