Ο Μatthew McConaughey και o Woody Harrelson είναι οι πιο «True Detective»

...

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή

«Νομίζω πως το πιο τίμιο πράγμα που μπορεί να κάνει το είδος μας, είναι να αρνηθεί τον προγραμματισμό του, να σταματήσει να αναπαράγεται και να βαδίσει χέρι-χέρι προς τον αφανισμό…».

Αυτή η φράση που βγαίνει από τα χείλη του ντετέκτιβ Cohle, ενός πεσιμιστικού «ξυραφιού», κομμένου και ραμμένου για τα ντετεκτιβίστικα, ζοφερά μονοπάτια της Λουιζιάνα, αποτελεί ίσως και την πιο χαρακτηριστική ατάκα γύρω από την οποία περιστρέφεται το τηλεοπτικό δημιούργημα του Nic Pizzolatto για το HBO, που κάνει και πάλι την διαφορά.

True Detective

Η πρώτη σεζόν του «True Detective» ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δεδομένου οτι η σειρά θα απαρτίζεται κάθε φορά και από ένα διαφορετικό πρωταγωνιστικό ζεύγος, που θα αναλαμβάνει να εξιχνιάσει ετερόκλητες, σκοτεινές υποθέσεις.  Όπως δείχνουν πάντως τα μέχρι τώρα δυο επεισόδια, η στιβαρή σκηνοθετική ματιά του Cary Joji Fukunaga και η έντονη χημεία των McConaughey-Harrelson (κατάλοιπο παλαιότερων συνεργασιών τους, όπως το «Surfer, Dude», το οποίο μάλλον θα θέλουν να ξεχάσουν), αποτελούν βασικούς λόγους για τους οποίους αυτή η σειρά πρέπει να γίνει η επόμενη εβδομαδιαία σου συνήθεια.

Σεναριακά η σειρά κυμαίνεται σε παραδοσιακά, αστυνομικά μοτίβα με τους δυο συνεργάτες να προσπαθούν να βρουν την άκρη του νήματος, στον περίεργο, τελετουργικό θάνατο μιας πόρνης.  Όσο το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται αποκαλύπτοντας διαφορετικές πτυχές της τοπικής κοινωνίας, τόσο πιο ξεκάθαρο αρχίζει να γίνεται οτι, επί της ουσίας, η υπόθεση αποτελεί απλά ένα πρόσχημα προκειμένου οι δημιουργοί να μεταθέσουν το κύριο βάρος, στις πλάτες των πρωταγωνιστών και δη σε αυτήν, του εξαιρετικού για ακόμη μια φορά, Matthew McConaughey.

Οι δυο ντετέκτιβ αποτελούν μεταξύ τους την μέρα με την νύχτα.  Από την μια πλευρά, ο ΜcConaughey καταλήγει στα πρότυπα της μοναχικής και ολοκληρωτικά ενοχικής προσωπικότητας, κατατρεγμένος από τα οικογενειακά του φαντάσματα, έρμαιο του στροφάτου μυαλού και της εσωτερικής του αυτοτιμωρίας.  Από την άλλη πλευρά, ο Harrelson μένει στα πιο κλασικά, κρατώντας τον ρόλο του οικογενειάρχη, εμποτισμένου όμως με τις πεποιθήσεις μιας ολόκληρης κοινωνίας που αποδέχεται τον καλό Χριστιανό, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κρύβει πίσω από τις πόρτες της τα κακώς κείμενα μιας, κατά τα άλλα, στερεοτυπικής αντίληψης περί θρησκευτικότητας.

True Detective 2

Βυθισμένο μέσα στην κοινωνική παρακμή του αμερικάνικου νότου, η σειρά δημιουργεί ένα ενδιαφέρον κοντράστ ανάμεσα στους κεντρικούς της ήρωες και τον τρόπο με τον οποίο κινούνται όλοι οι υπόλοιποι γύρω τους.  Το ενδιαφέρον έγκειται βέβαια στο γεγονός, πως οι δυο ντετέκτιβ, δεν αποτελούν τελικά την εξαίρεση στον ανθρώπινο κανόνα, μιας που ο καθένας τους μοιάζει έτοιμος να «στραβοπατήσει» ανα πάσα στιγμή.  Για ακόμη μια φορά γίνεται αντιληπτό εξάλλου, πως το θέμα εδώ, δεν είναι η εξιχνίαση μιας υπόθεσης, αλλά κυρίως η «σύγκρουση» δυο ανδρών όσον αφορά τις διαφορετικές προοπτικές ενός πατέρα, ενός συζύγου, ενός επαγγελματία και τελικά, ενός ανθρώπινου όντος.

Φυσικά επειδή ακριβώς η σειρά μοιάζει μελετημένη μέχρι και το τελευταίο της στοιχείο, μεγάλο ρόλο παίζει από νωρίς και το θέμα της θρησκείας.  Βαθιά ριζωμένη, αν και υπό ένα τελείως διαστρεβλωμένο πρίσμα,τις περισσότερες φορές, η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στο μεγαλύτερο μέρος των νότιων πολιτειών της Αμερικής, με ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού τους να συνεχίζει να ντύνει τον συντηρητισμό και την ρατσιστική του μανία προς κάθε τι διαφορετικό, με το ένδυμα μιας Χριστιανοσύνης που εξυπηρετεί σαφέστατα τις, δικής τους έμπνευσης, κοινά αποδεκτές ρήτρες συμπεριφοράς.

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, όπου το καλό, το αποδεκτό,  ερμηνεύεται διαφορετικά από τον καθέναν, το σύμβολο του σταυρού, μετατρέπεται σε ένα μέσο που κοινωνεί διαρκώς μηνύματα.  Αν προσέξεις καλύτερα, το επαναλλαμβανόμενο μοτίβο του σταυρού, δεν σταματάει ποτέ.  Ιδιαίτερα όσον αφορά τον χαρακτήρα του Cohle ο οποίος μοιάζει να συνοδεύεται σε μια πληθώρα σκηνών, από έναν σταυρό (ή ένα σχήμα που παραπέμπει εμφανώς σε αυτόν).

True Detective 3

Το συγκεκριμένο στοιχείο, μόνο τυχαία δεν λειτουργεί μέσα στην ταινία, καθώς αποτελεί την αφετηρία, ακόμη και για την οριοθέτηση της εικόνας που έχουν οι χαρακτήρες για την ίδια τη ζωή.  Ο Cohle μέσα στο ολόλευκο σπίτι του, έχει μόνο ένα στοιχείο πάνω στον τοίχο που ξεχωρίζει: έναν μικρό σταυρό.  Κι όμως, όπως χαρακτηριστικά λέει, για εκείνον δεν αποτελεί ένδειξη θρησκευτικότητας: «Είναι μια μορφή διαλογισμού.  Αναλογίζομαι την στιγμή στον Κήπο, την ιδέα του να επιτρέπεις την δική σου σταύρωση…».  Πιο ξεκάθαρη θέση κρατάει ο Hart (Harrelson), ο οποίος δηλώνει Χριστιανός, κρατώντας μάλλον την συνηθισμένη στάση όσων υποστηρίζουν την θρησκευτική τους πεποίθηση μόνο στα λόγια.  Στον αντίποδα, υπάρχει και ένας serial killer, ο οποίος μπλέκει το στοιχείο της τελετουργικής δολοφονίας, με τα της τοπικής Εκκλησίας, με το θύμα του να αναζητά την προθανάτια ανακούφισή του, σε μια τοπική Εκκλησία.

Συνδυάζοντας άψογα την νοσηρή ατμόσφαιρα του τοπικού περιβάλλοντος, με το αποτρόπαιο έγκλημα και την αναζήτηση της αλήθειας, μέσα από μια ιδιάζουσα, ντετεκτιβίστικη συνεργασία (κατά τρόπο ανάλογο του νοτιοκορεατικού «Memories of Murder»), το «True Detective» είναι μια άρτια στημένη, βραδυφλεγής σειρά, με ζουμερούς διαλόγους, υπέροχη σκηνοθεσία και λεπτομέρεις που κάνουν την διαφορά.  Όπως εκείνοι οι στύλοι ηλεκτρικού ρεύματος που μοιάζουν με σταυρούς.  Ή εκείνο το προστατευτικό πάνω στην γέφυρα που μοιάζει επίσης με μικρά, λευκά σταυρουδάκια.  Ή ακόμα και η διαρκής πάλι του Cohle, με την πραγματική του πίστη, όπως μπορεί να ερμηνευτεί από το γεγονός πως διαρκώς μοιάζει να αντικρίζει ένα σύμβολο, το οποίο ταυτόχρονα τον απωθεί.

Αν αναζητάς την επόμενη σειρά που θα σου γίνει εμμονή, το «True Detective» είναι ακριβώς αυτό.  Ο απόλυτος τηλεοπτικός εθισμός.

True Detective 5

True detective 4

Αν ακόμα δεν έχεις πειστεί, κάτι μας λέει οτι τα opening credits της σειράς, σίγουρα θα βοηθήσουν.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ