Ο Υπνωτιστής – The Hypnotist/Hypnotisören (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Lasse Hallström
Σενάριο: Paolo Vacirca, Lasse Hallström, βασισμένο στο βιβλίο του Lars Kepler
Πρωταγωνιστούν: Tobias Zilliacus, Mikael Persbrandt, Lena Olin
Διάρκεια: 122’
Χώρα: Σουηδία
Διανομή: Odeon

 

O σκηνοθέτης Lasse Hallström επιστρέφει στα πάτρια εδάφη μετά από 25 περίπου χρόνια. Η πρώτη του σουηδική ταινία μετά από τόσο καιρό απουσίας θα μπορούσε να ήταν κάτι το εξαιρετικό, αν πάρουμε υπόψη τις αρκετές καλές ταινίες που έκανε στο Χόλιγουντ με αποτέλεσμα να προταθεί και για 3 βραβεία Όσκαρ στο παρελθόν. Δυστυχώς η επιστροφή του Hallström στον σουηδικό κινηματογράφο αμαυρώνεται από ένα θρίλερ χωρίς αγωνία, με πολλές σεναριακές τρύπες και τελείως αδιάφορο.

Μια σκοτεινή κρύα βραδιά του Δεκεμβρίου, ο διάσημος ψυχίατρος Έρικ Μπαρκ, θα ξυπνήσει από ένα τηλεφώνημα από τον ντετέκτιβ Τζόνα Λίνα, ο οποίος θα ζητήσει τη βοήθειά του για ένα μικρό αγόρι που είναι αναίσθητο με βαρύ τραύμα. Ο Τζόνα θα πείσει τον Έρικ να επικοινωνήσει με το αγόρι μέσα από τον υπνωτισμό, έτσι ώστε να βρουν ποιος κρύβεται πίσω από την άγρια δολοφονία των γονιών και της μικρότερης αδερφής του αγοριού, καθώς και να ανακαλύψουν που βρίσκεται η εξαφανισμένη μεγαλύτερη αδερφή του. Έχουν περάσει όμως δέκα χρόνια από τότε που ο Έρικ ορκίστηκε να μην ασκήσει ποτέ ξανά τη συγκεκριμένη πρακτική. Επώδυνες αναμνήσεις από εκείνη την περίοδο κάνουν σιγά-σιγά αισθητή την παρουσία τους, συμβάλλοντας στην απόφασή του να μην βοηθήσει τον ντεντέκτιβ. Όταν o Έρικ τελικά αποφασίζει να συνεργαστεί με την αστυνομία, απρόβλεπτα γεγονότα θα αρχίσουν να συμβαίνουν. Χωρίς καμία προειδοποίηση, αυτή η βίαιη και ανεξήγητη πορεία των γεγονότων θα αναστατώσει ακόμα και την προσωπική ζωή του Έρικ. Ο γιος του εξαφανίζεται και για να τον σώσει θα πρέπει πρώτα να βρεθεί αντιμέτωπος με το παρελθόν του.

Ακόμα και η περίληψη του «Υπνωτιστή» φαίνεται να είναι πιο ενδιαφέρουσα από όσα συμβαίνουν στην ταινία. Από την αρχή ο Hallström φαίνεται να αδιαφορεί να στήσει σωστά τις σκηνές του, χωρίς να βγάλουν το παραμικρό σασπένς και αγωνία που χρειάζονται. Καταλήγει να είναι περισσότερο ένα οικογενειακό δράμα στο οποίο πετάει εμβόλιμες σκηνές μυστηρίου και κυνηγητού για να σε ξυπνήσει. Ακόμα όμως και αυτό το μυστήριο μοιάζει να είναι παντελώς αδιάφορο και τελείως απογοητευτικό.

Στοιχεία τα οποία δεν καταλήγουν πουθενά, χαρακτήρες που μένουν στο κενό, ιστορίες που κι αυτές μένουν ατελείωτες και αρκετές σεναριακές τρύπες συνθέτουν ένα σενάριο που φαίνεται πως γράφτηκε στην κυριολεξία στο πόδι. Από την αρχή όλα δείχνουν πως πάνε με ρυθμούς χελώνας και αυτό σημαίνει απλά καταστροφή για ένα θρίλερ. Ακόμα και η ατμόσφαιρα του δεν πείθει αρκετά έτσι ώστε να σε τραβήξει μέσα στην ταινία. Πόντους όμως δίνω σε κάποια ωραία πλάνα της χειμωνιάτικης Στοκχόλμης.

Ακόμα και οι ηθοποιοί φαίνεται να μην ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει αρκετές φορές μέσα στην ταινία. Ο Hallström έχει πάρει μερικούς από τους καλύτερους ηθοποιούς της Σουηδίας, ανάμεσά τους και η γυναίκα του Lena Olin, οι οποίοι δεν αποδίδουν τα μέγιστα. Πολλές φορές φαίνεται πως δεν φταίνε αυτοί, προσπαθούν και μερικές φορές δείχνουν ότι προσπαθούν αρκετά, αλλά το σενάριο και η μονότονη σκηνοθεσία τους κρατάνε πίσω. Ο Mikael Persbrandt δείχνει ίσως από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες στην ταινία, αλλά δυστυχώς παρουσιάζεται τόσο χάρτινος και μονόπλευρος που από ένα σημείο και μετά παύεις να ενδιαφέρεσαι. Ο μόνος κάπου που καταφέρνει να ξεπεράσει τα τετριμμένα είναι ο Tobias Zilliacus και αυτό ίσως από την μέση της ταινίας και μετά.

Η επιστροφή του Hallström με την πρώτη του σουηδική ταινία μετά από πολλά χρόνια, δυστυχώς δεν ήταν και η πιο πετυχημένη. «Ο Υπνωτιστής» μοιάζει περισσότερο τσαρλατάνος και όχι μόνο δεν καταφέρνει να σε υπνωτίσει με την ιστορία του αλλά δεν θυμίζει σε τίποτα τον παλιό καλό Hallström που έχουμε αγαπήσει.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ