Οι αγαπημένες (μας) ταινίες της χρονιάς

Οι συντάκτες του Reel διαλέγουν την αγαπημένη τους ταινία για το 2016 και εξηγούν

Σε μια προσπάθεια εδώ στο Reel να ξορκίσουμε το αδίστακτο θανατικό της χρονιάς που φεύγει (ειλικρινά 2016, ανυπομονούμε να ξεκουμπιστείς), αποφασίσαμε να κρατήσουμε εκείνες τις κινηματογραφικές στιγμές που, για διαφορετικούς λόγους για τον καθέναν από εμάς, «έμειναν» περισσότερο μαζί μας. Στο σύνολό της η φετινή σοδιά αποτέλεσε μια από τις καλύτερες των τελευταίων ετών, με ταινίες για όλα τα γούστα, από όλα τα μήκη και τα πλάτη τούτης της γης και φυσικά δεν θα γινόταν να μην πάρουμε και εμείς θέση – έστω και μικρή – αναφορικά με τις personal favorite ταινίες μας για το 2016. Καλή χρονιά λοιπόν, γεμάτη σινεμά!

Toni Erdmann, της Maren Ade

Στα 162 λεπτά διάρκειας της έχουμε γίνει κοινωνοί ενός νέου είδους κομεντί. Αυτής με το σκοτεινό χιούμορ, με στιγμές σοκαριστικά αστείες, που αγγίζει σημαντικά προβλήματα της σημερινής Ευρώπης και τις επιπτώσεις στους οικογενειακούς δεσμούς. Επίκαιρο όσο ποτέ, θα μπορούσε να είναι ένας κωμικός Lars Von Trier. Είναι όμως ο Toni Erdmann και ήρθε για να μείνει. Τον αγαπήσαμε.

Αχιλλέας Βασιλείου

Διαβάστε την κριτική μας για το Toni Erdmann

Theeb, του Naji Abu Nowar

Ένα από τα καλύτερα σκηνοθετικά ντεμπούτα των τελευταίων ετών, το Theeb αποτελεί ένα κινηματογραφικό κομψοτέχνημα, σκληρό αλλά και βαθιά ανθρώπινο, για τον «λύκο» (theeb στα αραβικά σημαίνει λύκος) μέσα μας. Ένα αντισυμβατικό coming of age φιλμ τοποθετημένο στην καρδιά της ιορδανικής ερήμου και ταυτόχρονα, το πορτραίτο ενός παιδιού που μαθαίνει από νωρίς τι σημαίνει τα αγωνίζεσαι και να επιβιώνεις σε έναν κόσμο για μεγάλους. 

Βαρβάρα Κοντονή

Διαβάστε την κριτική μας για το Theeb

Everybody Wants Some!!, του Richard Linklater

Ίσως όχι η καλύτερη ταινία της χρονιάς (εντάξει, ο Richard Linklater είχε τις δόξες του μόλις πριν δύο χρόνια άλλωστε με το “Boyhood”), αλλά σίγουρα η πιο νοσταλγική με τον πιο επιτυχημένο τρόπο, μαζεύει ένα ταλαντούχο καστ σε μια όμορφη ιστορία που ελίσσεται χωρίς σκοπό και χωρίς όρεξη για πατρονάρισμα για να μας δείξει ακριβώς αυτό: στη ζωή ενός φοιτητή (ιδίως στα 80s) είναι τόσο λίγα τα πράγματα που γίνονται με κάποια συγκεκριμένη βλέψη.  Ο Linklater δίνει νέα πνοή στο “Dazed & Confused” και κάνει έξυπνες παρατηρήσεις πάνω στη φοιτητική ζωή και τους νέους ενήλικες που ανακαλύπτουν τι πάει να πει «κάνω ό,τι θέλω» μέσα σε κάτι που φαίνεται το πιο όμορφο καλοκαίρι του κόσμου σε ένα campus κάπου στο Νότιο Τέξας. Μια ταινία αρκετά προσεκτική στο να μην κριτικάρει ούτε να επαινεί τις πράξεις των πρωταγωνιστών της, το “Everybody Wants Some!!” είναι το σινεμά στην πιο αγνή του μορφή – χωρίς να προσπαθεί καν να περηφανευτεί γι αυτό.

Μαρίνα Βερλέκη

Διαβάστε την κριτική μας για το Everybody Wants Some!!

Ι, Daniel Blake του Ken Loach

Όταν μια ταινία σε κάνει να ξεχειλίζεις από συναίσθημα και σε προκαλεί να αλλάξεις τα πράματα που μειώνουν τη ζωή σου, τότε αυτός είναι ο κινηματογράφος που προσφέρει δύναμη σε κάθε άνθρωπο, να συνεχίσει να διεκδικεί την αξιοπρέπειά του.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Διαβάστε την κριτική μας για το I, Daniel Blake

 La, La Land, του Damien Chazelle

Κορίτσι ηθοποιός γνωρίζει αγόρι τζαζ πιανίστα. Αγόρι και κορίτσι ερωτεύονται, χορεύουν και τραγουδάνε. Μπορεί η αγάπη τους όμως να συμβαδίσει με τα όνειρά τους; Εξαιρετικές ερμηνείες από Ryan Gosling και Emma Stone, ξεχωριστό soundtrack, εκπληκτικές χορογραφίες, στοχευμένες αναφορές σε ταινίες του παλιού αμερικάνικου κινηματογράφου, ευφυής σκηνοθεσία, υπέροχα χρώματα, νοσταλγικά σκηνικά και κουστούμια, αγαπημένη των κριτικών και πολυβραβευμένη. Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς από μια ταινία;

Σοφία Κυριλλίδου

Διαβάστε την κριτική μας για το La, La Land

Money Monster, της Jodie Foster

Το «Money Monster» έχει μείνει στο μυαλό μου ως η φετινή ταινία που ξέπλυνε την ντροπή από τα μούτρα του Clooney και της Roberts μετά τα «Hail Caesar» και «Mother’s Day» αντίστοιχα. Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Foster, ο George και η Julia (πολύ φίλοι μου) με τις ερμηνείες απογειώνουν ένα δυνατό δράμα (θα το χαρακτήριζα) που έχει ως background την οικονομική καταστροφή πολλών αθώων ανθρώπων. Από τις καλύτερες ταινίες φέτος, αξίζει να τη δει κάποιος είτε στη μικρή είτε στη μεγάλη οθόνη.

Χρήστος Σφιάτκος

Διαβάστε την κριτική μας για το Money Monster

The Handmaiden, του Chan-wook Park

Ο σκηνοθέτης του ασύγκριτου «Οld Boy» Chan-wook Park επιστρέφει, διασκευάζoντας το ανατρεπτικό βιβλίο «Fingersmith» της Sarah Waters.  To original story διαδραματίζεται στην Αγγλία της Βικτωριανής εποχής, όμως ο κινηματογραφιστής το μεταφέρει στην υπό Ιαπωνικής αποικιοκρατίας Κορέα του ’30.  Tο αποτέλεσμα; Ένα φιλμικό κείμενο απόλυτου ερωτισμού και απαράμιλλης αισθητικής.  Ο Park έπλασε την πιο όμορφα παθιασμένη ταινία της χρονιάς.  Ερεθίζει όχι μόνο το σώμα μα και το μυαλό, την καρδιά. Και αυτό ακριβώς προκαλεί ο απόλυτος ερεθισμός.

Παρασκευή Γιουβανάκη

Διαβάστε την κριτική μας για το The Handmaiden

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making