Ο Quentin Tarantino και η έρευνα του για τα 70’s

Τα όσα είπε πρόσφατα στο Φεστιβάλ της Λυών παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον

Αν κάποιος ρωτούσε τον Quentin Tarantino σε ποια δεκαετία θα ήθελε να ζει για πάντα, η απάντηση θα ήταν αναμφίβολα, τα 70’s. Ο διάσημος σκηνοθέτης πάντα έδειχνε ένα τεράστιο ενδιαφέρον για τα κινηματογραφικά κινήματα της εποχής- blaxploitation, ταινίες πολεμικων τεχνών, γουέστερν, το Νέο Αμερικάνικο σινεμά. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως από τις 12 αγαπημένες του ταινίες, οι 8 πρωτοπαίχτηκαν  αυτήν την περίοδο (“Taxi Driver”, “Sorcerer”, “Rolling Thunder”, “Pretty Maids All in a Row”, “Jaws”, “Apocalypse Now”, “Carrie”, “The Bad News Bears”). Εφόσον ούτε οι ταινίες του κρύβουν τις επιρροές από τη συγκεκριμένη δεκαετία, δεν έρχεται ως έκπληξη το γεγονός ότι το νέο project του Tarantino θα αφορά αυτήν.

Μιλώντας πρόσφατα στο Φεστιβάλ Lumière της Λυών, ο σκηνοθέτης αποκάλυψε πως αυτή την περίοδο μελετά το έτος 1970…αλλά όχι απαραίτητα για να φτιάξει μια ταινία.

«Θα γράψω ένα βιβλίο; Μπορεί. Θα είναι ένα podcast; Μπορεί. Ένα ντοκιμαντέρ; Μπορεί. », είπε προσθέτοντας ότι όλα είναι ακόμα μια «εργασία σε εξέλιξη» (πάντως ούτε βιβλίο έχει γράψει ποτέ, ούτε ντοκιμαντέρ έχει σκηνοθετήσει, οπότε αυτή θα ήταν μια πρώτη φορά). Παρόλα αυτά, μοιράστηκε με τους παρευρισκομένους ποια είναι τα στοιχεία που βρίσκει τα πιο ενδιαφέροντα, όσον αφορά τη δεκαετία του ’70.

«Όσο πιο πολύ πήγαινα στη βιβλιοθήκη και έψαχνα άρθρα εφημερίδων της εποχής, συνειδητοποίησα ότι το Νέο Χόλλυγουντ είχε κερδίσει την επανάσταση, αλλά δεν ήταν ξεκάθαρο αν θα επιβίωνε. Το σινεμά είχε αλλάξει τόσο δραστικά που είχε αποξενώσει το οικογενειακό κοινό», εξήγησε ο Tarantino.

«Η κοινωνία απαιτούσε (το νέο κύμα του Χόλλυγουντ), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το υποστήριζαν και ως επιχειρηματικό μοντέλο και με έκανε να καταλάβω ότι το Νέο Χολιγουντιανό σινεμά, ειδικά την περίοδο 1970-1976, ήταν πολύ πιο εύθραυστο από όσο νόμιζα. Ήταν ένα πείραμα που θα μπορούσε να έχει πεθάνει το 1970», είπε χαρακτηριστικά.

«Υπήρχαν πολλές υποσχέσεις προερχόμενες από τις δυνατότητες ενός νέου σινεμά… Μπορούσε το Χόλλυγουντ να διαχειριστεί αυτό το είδος ελευθερίας; Μπορούσε το κοινό; Η ελευθερία έμοιαζε απεριόριστη. Οι σκηνοθέτες μπορούσαν να μεταφέρουν οποιοδήποτε βιβλίο, να γυρίσουν το οτιδήποτε».

Ήταν σίγουρα μια συναρπαστική εποχή για το μέσο, αλλά και για την κοινωνία γενικότερα, και φαίνεται πως ο ταλαντούχος σκηνοθέτης ψάχνει να βρει πώς διασταυρώνονται αυτά τα δυο. Σίγουρα, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, θα έχει τρομερό ενδιαφέρον, μόνο αν αναλογιστούμε πως ερευνά το θέμα τα τελευταία 4 χρόνια!

Σοφία Κυριλλίδου

Ο κινηματογράφος για εκείνη ήταν πάντα εκεί: Σα μαθήτρια -κρυφά από τους γονείς- νοίκιαζε ταινίες από το videoclub, σα φοιτήτρια σπούδασε κινηματογράφο. Άλλωστε, πάντα της άρεσαν τα ταξίδια!
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*