Οικογένεια Μπελιέ – La Famille Belier (2014)

Ένας άκομψος, αλλά σχετικά κατατοπιστικός συναισθηματικός γολγοθάς για τα παιδιά που έχουν γεννηθεί σε οικογένεια κωφάλαλων

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: Eric Lartigau
Σενάριο: Eric Lartigau, Victoria Bedos, Thomas Bidegain, Stanislas Carre de Malberg
Πρωταγωνιστούν: Karin Viard, Francois Damiens, Eric Elmosnino
Διάρκεια: 106
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο
Διανομή: Odeon

la-famille-belier-dvdΠόσες φορές οι ταινίες θα αναμασήσουν το μοτίβο του έφηβου παιδιού που είναι αποφασισμένο να ακολουθήσει το πάθος του ενώ συγκρούεται με γονείς που αδυνατούν να το καταλάβουν;

Αν κρίνουμε από το «La Famille Bélier», έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας. Η εν λόγω γαλλική ταινία έχει διανεμηθεί σε 85 χώρες και πλασάρεται ως μία από τις feelgood dramedies του καλοκαιριού. Ωστόσο, για την κωφάλαλη κοινότητα η ταινία είναι ακριβώς το αντίθετο της feelgood κατηγορίας, αντιθέτως φτάνει στα όρια του παρεξηγήσιμου και οδεύει προς το προσβλητικό για αυτή τη μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η υπόθεση (που έχει ήδη πιαστεί στα δίχτυα του Hollywood και ένα αμερικάνικο remake βρίσκεται στα σκαριά) έχει ως εξής : Η Paula (κατά κόσμον Louane Emera, που αναδείχθηκε από το γαλλικό talent show “The Voice”) δεν είναι μια συνηθισμένη 16χρονη. Εκτός από μαθήτρια είναι και η διερμηνέας σε πολλές καθημερινές περιστάσεις για τους δύο κωφάλαλους αγρότες γονείς της, Rodolphe και Gigi (Francois Damiens και Karin Viard), ¨όπως και για τον μικρό της αδερφό, Quentin (Luca Gelberg, ο μοναδικός όντως κωφάλαλος ηθοποιός του καστ). Σύντομα η Paula ανακαλύπτει ότι έχει ένα χάρισμα να τραγουδά υπέροχα, κάτι που η οικογένειά της δεν μπορεί να αντιληφθεί πρακτικά ή και να κατανοήσει πλήρως την επιθυμία της να ασχοληθεί με το τραγούδι κυνηγώντας το νεοσύστατο όνειρό της. Ειρωνεία.

Μπορεί σαν ιδέα και σενάριο να φαίνεται πρωτοποριακή και μάλιστα για μια ταινία που η φύση της απέχει αρκετά από ένα δακρύβρεχτο δράμα. Ωστόσο, οι κωφάλαλοι του κόσμου αυτού έχουν ξεσηκώσει αντιδράσεις έχοντας μια τελείως διαφορετική άποψη.

Ο ενθουσιασμός και το ενδιαφέρον των ανθρώπων που έχουν την ακοή τους όταν έχουν να κάνουν με το θέμα μουσική-κωφάλαλοι είναι κάτι που οι κωφάλαλοι έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές φορές. Ίσως το ενδιαφέρον του ζητήματος να υφίσταται στις περιπτώσεις που κάποιοι έχασαν την ακοή τους κάποια στιγμή στη ζωή τους, αλλά αυτοί που γεννήθηκαν κωφάλαλοι δεν έχουν ακούσει ποτέ μουσική, και όντας μια άγνωστη γη γι αυτούς, όσο περιγραφικά και να τους αναλύσει κανείς το κομμάτι αυτό της τέχνης που δεν μπορούν να γευτούν, δεν πρόκειται να συγκινηθούν ιδιαίτερα- καθώς δεν το έχουν βιώσει ποτέ. Πρόκειται για ένα χιλιοτεντωμένο στερεότυπο που οι κωφάλαλοι έχουν να αντιμετωπίσουν καθ’όλη τους τη ζωή και οι περισσότεροι αν όχι όλοι τους, έχουν την ίδια άποψη επ’αυτού : είναι αρκετά μυωπικό ως και προσβλητικό να θεωρούν οι άνθρωποι που ακούνε ότι και οι άνθρωποι που δεν ακούνε έχουν ακριβώς τις ίδιες επιθυμίες και τα ίδια πάθη με αυτούς.

Έχοντας αυτό το δεδομένο στο νου, το “La Famille Belier” στηρίζεται γύρω από τη σβούρα της ειρωνείας της υπόθεσης, αλλά το πιο ειρωνικό είναι ότι οι ηθοποιοί που υποδύονται τους γονείς της Paula δεν είναι κωφάλαλοι στην πραγματικότητα. Κάτι αρκετά άκομψο και άτεχνο που αφαιρεί τεράστια κομμάτια αυθεντικότητας και αγνότητας που θα μπορούσε να έχει ως ταινία. Άλλωστε δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο να έχουν μπει στη θέση τους κωφάλαλοι ηθοποιοί – όπως και ο νεαρός Gelberg που ήταν απολαυστικός στο ρόλο του Quentin. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το φετινό ουκρανικό “The Tribe”, του οποίου το καστ αποτελούνταν αποκλειστικά από ερασιτέχνες κωφάλαλους ηθοποιούς και έσπρωξε τα όρια της 7ης τέχνης με μια εξαιρετική ιστορία που δεν περιελάμβανε ούτε υπότιλους ούτε voiceover.

Αυτό που πρέπει να αναγνωρίσει ωστόσο κανείς στην οικογένεια αυτή είναι τα καλόγουστα αστεία της, ο χειρισμός του θέματος σεξ και η κωμικοτραγική αντιμετώπιση που έχει στη ζωή γενικότερα. Η πιο συγκινητική και αγνή στιγμή της ταινίας είναι όταν η Paula (εξαιρετική ερμηνεία της ακόμα άπειρης Emera) αποκαλύπτει το χάρισμά της στους γονείς της, αντιλαμβανόμενη και η ίδια για πρώτη φορά και σε όλο του το βαθμό το γεγονός ότι δεν μπορούν να την ακούσουν – και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μα και να μπορούσαν να την κατανοήσουν, μην ξεχνάμε ότι η κόρη τους είναι ό,τι πιο χρήσιμο έχουν οι γονείς Belier. Ειδικά η μητέρα της, Gigi φοβάται μην την χάσει από κοντά της, γιατί μετά ποιος θα είναι ο διερμηνέας της στη συζήτησή της από τον μανάβη της γειτονιάς μέχρι τη γυναικολόγο; O εγωισμός αυτός και η κτητικότητα των γονέων είναι ακόμα ένα θέμα που θίγεται σχετικά εύστοχα, έστω και με αυτόν τον τρόπο.

Αν αφήσουμε στην άκρη τα περί μη ενδιαφέροντος από πλευράς των κωφάλαλων να εκτιμήσουν τη μουσική που δεν έχουν ποτέ ακούσει, το “La Famille Belier” είναι ένας σχετικά κατατοπιστικός συναισθηματικός γολγοθάς για τα παιδιά που έχουν γεννηθεί σε οικογένεια κωφάλαλων, αλλά και για τους γονείς ( και όχι μόνο της κοινότητας των κωφάλαλων) που είναι εκ φύσεως αδύναμοι να κατανοήσουν το ταλέντο του παιδιού τους.

Μαρίνα Βερλέκη

Η Μαρίνα είναι ένας αποτυχημένος κλώνος stormtrooper, επομένως περιορίζεται στο να γράφει και να σχολιάζει συνεχώς. Αλλά κατά βάθος θα ήθελε να είναι το σκισμένο all-star του Mark Renton.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ